"Artık ne sözde mana kaldı ne de manada söz. Sığ suları en hafif rüzgârlar bile coşturabiliyor, derin denizleri ise ancak derin sevdalar... Anladım ki derin ve esrarengiz olan her şey susuyor ve anladım ki susan herşey derin ve esrarengiz.."
"Aradığın şey kitaplarda değil. Okuyarak bileceksin ama ancak severek anlayacaksın. Kır kalemin ucunu, bundan sonraki yolculuğumuz aşk yolculuğu..
AŞKI KALEM YAZMAZ Kİ KİTAPLARDA BULASIN."
- Şems-i Tebrizi -
" Ne duydum biliyor musun?" dediğinizi fark eder etmez, " Ha, yok o başkasıydı. Boşver birşey duymadım." diye konuyu değiştirin. O cümleyi tamamlamayın, çünkü devamı zannı yaymaktan başka bir işe yaramayacak.
Birbirimizin kusurunu bulmaya çalışmakla o kadar meşgulüz ki, güzellikleri paylaşmaya zaman kalmıyor. Herhalde ümmet artık Allah'ın kitabına o kadar aşina ki, sizin, benim ve diğer insanların yaptığı hatalara ayıracak bir sürü vakti var.
Konuşuruz. İnsanız biz. Ancak ağzımızdan çıkan tek bir sözü almak ve o söz üzerinden kişiliğimiz hakkında zanda bulunmak insanın benliğine karşı yapılmış bir suikastten başka birşey değil!