Aynı yolda yürümekten başka çaresi olmayan tuhaf bir yaratıktı insanlar; tekrarların tekrarlananın örtüsü olduğunu anlamadan, aynı el sallayışların, aynı gülüşlerin, aynı yürüyüşlerin ya da aynı oturuşların içinden geçe geçe damaklarına bulaşan uzak bir serüven tadıyla dönüp dolaşıp aynı noktada yaşıyorlardı.