Zeliha Yaşar
@zerder
@ kitapsev60
Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmeni
Lisansüstü
152 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
~Bülbül~
Savaş, nerde olursa olsun kötü çünkü canlar gidiyor genç , yaşlı, çocuk demeden acımasızca öldürülüyor ya da yok ediliyorlar. Savaşın dini,cinsi olmaz “ insan “ çıkarlar uğruna öldürülen masum insanlar… Ya bıraktığı yaralar ,unutulmayan anılar, geçmişten bugüne kadar gelen savaş kahramanlarımız ,mücadeleci kadınlarımız… Vatanı,dili, dini uğruna, tarihin sayfalarına kazınmış mücahitler unutulmaz unutulmayacakta.
Eserimiz 2.Dünya Savaşında Fransa’da yaşayan iki kız kardeşin yaşadıkları çarpıcı olaylarla anlatılmış. Yahudi olmamalarına rağmen, aynı okulda okudukları arkadaşlarına, senelerce yüz yüze baktıkları komşularına nasıl sahip çıktıklarını ibret alınırcasına gözlerim nemli nemli okudum. Korkusuzluk, insanın sevdikleri elinden alınınca ortaya çıkıyormuş, sevilmeyen birinin zaten kaybedeceği bir şeyi yoktur. Isabella’da sevgiye aç annesi ölmüş , babası tarafından terk edilmiş , ablası kendi hayatını kurduğu için kardeşini yok saymış içinde fırtınalar kopan “Bülbül” takma adıyla vatanına hayat veren , işkencenin sadece bedenine zarar vereceğini bilerek ruhunu canlı tutan kahraman bir kadın.
Viann, (abla) çocuğu için ya da kurtardığı yahudi çocuklar için hayatta kalan bir anne…
Güzel bir eser okudum. Durağan başlasa da üslubun akıcılığı ve yaşanan olaylar insanı derinden etkiliyor. Hiçbir şey sır kalmaz sen ne kadar yok etmek istersen iste, küllerin bile tekrar alevlenmesi senin nefesinin gücüne ve inancına bağlıdır.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Her zaman öyle değil midir? Mutsuz olduğumuz zamanlar başkalarının mutsuzluğunu daha bir derinden duyarız.”
Kitabımız /Beyaz Geceler/ ismini Rusya’nın eski başkenti Petersburg’un beyaz gecelerinden almaktadır, sebebi ise gündüz uzunluğunun 19 saat olmasıymış.
Yine yanıltmadı Dostoyevski duygu yüklü bir eser, insan okudukça içinde kayboluyor eserin. Kendimizle yüzleşiyoruz, hayatta kaçırdığımız fırsatlar ve her defasında yanılmamız… Aşk çıkarsız saf ve olduğu gibi…
Hep diyorum bir eserde üslup çok önemli Dostoyevski üstat yaşatıyor ve kelimelerle bir cambaz gibi oynayıp insanların duygularını ele geçiriyor.
Kitabımızın konusu, yalnız hayalperest ( ismi verilmemiş) erkek karakter bir gün Nastenka adlı nehir kenarında ağlayan bir genç kızı görür ve olayımız bu şekilde başlar. Genç kız bir söz ister: “Dostluğa hazırım, işte elim. Ama lütfen bana aşık olmayın! “ der. Nastenka’ya yardım etmek isteyen genç neden ağladığını sorar; kız fakat sizi yeterince tanımıyorum der ve ertesi gün buluşmak için sözleşirler. Birbirlerine sırlarını , aşklarını, sıkıntılarını anlatırlar ama sonu istediğim gibi bitmedi. Kötü anlaşılmasın üzüldüm sadece…
Alıntılar:
…”Hiçbir zaman gerçek bir yaşam yaşayamayacağım; çünkü bana öyle, bütün inceliğimi, şimdiye, gerçekliğe ait bütün duygularımı kaybetmişim gibi geliyor, çünkü, sonunda, kendi kendimi lanetlemişim.”
…”Elinden kayıp gidenler, bütün o yitirdiklerin aslında bir hiçlikten ibaret. Saçma, yusyuvarlak bir sıfır, yalnızca ve yalnızca kafandaki hayaller! “
…”Her duygusal tepki aklın sınamasına tabi tutulmalıdır; kanımca, gösterilecek tepki duyulan ihtiyaçla orantılı olmalıdır.”
