Zeliha
@zelishablog
Okumak insanı binbir gözlü yapar.
(Rainer Maria Rilke)
Şu anda okuduğu kitaplar
dünyaya mutluluk ve zevk beklentisiyle dolu olarak adım atarız ve kader bizi hoyrat bir şekilde yakalayıp hiçbir şeyin bizim olmadığını, her şeyin ona ait olduğunu gösterene kadar bunu gerçekleştirmeye yönelik o aptalca umudu koruruz.
Reklam
İnsanın zihninde gizli olan gizemli madenleri kazması için bir bahtsızlık yaşaması gerekiyor.
Bozacı Mevlut'un hayatı üzerinden İstanbul'un değişimi ve gelişimini (1969-2012 arası) okuyoruz.
Mevlut'un babası, amcası ve amcasının oğulları Beyşehir'den İstanbul'a çalışmaya geliyorlar. Aralarına en son Mevlut katılıyor. Gençliğinden itibaren hayatını İstanbul'da geçiriyor. Bir yandan okumaya çalışıp bir yandan da yoğurt ve boza satıyor. İlerleyen yıllarda daha bir çok işte çalışıyor. Askerden gelince 3 yıl aşk mektubu yazdığı -gözlerine aşık olduğu- Rahiya ile evleniyor.
Mevlut, İstanbul sokaklarıyla özdeşleşmiş bir karakter. İstanbul'un değişimini ve kendisi gibi Anadolu'dan gelenleri izleyen, siyasi çatışmalara ve 12 Eylül darbesine tanık olan bir gözlemci aslında.
Kitapta bir çok kişi anlatıma dahil oluyor, bu da anlatımı oldukça zenginleştirmiş. Karakterlerin düşünceleri olduğu gibi yansıtılmış bu yüzden olaylara birçok pencereden tanık oldum.
Hiç sıkılmadan okudum diyebilirim :)
Kitabın beni etkileyen noktası mektuplar oldu. Finalde Mevlut'un "Ben bu âlemde en çok Rahiya'yı sevdim," demesi de buruk bir tebessüm oluşturdu yüzümde.
