Kitabın konusu gerçekten ilgi çekici ve yazarın sıra dışı üslubu kitabı daha da ilginç bir hale getiriyor.
Kitabın ilk 150 -hatta belki de 200- sayfası benim için gerçekten zorlayıcıydı. Sürekli aynı ortamda olmaları ve birbirine benzeyen olayları tekrarlamaları bir yerden sonra sıktı. Tam kitabı bırakmayı düşünüyordum ki kitap yeniden hareketlendi. Tabii bunda yazarın diline okumaya devam ettikçe alışmam da etkili olmuş olabilir.
“Ben gerçekten farklı bir şey okumak istiyorum.” diyenlere önerebileceğim bir kitap. Eğer siz de okurken benim gibi sıkılırsanız bilin ki sonrası epey akıcı, bir bakmışsınız o bitmeyen kitap bir anda bitmiş. Son olarak, çok fazla alıntı eklediğim için diğerlerini buraya ekliyorum:
Asıl zor olan, insanlarla birlikte yaşamak değil onları anlamak -294
İnsanların neler yapacağı ya da yapmayacağı önceden bilinmez, beklemek gerekir, zamana zaman tanımak gerekir, zaman hükmeder, zaman, kumar masasında karşımızda oturan oyuncudur ve oyunun bütün kartları onun elindedir, bizler ancak hayatımızı verirsek bir şey elde edebiliriz, kendi hayatımızı -312
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kitap, yazarın sevgilisine olan aşkıyla başlıyor. İlerledikçe daha da tutkulu bir hâl alan bir aşk mektubu okuyorsunuz ve bir anda yazar melankolik bir ruh hâline bürünüyor.
Dürüst olacağım, kitabı alırken 
Milena’ya Mektuplar gibi bir kitap olacağını düşünmüştüm fakat yanılmışım. Kısacık bir kitap olmasına rağmen dili ağır ve neredeyse her cümlesinde betimleme var, anlaşılması pek de kolay değildi bana göre. Tabii ben aynı anda iki kitap okumaya çalıştım -normalde pek yapmam- bu da kitabı bitirmemi zorlaştırmış olabilir.
Sembolik, sanatsal bir dilden hoşlanan okurlar için öneririm bu kitabı. Benim gibi genelde roman okuyan biriyseniz zorlanabilirsiniz. Yine de farklı türlere açık olmak güzel bir şey, bir şans verin derim :)
Milena’ya Mektuplar gibi bir kitap olacağını düşünmüştüm fakat yanılmışım. Kısacık bir kitap olmasına rağmen dili ağır ve neredeyse her cümlesinde betimleme var, anlaşılması pek de kolay değildi bana göre. Tabii ben aynı anda iki kitap okumaya çalıştım -normalde pek yapmam- bu da kitabı bitirmemi zorlaştırmış olabilir.
Sembolik, sanatsal bir dilden hoşlanan okurlar için öneririm bu kitabı. Benim gibi genelde roman okuyan biriyseniz zorlanabilirsiniz. Yine de farklı türlere açık olmak güzel bir şey, bir şans verin derim :)
ruhsal çözümlemelerRoman
Merhaba, bu benim ilk incelemem. Daha önce hiç inceleme yapmadığım için pek güzel olmamış olabilir, üzgünüm.
Rus edebiyatından bu kadar bahsedilmesinin bir sebebi var kuşkusuz. Ne zaman okusam içimden bir şeyler bulurum. İşte bu kitap da onlardan biri. Hani bazı kitaplar vardır, bitmesini istemezsiniz. Ben bu kitabı okurken hiç bitmesin istedim.
Dostoyevski, kesinlikle insanların ruh halini çok iyi betimleyen bir yazar. Konunun “suç” olduğu birçok kitap var, özellikle de polisiye kitapları. Ama bu kitap bir başka.
Suçun farklı bir boyutunu ele alıyor: suçlunun psikolojisi. Okurken siz de Raskolnikov’un ruh haline bürünüyorsunuz. İçiniz daralıyor, bunalıyorsunuz. Yani tam da olması gerektiği gibi hissediyorsunuz. İşte bu kitabın farkı bu.
İnsanlar genelde bu tarz (olaydan ziyade ruh halinin ön planda olduğu) kitaplara pek yanaşmak istemez, daha kolay anlaşılan kitaplara yönelirler. Benim size tavsiyem (her ne kadar birbirimizi tanımasak da) bu tarz kitaplara da şans vermeniz ve uzun diye, yirmi sayfa betimleme var diye kaçmamanız. Çünkü inanın bana kitap bittiğinde bir daha “siz” eski “siz” olmuyorsunuz. Bakış açınız değişmiş oluyor olaylara.
Not: Koridor Yayınlarının çevirisini çok beğendim ben. Akıcı bir şekilde okunabildiği gibi kitapta geçen ve bilmiyor olma ihtimalimizin olduğu tarihi kişilikler, tiyatro oyunları vb. birçok kelime not olarak yazılmış, açıklanmış. Tavsiye ederim.