Yanıtı dış koşullarda değil, önce iç dünyanda ara..Ben ve Duygularım
Lynn Grabhorn’un Affedersiniz Ama Hayat Sizi Bekliyor kitabını merak ederek okumaya başladım.
Kitabın temel mesajı tanıdıktı: Hayatımızı sadece düşüncelerimiz değil, düşüncelerimizin arkasındaki duygu hâli de şekillendiriyor.
Grabhorn, Çekim Yasası perspektifinden bakarak, içinde bulunduğumuz duygusal frekansın hayatımızdaki deneyimleri etkilediğini savunuyor ve şu sorulara dikkat çekiyor:
“Neden hep aynı döngülerdeyim?”
“Neden istediğim şeyler gelmiyor?”
Yanıtı dış koşullarda değil, önce iç dünyamızda arıyor.
Zen, Budizm ve mindfulness daha çok “olanı olduğu gibi görmek, tutunmayı bırakmak ve kabul etmek” tarafındayken; bu kitap “duygusal titreşimini değiştir, hayatın değişsin” yaklaşımına daha yakın duruyor.
Ben kitabı hayatı kontrol etmenin bir yöntemi olarak değil, kendime ayna tutan bir davet olarak okudum.
Çünkü hayatımın mükemmel olmasıyla ilgilenmiyorum. Her şey istediğim gibi gitse de gitmese de, hayatla kurduğum ilişkinin niteliği benim için daha önemli.
Bu yüzden kitapta beni en çok etkileyen soru şu oldu:
“Şu anda hayatla hangi duygudan ilişki kuruyorum?”
Korkudan mı?
Eksiklikten mi?
Yoksa güven, açıklık ve kabullenmeden mi?
Grabhorn kitapta dört adım öneriyor:
• Ne istemediğini belirle.
• Ne istediğini belirle.
• İstediğin şeyi hisset.
Kendi açımdan zaman kaybı!!!
Herkese merhaba Bukowski’nin Büyük Zen Düğünü isimli kitabını, çoğu yerde midem bulanarak okumaya çalıştım. Kısaca bahsetmem gerekirse benim açımdan zaman kaybı oldu.
Kitabı büyük bir merakla okumaya başladım ama açıkçası beklentimi karşılamadı. Anlatım zaman zaman gereğinden fazla dağınık geldi ve vermek istediği mesajlar bana çok yüzeysel hissettirdi. Zen felsefesinin derinliğini yansıtmak yerine sürekli aynı düşüncelerin etrafında dolaşıyor gibiydi. Karakterlerle bağ kurmakta zorlandım, hikâye de beni içine çekemedi. Kitabı bitirdiğimde aklımda kalan güçlü bir duygu ya da düşünce olmadı. Farklı bir deneyimdi ama benim için etkileyici bir okuma olmadı.
Günümüz Japonyasını ve Japonların düşünce yapısını anlamak için güzel bir başlangıç. Bazı yerlerde yanlış bilgiler var eğer çapraz kontrolle gidilmezse farkedilmeyebilir; bunun çeviriden mi yoksa 30lardaki orjinal metinden mi geldiğini anlamak için orjinal baskıyı bulmaya çalıştım ama bulamadım. Kitap ismi özellikle çok hatalı keşke orjinal isme sadık kalınsaymış zira 120 sayfada tüm kültürü anlatamazsınız, yanıltıcı olmuş. Ancak sanat, zen, doğa ve bu kavramların günümüz Japonyasına etkisi konusunda çok iyi bi yol gösterici oldu benim için. Nereden başlayacağını bilmeyenler için dönem dönem etkileri okumak mümkün.Bir konuyu okuduktan sonra anahtar kelimeler ile çok fazla konuya ilerledim; çok keyif aldım ve çok fazla yerin altını çizdim.
"Açıkça sergilemek değil ama ima etmek, sonsuzluğun sırrıdır. Mükemmelik, tüm olgunluklar gibi etkilemede başarısız olur çünkü gelişme ihtimalinden yoksundur."
Zen öğretisini batıya anlatmada başarısız olan bir kitap. Zen öğretisinin kalıplara sıkıştırılmış hali. Kitabın gerçek ismi "Cinsellikte Zen" olması gerekiyordu
Ermişin bahçesi ermiş kitabının devamıdır. Ana karakterimiz mustafanın doğum yerine dönmesiyle başlayan kitap mustafanın adada yaptıkları ve müritleri ile olan diyaloglarını anlatır.
Kitap, halil cibranın "çiy damlası ışıkla bir olduğu için yansıtır ışığı" (s.23) dediği gibi cibranın düşüncelerini çok iyi yansıtır.
Sezgici bir yazar olan cibranın kitabında doğu mistisizmine dair izler görebiliriz. Örneğin kitabın ana karakteri mustafa, adaya geldikten sonra anne ve babasının gömülü olduğu bahçeye gider, kırk gün kırk gece orada kalır ve ardından müritlerine kapısını açar. Bu günlerde mustafanın zihnini arındırdığı bahçe sezgisel şekilde evreni anlamaya çalışan zen budizmindeki tapınaklara çok benzer.
Halil cibran, kitapta"biz yaprak olarak, çiçek olarak ve çoğu zaman da meyve olarak Tanrıyız!"(s.30) benzeri cümlelerle kitabın genelinde her zaman tanrı ile doğayı iç içe tutma durumundadır.
Genel olarak kitap ermiş kadar beni etkilemese bile kendine özgü tarzı ile anlattıkları kesinlikle okumalıdır.
Doğu ve Batı mlsf kavuşmadı
Kitap kısaca psikanaliz ve Zen Budizm’inin birbirini anlama çabasının bir örneği olmaya çalışmış.
kitabı beğenmedim çünkü iki disiplini de kendi içinde ortalama şekilde anlatıyor ama beraber anlatılmaya başladığında ortaya çıkan sentezin doğal görünmediğini düşünüyorum.
yazarın psikanaliz hakkında bilgisi olduğu çok belli ancak bi kısımda budizmle ilgili çok bilgim vs. yok diyordu. madem bilgin yok sen niye bu kitabı yazmaya kalkışıyorsun? üstüne diyecek bir şey yok zaten kitap kısacık. beklentilerimi kesinlikle karşılamadı çünkü anlatılmak istenen konuyu orijinal ve yerinde bulmuştum ama olmamış.