Cemil Meriç'in karşısına önce büyüklerin anlaşılmayan dünyası çıkar. Sonra okulda hep yalnız, hep yabancıdır; sürünün dışında , sevimsiz ve aptal bir dünyanın ortasındadır. Kitaplara sığınır, kendisine bir başka dünya yaratmak, bir kale kurmak ister.
O, artık soylu yalnızlığıyla baş başa kalacaktı. Üzerine yaşlı bekârlara has kalenderlik ağır ağır iniyordu. Gözbebeklerinde bir daha o eski, o delişmen kıvılcımlar parlayamazdı.