Çocuklar, dedi kabil, oradaki çocuklar masumdu, Aman tanrim, diye mirildandi ibrahim, sesi bir inilti gibi çikmisti, Evet, senin tanrin olabilir, ama o çocuklarin tanrisi degil.
Bir sey degisti. O, ben, Ali, hepimiz degistik Bundan sonra, bir zamanlar oldugu gibi, birbirimize yakın olamayacagiz, birimiz ötekinin ne yaptigini, niçin yaptığını tam olarak bilemeyecek. Sık sık kinayacagiz birbirimizi haksiz yere suçlayacagiz, yan sokaklara sapip, birbirimizi yitirecegiz labirentin içinde. Yakinlassak da,anlatılmadık anlasilmadik seyler kalacak aramizda. Kusku, güvensizlik kalacak.
Kendini bulmaya çalışıyorsun. Neden yasadığını, yani yasamanin bir sebebi olup olmadigini sorguluyorsun. Böyle olugundan niçin acı çektiğini merak ediyorsun. Cözmen gereken bir bilmece oldugunu ve çözemeyecegini saniyorsun.
Sadece olmakla, yani baska türlü olmamakla yetinmek zorunda oldugunu sonradan ögrene-ceksin. Ve öyle hiç kivirmadan söylüyorum iste;
aramak zorunda oldugunu asla bulamayacak-
sin
ben böyle şeyleri açıklayamam.. hayatta bir şeyler olur, ben de yaşarım o kadar ama seninki yaşamaktan daha fazla
-nasıl fazla?
hayat bana değiyor ama senin içinden geçiyor