N
@zamangemisi
Şu anda okuduğu kitap
Ama anlamamız gereken şu: Herkes dertte değil, herkes derste. Herkes derdiyle dersini alıyor. Ders alınacak, sınav geçilecek… Teneffüs ancak o zaman. Sen derdini çekmiş, dersini almışsın, şimdi artık ferahlama zamanı senin için.
İnsanlar genellikle rahatsız oldukları zamanları sorgular. “Ben şimdi neden rahatsız oldum, neden huzursuzum?” diye sorarlar kendilerine. Ben tam tersiyim. Kendimi iyi ve güvende hissettiğimde tedirgin oluyorum. “Ne oldu şimdi? Ben neden böyle rahatladım?” diye soruyorum kendime.
“Acaba” ile başlayan her ihtimal karanlıktı. Ama biz o ihtimallerin hep çok güzel, en azından mevcuttan daha güzel olduğunu düşünüyor, bu yanılgıyla kendi kendimizi yiyip bitiriyorduk. Oysa karanlıkların içinde kötü senaryolar da olabilirdi, mevcut halimizi mumla aratacak senaryolar…
Tüm hayaller çocukluğuma dairdi. Yetişkinliğe geçemiyordum hayal kurarken; bir yeri bitirmeden üstüne yeni bir şey inşa edemiyordum.
Ancak mezarda bitiyor hayat. Mezara girmedikçe, göğsünün altındaki kalp attıkça sen de istiyorsun hayattan payını…