damla
@yuzaa
15 okur puanı
Nisan 2023 tarihinde katıldı
Okuduğum en 'sanat sanat içindir.' eser olabilir. Edebi ve sanatsal dil psikoloji ile harmanlanmış, okuması oldukça keyifli bir roman. Olaylar silsilesi olmasa da akıyor, kendini okutturuyor. Eşsiz bir konu - güzellik konusu oldukça farklı işlenmiş- ve kurguya sahip olması da bu durum üzerinde oldukça etkili.
Dorian Gray'in güzelliğinden sonra beni en çok etkileyen noktalardan biri de Lord Henry ile olan diyalogları oldu. Altını çizdiğim cümlelerin yüzde doksanı Lord Henry'in çok yerinde tespitlerinden oluşuyor.
En sevdiğim klasikler arasında artık..
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Düşünüyorum, öyleyse, varlığımı yok edebilirim.Edebiyat & Roman
"Bu cümle, yazmayı öğrendiğimin kanıtıdır. Bu cümleyse, okumaya devam ettiğinin kanıtı."
Siz bu cümleyi az önce bir kez okudunuz belki iki, ama ben saymaya sıfırdan başlayacak kadar çok okudum. Bu durum sadece giriş cümlesi için geçerli değil. Anlaşılır olmasına rağmen dönüp tekrar okuduğum cümleler, başa sardığım bir çok paragraf mevcut. Sevgili Günday Bey beni yine sudan çıkmış balığa çevirdi. Üstelik çokça da kendimi hazırlamıştım bir Günday şaheserine ya da ben öyle olduğunu sandım. Asla bir daha böyle bir yanılgıya düşmem.
Kitabı okurken kendimi aynalarla kaplı bir labirentte gibi hissettim. Neyin gerçek olduğunu anlamak oldukça zor hatta imkansız. Bir çok paragrafın sonunda durup sindirmeye çalıştım, iyi ve kötü kavramları üzerinde tekrar tekrar ve tekrar düşündüm. Asil'i sorgularken kendimi de sorguladım, ardından Hakan Günday'ı da. Asil için deha veya deli kavramlarından sadece birini kullanmak imkansız.Deha ve delilik çarpışsa ortaya çıkan üçüncü düşünce kesinlikle Asil olurdu.Böyle bir karakteri de sadece deha yaratabilir ama cesaret edemez. Ancak bir deli Asil'i doğuracak kadar cesurdur.
Doğru kitap doğru zaman. Doğru kitapları hep doğru zamanda okuduğuma inanıyorum. Sanki kitaplar biliyormuş gibi, o an neye ihtiyacım varsa gelip beni buluyorlar. Veronika Ölmek İstiyor eserini de, Veronika gibi hissettiğim bir anda okumaya karar verdim.
Sağdan soldan sürekli duyduğum, her kitapçıya girdiğimde mutlaka gördüğümden abartıldığını düşünmedim değil. Sosyal medyada da bir çok kez alıntılarına denk geldim, merak ettim ve alıp bir kenara koydum. Bir kaç ay sonra bir şekilde okumaya kalktım. Sarmayacağını, akmayacağını düşünüyordum fakat beni yanılttı, kitap oldukça akıcıydı. Bir günde bitirdim, altı çizilesi bir çok cümle olması bu kadar çabuk bitirmemdeki en büyük etken.
Veronika da bir ara kendimi gördüm, yan karakterleri de fazlasıyla sevdim. Hatta Veronikadan daha etkileyici hikayelere sahip olduklarını düşünüyorum, ana karakter onlardan biri olsaydı kitabı daha çok seveceğime eminim. Kitabı bir çok yönden sevmeme rağmen bir şeyler beni tatmin etmedi, ısınamadım. Yine de okuduğum için pişman değilim, okunur..
Seni AZ seviyorum..Edebiyat
Yeraltı edebiyatını bir çok kez duymuş fakat hiç okumamıştım. Yeraltı edebiyatını Hakan Günday'la, Hakan Günday'ı ise Kinyas ve Kayra ile tanıdım. Kinyas ve Kayra'yı o kadar çok sevdim ki yazarın başka kitaplarını da okumak istedim, koşarak AZ'ı aldım. Bir hevesle aldığım kitaba hevesim kırılır diye bir türlü başlayamadım, sürekli erteledim. Hakan Günday'ı ve kalemini o kadar çok sevdim ki ya bu kitap beni tatmin etmezse diye başlamaya çok korktum.
3 gün önce daha fazla dayanamadım ve kapağını kaldırdım. Daha ilk sayfadan kendimi kaptırmıştım.. "neden bu kadar ertelemişim bu güzelim kitabı?" demeyi bile yaklaşık 6 saat sonra kitabı okumaya ara verince akıl edebildim.
Doğunun sert havası sayfalardan yüzüme çarpacak kadar etkileyici anlatılmıştı. Bu gerçeklik beni mental olarak çok yordu.
Kitapta en çok eleştirilen kısım, yazarın günlük hayatta olamayacak kadar çok tesadüfe yer vermesi olmuş. Diğer okurların aksine bu bana fantastik gelmedi üstelik tam da hayatın kaosunu gözler önüne serdiğini düşünüyorum.
Ayrıca Derda ve Derdâ karakter gelişimi ve sonu yeterince tatmin ediciydi. Kitap konusunda hayal kırıklığına uğradığım tek konu ertelemiş olmamdır.
Yaklaşık 2 yıl önce okumuştum, çok beğenmiştim ama neden bu kadar çok sevdiğime bir türlü anlam verememiştim. O yüzden ayni gün tekrar okudum, bitirdim ve favori kitabım oldu. Oysa kolay kolay bir şeyler beğenen biri değilimdir. Bu yıla kadar ilk ve tek favori kitabım olmayı sürdüren Çavdar Tarlasında Çocuklar'ın tahtını Kinyas ve Kayra aldı. Kesinlikle karşılaştırma vs. yapmayacağım, benim anlatmak istediğim çok başka. Kinyas ve Kayra bittikten 
Hakan Günday sonra anladım neden favorim kitabımın o olduğunu, anladığım günde yerini başkasına kaptırdı.
Dünyanın karanlık, acı ve sert yüzünü aynı dünya gibi anlatan kitaplar. İki kitaptaki ana karakterlerimizin de bu dünyaya bakış tarzı ya da düşünceleri olsun, Holden'ın, Kinyas ya da Kayra'nın çocukluğu olabilecek kadar benziyor.
Hakan Günday sonra anladım neden favorim kitabımın o olduğunu, anladığım günde yerini başkasına kaptırdı.
Dünyanın karanlık, acı ve sert yüzünü aynı dünya gibi anlatan kitaplar. İki kitaptaki ana karakterlerimizin de bu dünyaya bakış tarzı ya da düşünceleri olsun, Holden'ın, Kinyas ya da Kayra'nın çocukluğu olabilecek kadar benziyor.-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}