Kitabı biraz psikolojiye yatkınsanız yada karakterin psikolojisindeki dalgalanmaları anlayarak okursanız gerçekten güzel bir kitap ancak dümdüz ve boş bir kafayla okursanız sıradan bir öykü olarak gelebilir.
Bir kalbi temelinden sarsmak için kader her zaman sillesini vurmaya, sertçe müdahale gücüne gerek duymaz; aksine, asıl sudan sebeplerden yıkım üretmek onun zapt edilemez yaratma hevesini kamçılar.
İnsanı çocukluğuna götüren ve içinde garip bir hüzün yada özlem bırakan... nasıl anlatsam bilemiyorum çok beğendim. Şimdiye kadar okumamanın pişmanlığı da cabası. Diğer kitapları da okumak için sabırsızlanıyorum. Tavsiyemdir. Baş karakter olan Zeze’de kendi çocukluğunuzdan mutlaka birşeyler bulacaksınız.