Bir zamanlar çok huysuz küçük bir çocuk varmış. Babası ona bir torba çivi verip, her sinirlendiğinde çite bir çivi çakması gerektiğini söylemiş.
İlk gün çocuk çite 37 çivi çakmış.
Çocuk, önümüzdeki birkaç hafta içinde yavaş yavaş öfkesini kontrol etmeye başlamış ve çite çaktığı çivilerin sayısı yavaş yavaş azalmış.
O çivileri çite çakmaktansa öfkesini kontrol etmenin daha kolay olduğunu keşfetmiş.
Sonunda, çocuğun kendini hiç kaybetmediği gün gelmiş. Çite çakılacak hiç bir çivi kalmamış.
Durumu babasına haber vermiş. Bu defa baba, çocuğuna, öfkesini kontrol altında tuttuğu her gün bir çivi çekmesini önermiş.
Günler geçmiş ve delikanlı sonunda babasına tüm çivileri söktüğünü söylemiş. Baba, oğlunun elinden tutmuş ve onu çivileri çakıp çıkardığı çite götürmüş.
“İyi iş çıkardın oğlum, ama çitteki deliklere bak. Çit, asla eski aynı çit olmayacak. Bir şeyleri öfkeyle söylediğinde tıpkı bunun gibi bir iz bırakırız. Bu durum, birini bıçakladıktan sonra bıçağı onun gövdesinden çıkarmak gibidir. Kaç kere özür dilerim desen de bıçak veya çivi yarası hep orada kalacaktır
Kitap Adı: Serbest Düşüş
Yazar Adı: Juli Zeh
Çeviri: Sevinç Altınçekiç
Sayfa Sayısı: 288
Kitap Türü: Roman
Değerli Okur:
Kitabı buradaki kütüphanede görünce alıp okumak istedim.
Yazar, bu kitapta iki fizikçi arkadaşın maceralarını konu almış. Juli Zeh’in kalemi keskin olunca, insan psikolojisine dokunan güçlü bir yanı var. Bir de sınırsız hayal gücü eklenince, kitap ister istemez farklı bir boyuta bürünüyor.
Gerçeklerin peşinden koşan bir komiseri de hikâyeye dahil ediyor. İster yancı deyin, ister hikâyenin eşantiyonu…
Neler yok ki bu kitapta? Gerçekler, paralel evrenler, gerçeklerden sapmış bir zaman algısı.
Üstüne bir de kuantum fiziği ve suç unsurları eklenince, gerilim de eksik kalmamış. Çünkü kim suçlu, kim masum - bunu da bulmak gerek.
Kitap size ister istemez farklı bir dünya sunuyor. Okurken zihninizin hiç durmadan çalışacağı bir kurgu bu.
Uzun zamandır bu kadar kapsamlı ve her detayı düşünülmüş bir roman okumamıştım.
Kitaptan daha fazla spoiler vermeden alıntılara geçelim.
Sicim teorisi günün birinde temel fizik kuvvetlerini birleştirebilir mi?
İnsan otuzunu geçince, başka yaşların bir önemi kalmıyor
Doğru şeylerden korkma sanatına çok az insan vakıf.
Bazı günler hayat insana arka kapıdan girmek dışında bir seçenek bırakmıyor.
Hayat sona ermeden önce bir şeyler sona erdirilmelidir
Hepimiz varlığın büyük dramında aynı anda oyuncu ve seyirciyiz.
Okumak için farklı tarz kitap arayışınız varsa bu kitap o tarza uyuyor, okuyun derim
Bu da benden olsun: 🪻Herkesin bir teorisi var, gerçekliğini sadece kendisinin bildiği...A. Özgür
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
0'dan başlamak için bütün 1'lerini feda eder miydin?1000Kitap
__"Sıfır'ı değersiz gördü insanoğlu. Oysa her şeyi değiştiren tek şey, sıfır. Canını yakan o enkazı yıkmak mı istiyorsun? Trilyonlarca acına 'BİR' de sonra 'SIFIR' ile yık o binayı. Artık hiçbir bir'in önemi olmaz.
Geçmişlerimiz her ne kadar kirli olursa olsun, ruhumuza sıfr'ı karıştırıp silik bir beyaz nokta olacağız hepimiz. Yeniden, her güne yeni bir unutla Yergahva'da uyanacağız..." -ZERO__
Beyza Demirkubuz'un kaleminden muhteşem bir hikaye; Zer0 (Zerziro)
Ülkenin gölgelerde yetiştirdiği Birinci birimin en gözde askeri 'Turna' ile başlayan macerada, altyapısı zekice kurgulanmış muhteşem bir bilim kurgu romanı okudum diyebilirim.
Kitap bütünüyle 'ilahi bakış açısı' ile karşılıyor bizleri. Her bir karakterin zihnine aynı anda girebiliyoruz bölüm içerisinde bu beni hikayeye bağlayan en önemli şeylerden biri oldu diyebilirim.
Bölümler toplam 32 Bölüm fakat asıl bilim kurgu benim için 12. bölüm ve sonrasında başladı. Aşırı pozitif bir hikaye arıyorsanız başka kitaba bakabilirsiniz ama zer0; duygusal, psikolojik, travmatik bir yapı sunuyor bizlere.
Aynı şekilde aşırı smut ve romantik sahneler de beklememeniz şiddetle tavsiye edilir, sonuçta bu kitap bir darkromance değil.
Hikayede birkaç açıdan farklı türde kötü karakter barındırıyor. Birkaç bölüm önce üzülüp, gözyaşı döktüğün kişi bile aslında kötü biri çıkabilir! Romanın genelindeki o tekinsiz hava gerçekten beni kendisine çeken detaylardan...
(Ama illa birini kötü karakter olarak başa koy derseniz o kişi kesinlikle EKREM DAĞHAN'dır. Adamı resmen sayfalardan çıkarıp boğmak istedim.)
Betimleler muazzam, hikaye muazzam, kurgu muazzam... Kelimelerim yetersiz kaldı ciddiyim. Uzun zamandan beri Türk yazar tarafından kaleme alınmış, sağlam temelli bir bilim kurgu okumamıştım vallahi ilaç gibi geldi.
Zero adlı bir hacker grubu dronlarla ABD Başkanının mahremiyetine girerek kişisel bilgilerin ‘veri sülükleri’ adı verdikleri şirketler ve kamu kuruluşları tarafından kullanılmasına dikkat çeker. CIA içinde oluşturulan gizli bir grup hemen Zero’yu bulma çalışmalarına başlar. Londra’da Daily gazetesinde çalışan dijital dünyaya mesafeli Cynthia Bossant ve diğerleri Zero’yu avlamak için kullanıcıların da katıldığı interaktif bir av başlatma konusunda teklif alırlar. Dünyadaki 4 milyardan fazla insanı dijital kullanıma göre sıralayıp rekabet ortamı yaratan çoklu uygulamaya sahip bir platform Freemee kullanıcıların kendi isteğiyle verilerini sattığı bir sistem yaratıp onları manipüle etmeye başlamıştır bile. Bundan rahatsız olan Cynthia ve kızının arkadaşı Freemee kullanıcısı Eddie de farkında olmadan şirketin hedefi olurlar. Artık av sadece Zero değildir; Cyn ve Eddie için de yaşam mücadelesi başlamıştır.
Kitap 2014’de yazılmış, günümüze ve geleceğe dair teknolojik öngörülerle dolu; büyük bir kısmının da gerçekleştiği söylenebilir. Dijital dünyanın gerçek yaşamın yerini alması ve insanların özgürlükten çok rahatına düşkün oluşu, maddi kazanç için kişisel verilerini satması gözler önüne seriliyor. Kitapta Freemee’nin Devlet Güvenlik kurumları ile işbirliği yapmaya karar vermesi son günlerde şahit olduğumuz Open AI haberlerini hatırlattı.
Temponun hiç düşmediği sürükleyici bir roman ama çeviriyi beğenmedim ki Almancadan çevirilerde bunu çok yaşıyorum.
Agatha Christie’nin “Sıfıra Doğru” (Towards Zero) romanı, kader, tesadüf, insan psikolojisi ve “cinayetin başlangıç noktası” fikri etrafında dönen, zekice örülmüş bir polisiye.
Romanın adı boşuna değildir. Her bölüm, okuyucuyu “sıfır noktasına” biraz daha yaklaştırır.
- Küçük tartışmalar
- Eski defterlerin açılması
- Yanlış anlaşılmalar
- Bastırılmış duygular
Hepsi birer “geri sayım” basamağıdır.
Christie bu romanda klasik “katil kim” yapısını ters yüz eder.
Hercule Poirot ya da Miss Marple yoktur; odak, cinayetin neden ve nasıl başladığıdır.
- Cinayet, olay anında değil, çok daha önce başlar.
- Karakterlerin geçmişleri, ilişkileri ve kırılma anları “sıfır noktasına” doğru ilerleyen bir çizgi oluşturur.
- Christie, polisiye türünde nadir görülen bir şekilde, “kader” ve “zaman” kavramlarını merkeze alır.
Uzun ince bir yolda mıyım?
Henry David Thoreau bundan aylar önce okuduğum 
Yürümenin Felsefesi kitabında adı geçen çok güzel düşüncelerine yer verilen bir yazardı o zamandan listeme eklemiştim 
Yürümek kitabını ama onu araştırdıktan sonra daha derin düşüncelerini paylaştığı 
Sivil İtaatsizlik kitabını buldum sırayı ona vermiştim.
Bu kitaba gelecek olursam eğer adı yürümek olan bir kitaptan ne beklediğimize göre değişir kitabın puanı. Yazarın yürürken kaleme aldığını hayal edebiliyoruz, yürümek sadece bir yerden bir yere gitmek demek değildir ve amaç sonunda her zaman bir yere varmak demek de değildir. Zaten Zeno Dikotomi Paradoksunda aslında yürüyerek hiçbir yere varamadığımızı bize söylemişti:)
Yazar, Yürümek ve yolda olmak derin düşüncelere kapı aralayan bir eylemdir diye düşündürür bize. Yürümek eylemi gerçekleştirilirken farkında olmak birinci adımdır. Yürüdüğün yolun, geçtiğin ağaçların, yolu aydınlatan ışığın, gökyüzünün rengine kadar tüm duyu organlarınla farkında olmaktan bahsediyorum. Böylesi hız çağında, anın farkında olabilmek için yavaşlamak hiç kolay değildir. Yürümek üstüne bu kadar düşünce okuyup, hiç bu anlamda yürümediğim için kendimden biliyorum :)
Kitap bize 87 sayfa boyunca yürümek, bir kış yürüyüşü ve gece ve ay ışığında yürüyüş olarak üç başlıkta yürümeyi anlatır. Çoğu paragraf birbirinden kopuk olduğu için akışı yakalamak zordu. Kitaptaki bir güzel kısımda thoreau nun muhteşem yazarlar ve kitaplarından yaptığı alıntılardı. Yapılan alıntılar öyle büyük kitaplardan öyle küçük alıntılardır ki bunu fark edebilmek ve üzerine düşünmüş olmak bile Henry David Thoreau nun büyük bir düşünür yazar olduğunu gösteriyor. Herkese tavsiye edilecek bir kitap değil. İyi okumalar dilerim:)Felsefe-Düşünce
Henry David Thoreau bundan aylar önce okuduğum Yürümenin Felsefesi kitabında adı geçen çok güzel düşüncelerine yer verilen bir yazardı o zamandan listeme eklemiştim Yürümek kitabını ama onu araştırdıktan sonra daha derin düşüncelerini paylaştığı Sivil İtaatsizlik kitabını buldum sırayı ona vermiştim.
Bu kitaba gelecek olursam eğer adı yürümek olan bir kitaptan ne beklediğimize göre değişir kitabın puanı. Yazarın yürürken kaleme aldığını hayal edebiliyoruz, yürümek sadece bir yerden bir yere gitmek demek değildir ve amaç sonunda her zaman bir yere varmak demek de değildir. Zaten Zeno Dikotomi Paradoksunda aslında yürüyerek hiçbir yere varamadığımızı bize söylemişti:)
Yazar, Yürümek ve yolda olmak derin düşüncelere kapı aralayan bir eylemdir diye düşündürür bize. Yürümek eylemi gerçekleştirilirken farkında olmak birinci adımdır. Yürüdüğün yolun, geçtiğin ağaçların, yolu aydınlatan ışığın, gökyüzünün rengine kadar tüm duyu organlarınla farkında olmaktan bahsediyorum. Böylesi hız çağında, anın farkında olabilmek için yavaşlamak hiç kolay değildir. Yürümek üstüne bu kadar düşünce okuyup, hiç bu anlamda yürümediğim için kendimden biliyorum :)
Kitap bize 87 sayfa boyunca yürümek, bir kış yürüyüşü ve gece ve ay ışığında yürüyüş olarak üç başlıkta yürümeyi anlatır. Çoğu paragraf birbirinden kopuk olduğu için akışı yakalamak zordu. Kitaptaki bir güzel kısımda thoreau nun muhteşem yazarlar ve kitaplarından yaptığı alıntılardı. Yapılan alıntılar öyle büyük kitaplardan öyle küçük alıntılardır ki bunu fark edebilmek ve üzerine düşünmüş olmak bile Henry David Thoreau nun büyük bir düşünür yazar olduğunu gösteriyor. Herkese tavsiye edilecek bir kitap değil. İyi okumalar dilerim:)