Onca mavi, onca yeşil, onca ışığa rağmen simsiyahtı. Diliyle öldürdüğü varlık sebebini gözyaşıyla diriltmeye çalışıyordu. Dibe doğru yuvarlandığı uçurumdan geliyordu sesi acılar içinde:"İnsan bağışlayarak yener yanlışı. İnsanın acısını insan alır. İyilik böyle kolay yenilemez."
On beş yirmi yıl sıkıntı çektikten sonra yeni bir Türkiye ve her bireyi eğitimli, anlayışı ile gerçek bağımsızlığı kafasında ve cebinde taşıyan bir Türkiye'yi ancak Yeni Dünya'nın yeteneği yaratabilir.