"Bu doğayı çözerken şöyle bir şarkı söylememiz iyi olur: Daha fazla hayat üretmek için bugüne daha çok hangi ölümü vermeliyim? Neyin ölmesi gerektiğini biliyor, ama buna izin vermekte duraksıyor muyum? Sevmem için bende ölmesi gereken nedir? Hangi güzel olmayandan korkuyorum? Güzel olmayanın gücü bugün benim ne işime yarar? Bugün ölmesi gereken nedir? Şimdi değilse ne zaman?"
"İskelet kadın, tek bir psişe içindeki hareketleri temsil eden bir masal olarak yorumlanabilse de, bir ruha, diğerini derinden ve iyi bir şekilde sevmeyi öğreten yedi ödevlik bir dizi şeklinde anlaşılmasının çok daha değerli olacağını düşünüyorum. Bu ödevler şunlardır: Başlangıçta ne bulduğumuzu kavrayamasak da, başka birini tinsel bir hazine olarak keşfetmek. Ardından, çoğu sevgi ilişkisinde iki taraf için de bir umutlar ve korkular dönemi olan kovalama ve gizlenme gelir. Sonraki adım, ilişkinin Hayat/Ölüm/Hayat boyutlarının çözülmesi, anlaşılması ve bu ödeve dönük merhamet geliştirilmesidir. Sonrasında, güven içinde gevşeme, bir başkası varken dinlenebilme gelir ve bunu hem düşlerin, hem de geçmiş üzüntülerin paylaşıldığı bir dönem izler; sevgiye dair arkaik yaralar iyileşmeye başlamıştır. Ardından yeni hayat üzerine şarkılar söylemek üzere kalbin kullanılması ve son olarak da beden ile ruhun iç içe sokulması vardır."
"Vasalisa'nın ödevlerine bakılırsa kadınların döngüleri şunlardır: Düzenli bir şekilde düşüncelerini temizlemek, değerlerini yenilemek. Düzenli bir şekilde psişesini ıvır zıvırdan temizlemek, benliğini süpürmek, düşünce ve duygu hallerini temiz tutmak. Yaratıcı hayatın altında kalıcı bir ateş yakmak ve özellikle kendisiyle vahşi doğa arasındaki ilişkiyi beslemek amacıyla daha önce görülmemiş bir yığın yaşantıyı özgün bir biçimde pişirmeyi anlatacak şekilde sistematik olarak fikirleri pişirmek."