Zeynep Dila
@zeyy_7
Tıp
İzmir
31 Mart 2004
101 okur puanı
Haziran 2022 tarihinde katıldı
Rahatlama kitabı.Verdiği etki de tıpkı adı gibi:Kısa ve öz.Hayattaki çoğu şey gibi etkisi de yalnızca onu okuduğunuz süre zarfında devam etmekte.Kitapla etkileşimi bırakıp gerçek hayatınızı yaşamaya daldığınızda aslında bu pratiklerin işe yaramadığına tanık olabilirsiniz."İşe yaramak" nedir ki aslında?Kitaptan kendi hayatımız için somut olarak ne karşılık beklediğimiz midir yoksa başlığı okuyunca bizde yarattığı hissiyatın içeriğiyle uyumu mu? Kitabı okurken rahatlamak kaçınılmaz elbette.Lakin çok geçmeden hayatın bir olumsuz gerçeği ile karşılaşınca durup nasıl sakin kalırım ve kendim için en iyi olan davranışı tercih ederim demiyorsunuz.Eğer diyorsanız tebrikler çünkü kitabı okumak sizin için tam bir zaman kaybıymış.Çünkü zaten sağlam bir psikolojiye sahipsiniz.Fakat eğer sizi etkilemediyse o zaman yine sorun yok çünkü kitapta anlatılan iyi hissetme yollarını muhtemelen onu okuyan herkes daha önce bir yerlerde duymuştur.Zaten yazarın bunları ilk söyleyen benim bu yüzden kitap faydalı diye bir iddiası yok.Fakat kitapta anlatılanları gerçekleştirecek motivasyona sahip olmak bana kalırsa tamamen hayatın karşınıza iyi şanlar ,iyi insanlar ve iyi bir yaşam alanı çıkarmasıyla ilgilidir.Hatta önemi yadsınamayacak kadar da biyolojik.Ama yine de her şeye rağmen kitabı okuduğunuz süre zarfında mutluluk ibrenizi biraz da olsa negatiften yukarı çekeceğine eminim.
Reklam
Başlangıçta kitabı okumamda etkili olan yalnızca başlığıydı.Arkasını okumadan kapak fotoğrafına bile dikkat etmeden tabiri caizse okumaya direkt daldım.Okurken kesinlikle bugünün dünyasına ait olamayacağını anlamakla birlikte içinizden sürekli "Acaba bir gün gelecekte olur mu?" diye sormadan edemiyorsunuz.
Bugünün dünyasına ait tek şey aynı zamanda kitabın son ve en vurucu olan cümlesiydi bence.
Uzun süredir Rus klasiği okumamış biri için oldukça dokunaklı bir kitap.Rahat okunması ve dilinin oldukça akıcı olmasıyla , ayrıca konusu ve verdiği hislerin etkileyiciliğiyle tam bir Rus klasiği tadında, bir solukta okunuyor.Kitabın dokunaklılığına , sonlara doğru evrilen fantastik yapısı yol açmış biraz da.Kitap hakkında yapılan yorumlar da zaten kitabın değerini açıkça gösteriyor.
Son olarak "Hepimiz Gogol'ün paltosundan çıktık." sözü Dostoyevsky'ye ait değilmiş.Kime ait olduğu hala tartışmalı ama " hepimiz" derken ,eşsiz anlatımıyla Rus edebiyatının kastedildiğini biliyoruz.
Daha önceden adını duymamış biri için bir çırpıda okunup bitirilebilecek ince bir kitap gibi görünse de aslında her satırı için uzun uzun oturup düşünülebilir.Bu yönüyle Nietzsche'nin Böyle Buyurdu Zerdüşt'ünü okuyormuş hissi bir an olsun gitmedi ve yine tıpkı onun gibi tekrar tekrar okunmasıyla özümsenebileceğini düşünüyorum.
"Kitabın farklı bir konusu var, dili de kolay ve akıcı"
Babasının ölümü üzerine hayattan, insanlardan uzaklaşıp ormana kaçan bir Norveçlinin hikayesi bu kitap.Başlarda ormanda annesini yemek zorunda kaldığı yavru geyikle birlikte yaşamaya başlar, bu yavru geyik bir süre onun tek arkadaşı olur.Hikayenin devamında bu konu üzerinden Doppler isimli kahramanın babasının ölümünü atlatmaya çalışırken yaşadıkları anlatılmaktadır.
Reklam