Körlerden birine, Özgürsün, diyorlar, onu
dış dünyadan ayıran kapı açılmış, Haydi git,
özgürsün, diyorlar yeniden, yerinden
kıpırdamıyor, sokağın ortasında hareketsiz
duruyor, onun gibi ötekiler de korku içinde,
nereye gideceklerini bilemiyorlar, çünkü tanım
olarak akılcı, kusursuz bir labirent olan deliler
evinde yaşamak ile bir rehberin elini ya da bir
köpeğin tasmasını tutmadan kentin çılgın
labirentinde, belleğin bize o kentin farklı
yerlerinin yalnızca imgesini gösterebileceği,
ama oralara ulaşmada hiçbir yardımının
dokunamayacağı o labirentin içinde kendini
tehlikeye atmak arasında hiçbir bağ
kuramıyorlar..