Hayal değil Gerçek!..
İlyada kelime anlamı olarak “İlyon’a Şiirler” manasını taşımaktadır. Dönemin İlyon’u ise günümüz Troya bölgesidir. Yani ismini tamamen bulunduğu bölgeden almıştır. Eser bize Troya Savaşı’nın sadece son 51 gününü 15600 dize ile anlatmaktadır. Tek bir ustanın eseri midir? Yoksa Homeros mu kaleme aldı? Homeros var mı? Yok mu? Gibi soruları bir kenara bırakıp, işin detayına inmeli ve bu güzel dizelerde anlatılmak istenen olayları yaşayarak okumalıyız.
Homeros MÖ 9. yüzyılda yaşadığı sanılan bir ozandır. Gözlerinin görmediği bazı kaynaklarda bizlere söylenmektedir. Hayatı hakkında olduğu gibi ancak bu konu hakkında da kesin bir bilgi yoktur. Bildiğimiz tek şey ise İlyada ve Odyssiea diye iki kitap var ve bunların yazarı Homeros olarak bilinmesidir.
İlyada öncesi…
Rivayet edilir ki Paris, Troya Kralı’nın 68 oğlundan biridir. Doğumundan önce annesi Troya kralı Priamos’un karısı Hekabe – 19 çocuğu olduğu bilinmektedir – çok sancılı bir rüya görür. Rüyası Paris’in doğup büyüdükten sonra Troya şehrinin onun yüzünden ateşler içerisinde kalmış ve yıkılmış olmasıdır. Kan ter içinde uyandıktan sonra durumu Priamos’a anlatır ve Priamos ise kurulda bu rüyayı konu alan görüşmeler yapar. Sonuç olarak alınan karar ki kurulda çok fazla Priamos oğlu vardır. En büyük oğlunun da rüya bilici olduğu söylenmektedir. Herkes hemfikir olur ve Paris’in ölümünü isterler. İlyada da geçen Priamos bilgin bir kraldır ve çocuğunu kendi elleriyle ya da kendi şehrinde öldürmek istemez. Bir çobana verip, çobanın onu öldürmesini ister. Çoban Paris’i alır ve İda Dağı’nda ormana götürür bırakır. Tahminen altı gün sonra yanına varır ve hala yaşadığını, hatta çok sağlıklı olduğunu görür. Bu altı gün boyunca Paris’e dişi bir ayının baktığı en çok bilinen hikâyedir. Çoban bu durumu tanrılar tarafından bir
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bir fındık kabuğu içinde bile kainatın kralı sayabilirim kendimi... gördüğüm kötü rüyalar olmasa.
Harika bir ev , büyük başarılar , herkes tarafından takdir edilme , ünlü olma , olabildiğince zengin olmak ve bunların getirdikleriyle beraber rahat bir yaşama kavuşma... Bunlar gibi büyük hayaller belirli dönemlerde veya şimdi bile aklımızı kurcalayıp bizi mutlu edenin bunlar olduğunu düşündüğümüz ama aslında bize kalıcı mutluluğu getirmeyecek olanlardır. Belki de hep daha fazlasını , daha iyisini istemek yerine sahip olduğumuz mutlulukların farkına varmamız gerekir . Mükemmel bir evimiz olsun ama içinde samimi olmadığımız bir insanla yaşayalım , büyük başarılar elde edelim ama o zirvenin yalnızlığında boğulalım , herkes bizi takdir etsin ama arkamızdan türlü oyunlar çevirip dedikodumuzu yapsın , ünlü olalım ama biri görücek diye rahatça markete bile gidemeyelim ... Bu şartlarda hala mutlu olabileceğinizi düşünüyor musunuz ?
Macbeth : Dürüst , güvenilir , iyi kalpli bir insanken yükselme , makam mevki hırsı, onu yüreksiz , acımasız bir insan yapar . Eskiden sakındığı her şey onun için artık sıradan olaylara dönmüştür. Çevresinde olan herkes gibi o da kendinden , yaptıklarından ve düşündüklerinden nefret eden bir insana dönüşür . Öyle bir duruma gelir ki bir çocuğun öldürülmesine bile karşı çıkmaz. O uğruna onca fedakarlık yaptığı krallık bile artık umurunda değildir .
Sarayda orta düzeyde bir mevki diyebileceğimiz bir konumda olan Macbeth 'in yaşadığı olaylar onun kral olma isteğini karşı konulamaz hale getirir . Eşi olan Lady Macbeth ile birlikte kralı öldürme planı yapıp bunu başarır ve böylelikle cinayetler silsilesini başlatmış olur . Kral ve kraliçe olmakla mutlu olacaklarını zanneden çift aslında bu yaptıklarıyla gerçek mutluluklarını yitirmiş , rahat uykularını kaçırmış , hayatlarında huzurdan zerre bırakmamışlardır . Öldürdükleri insanların hayaletleri
