Bir şairi bekleyen en büyük tehlikelerden biridir naiflik ve bu naiflikle övünme konumu.
Ş a i r , k e n d i e ğ i t i m i n d e n n a i f l i k m a d d e s i n i ç ı k a r t m a k z o r u n d a d ı r .
Kişi susamayacağı yerde konuşmalı sadece; sadece a ş - t ı ğ ı şeyler hakkında konuşmalı - başka her şey geveze- liktir, "edebiyat"tır, terbiye noksanlığıdır. Benim yazılanın y a 1 n ı z c a benim aşmalanından söz eder: "ben" varım içlerinde, bana düşman olmuş her şeyle birlikte...
Kimin sesi bu?
A'nın, B'nin, C'nin, Z'nin sesi mi?
...
Ya da hiç kimsenin sesi.
Hiç kimsenin sesiyse, yandım,
çıldırıyorum demektir.
Ayıp değil çıldırmak, bu dağ başında, bu yalnızlıkta
İmparatorlugun vatandaşları olarak bizlerin B ü y ü c ü -K ra lla r
doneminden
alabilecegimiz en büyük ders, gücün s ın ırs ız o lm a m a s ı g e r e k tiğ id ir . Bu ne
d e n le b ir im p a ra to r ta ç g iy d iğ in d e T a n rıla rın b ir ra h ib i o n u n k u la ğ ın a şunu
fıs ıld a r: Ölüm lü olduğunu unutm a. Öleceğini unutma. Ç ü n kü ö ld ü ğ ü m ü z d e ,
h a y a tta k i e y le m le rim iz i ya rg ıla ya n G ölge Tanrı A n ib a l ile y ü z le ş ir iz ve ö lü m
lü gü cü n h e rhan gi b ir şe kild e kötüye k u lla n ılm a s ı, Cehennemde sonsuzlukla
sonuklasacaktır.
“Beni uyuşturmak için lütfen bana bir şey verir misiniz? Bu tür ilaçlar olmalı. Çok hoşuma giderdi doğrusu. Hani bir şeyler hissetmemi veya dert etmemi engelleyecek, uyumamı sağlayacak türden. Bu mümkün mü?”