İçindeki bir çok kişiye veda eden Zeze, Zeze'ye veda eden ben oldum sanki..
Onun ilk kitapta çocukluğuna bu kitapta da ufak ufak büyümesine yakından şahit olmuşum gibi hissettim.
Vedalarındaki o hüzne kadar hissettirdi
Hemen 3. Kitabına başlayıp nasıl bir yetişkin olduğunu öğrenmem gerek..
Şeker Portakalı
Şeker Portakalı'nı okurken Zezé'ye sadece bir çocuk olarak bakamadım. Bazen kendimi onun yerinde hissettim. İnsanların bir çocuğun yaşadığı acıları ve yalnızlığı ne kadar kolay görmezden gelebildiğini fark ettim. Kitap bana çocukların sandığımızdan çok daha derin duygular yaşayabildiğini hatırlattı. Bazı bölümlerde gülümsedim, bazı bölümlerde ise boğazım düğümlendi. Bitirdiğimde geriye hüzünlü ama unutulmayacak bir hikâye kaldı.Bir nevi içim buruk ayrıldım senden Sevgili Zezé biricik dostum
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Zeze ve Onun Zezeristan Alemine YolculukDuygu ve Düşünce
Yorum yapmak o kadar zor ki…
Dramı, yokluğu ve çocuk saflığınını iliklerime kadar hissettim. İnsan kaderini; doğduğu evi, mahallesi, şehri ve ülkesi hamur gibi yoğuruyor. Bir çocuğun gözünden dünyayı ve dünyalıları algılama seminerini nihayete erdirdim.
Edebi dili sade, etkileyici ve şiirsel..
Kısa bir kitaba, minnacık bir çocuğun kocaman kalbi sığmış…
“… Hepimiz çocukluğumuzu yitirmiştik. Hepimiz büyüktük, büyük ve hüzünlü…”
Sevgili Zeze ve Zezecikler, belki bir gün hepimiz güzel ve tatlı bir dünyaya uyanırız. Sevgiyle kal çocuk…
Delifişek
Delifişek, Zezé’nin hayat yolculuğunun üçüncü durağı olarak karşımıza çıkıyor. 
Şeker Portakalı ile tanıdığımız, ardından 
Güneşi Uyandıralım ile büyüme sürecine tanıklık ettiğimiz Zezé, bu kitapta artık küçük bir çocuk değildir. Karşımızda çocukluğun masum dünyasından çıkmış, gençliğe adım atan, kendi kimliğini arayan bir delikanlı vardır. Fakat büyümek, Zezé için sadece yaş almak değildir; geçmişin izlerini de beraberinde taşımaktır.
Çocukluk yıllarında yaşadığı sevgisizlikler, kırgınlıklar ve zorluklar Zezé’nin karakterinde derin izler bırakmıştır. Onun hassas, duygusal ve her şeyi derinden hisseden tarafı hâlâ varlığını sürdürür. Çünkü bazı insanlar büyüse de içlerindeki o küçük çocuğu tamamen kaybetmezler. Zezé de onlardan biridir. Hayata karşı daha güçlü durmaya çalışırken bile içinde hâlâ sevgiye, anlaşılmaya ve değer görmeye ihtiyaç duyan o çocuk yaşamaya devam eder.
Belki de kitabın en etkileyici yanlarından biri, bize kendi çocukluğumuzu hatırlatmasıdır. Hepimizin geçmişte kalan anıları, küçük mutlulukları ve bazen de unutamadığı kırgınlıkları vardır. İnsan büyüdükçe çocukluğuna daha farklı gözlerle bakmaya başlar. O zaman anlarız ki çocukluk sadece geçmişte kalan bir dönem değildir; bugün olduğumuz insanın temelini oluşturan en önemli parçadır. Bu yüzden bence asıl mesele büyümek değil, büyürken içimizdeki çocuğu kaybetmemektir. Çünkü insanın merhametini, hayallerini ve güzellikleri görebilme yeteneğini çoğu zaman o çocuk tarafı yaşatır.
Zezé’nin gençlik yıllarında verdiği mücadele de aslında birçok gencin yaşadığı iç çatışmaları yansıtır. Kendini kanıtlama isteği, özgür olma arzusu ve kendi yolunu bulma çabası onu bazen yanlış kararlar vermeye sürükler. Gençliğin getirdiği isyan, öfke ve anlaşılmama duygusu onun davranışlarında kendini gösterir. İnsan bazen çevresindekilerinRoman
Delifişek, Zezé’nin hayat yolculuğunun üçüncü durağı olarak karşımıza çıkıyor. Şeker Portakalı ile tanıdığımız, ardından Güneşi Uyandıralım ile büyüme sürecine tanıklık ettiğimiz Zezé, bu kitapta artık küçük bir çocuk değildir. Karşımızda çocukluğun masum dünyasından çıkmış, gençliğe adım atan, kendi kimliğini arayan bir delikanlı vardır. Fakat büyümek, Zezé için sadece yaş almak değildir; geçmişin izlerini de beraberinde taşımaktır.
Çocukluk yıllarında yaşadığı sevgisizlikler, kırgınlıklar ve zorluklar Zezé’nin karakterinde derin izler bırakmıştır. Onun hassas, duygusal ve her şeyi derinden hisseden tarafı hâlâ varlığını sürdürür. Çünkü bazı insanlar büyüse de içlerindeki o küçük çocuğu tamamen kaybetmezler. Zezé de onlardan biridir. Hayata karşı daha güçlü durmaya çalışırken bile içinde hâlâ sevgiye, anlaşılmaya ve değer görmeye ihtiyaç duyan o çocuk yaşamaya devam eder.
Belki de kitabın en etkileyici yanlarından biri, bize kendi çocukluğumuzu hatırlatmasıdır. Hepimizin geçmişte kalan anıları, küçük mutlulukları ve bazen de unutamadığı kırgınlıkları vardır. İnsan büyüdükçe çocukluğuna daha farklı gözlerle bakmaya başlar. O zaman anlarız ki çocukluk sadece geçmişte kalan bir dönem değildir; bugün olduğumuz insanın temelini oluşturan en önemli parçadır. Bu yüzden bence asıl mesele büyümek değil, büyürken içimizdeki çocuğu kaybetmemektir. Çünkü insanın merhametini, hayallerini ve güzellikleri görebilme yeteneğini çoğu zaman o çocuk tarafı yaşatır.
Zezé’nin gençlik yıllarında verdiği mücadele de aslında birçok gencin yaşadığı iç çatışmaları yansıtır. Kendini kanıtlama isteği, özgür olma arzusu ve kendi yolunu bulma çabası onu bazen yanlış kararlar vermeye sürükler. Gençliğin getirdiği isyan, öfke ve anlaşılmama duygusu onun davranışlarında kendini gösterir. İnsan bazen çevresindekilerin
Puan vermedi·184 syf.·
2026 1. kitabı
bazı kitaplar okunur, bazıları ise insanın içinde sessizce yaşamaya devam eder. şeker portakalı benim için ikinci türden oldu.
zeze'nin küçücük omuzlarına yüklenen acılar, onun bitmeyen sevgisi ve hayal gücüyle birleşince ortaya unutulmaz bir hikâye çıkmış. sayfalar ilerledikçe bir çocuğun büyümek zorunda bırakılışına tanık oluyor, masumiyetin nasıl incindiğini hissediyorsunuz.
kitap bittiğinde geriye yalnızca hüzün değil, insanın kalbine dokunan derin bir sıcaklık da kalıyor. belki de bu yüzden zeze'yi unutmak pek mümkün olmuyor.
Güneşi UyandıralımRoman
Bazı karakterler vardır; bir kitabın sayfalarından çıkıp insanın hafızasında gerçek bir iz bırakır. Zezé de benim için tam olarak böyle bir karakter oldu. 
José Mauro de Vasconcelos’un kaleminden çıkan bu küçük çocuğun hikâyesi, yalnızca bir çocukluk anlatısı değil; sevgiye, yalnızlığa, hayal gücüne ve büyümenin acı taraflarına dokunan derin bir yolculuk.
Güneşi Uyandıralım , çoğu okurun Şeker Portakalı ile tanıdığı Zezé’nin hayatına devam eden bir eser. Şeker Portakalı, dünya çapında gördüğü ilgiyle öylesine büyük bir üne kavuştu ki aslında yazarın diğer eserleri zaman zaman onun gölgesinde kaldı. Oysa Zezé’nin yaşamının devamını anlatan bu kitap, onun iç dünyasını ve değişimini anlamak için çok önemli bir yere sahip.
Şeker Portakalı’nda küçük yaşta yaşadığı acılarla, sevgisizliği ve hayal dünyasıyla tanıdığımız Zezé; bu kitapta biraz daha büyümüş, hayatın gerçekleriyle daha fazla karşılaşan bir çocuk olarak karşımıza çıkıyor. Ancak içindeki o hassas, sorgulayan ve sevgi arayan taraf hâlâ onunla birlikte. Zezé’nin en büyük mücadelesi aslında dış dünyayla değil; kendisini anlayacak, ona gerçekten değer verecek bir yer bulma çabasıyla ilgili.
Yazar, Zezé üzerinden çocukların dünyasını çok güçlü bir şekilde anlatıyor. Çocukların yaşadığı duyguların küçümsenmemesi gerektiğini, onların da en az yetişkinler kadar derin kırılmalar yaşayabileceğini gösteriyor. Zezé’nin hayal gücü, yaşadığı zorluklara karşı bir kaçış değil; hayata tutunma biçimi oluyor.
Kitapta beni etkileyen en güçlü noktalardan biri de Zezé’nin sadece “acı çeken bir çocuk” olarak değil, zamanla kendini tanımaya çalışan, hatalarından öğrenen ve büyüyen bir karakter olarak işlenmesi. Onun değişimini okumak, bir çocuğun dünyayı nasıl anlamlandırmaya çalıştığını görmek açısından çok değerli.
José Mauro de Vasconcelos, sade bir anlatımla büyük duygular bırakmayı başaran
José Mauro de Vasconcelos’un kaleminden çıkan bu küçük çocuğun hikâyesi, yalnızca bir çocukluk anlatısı değil; sevgiye, yalnızlığa, hayal gücüne ve büyümenin acı taraflarına dokunan derin bir yolculuk.
Güneşi Uyandıralım , çoğu okurun Şeker Portakalı ile tanıdığı Zezé’nin hayatına devam eden bir eser. Şeker Portakalı, dünya çapında gördüğü ilgiyle öylesine büyük bir üne kavuştu ki aslında yazarın diğer eserleri zaman zaman onun gölgesinde kaldı. Oysa Zezé’nin yaşamının devamını anlatan bu kitap, onun iç dünyasını ve değişimini anlamak için çok önemli bir yere sahip.
Şeker Portakalı’nda küçük yaşta yaşadığı acılarla, sevgisizliği ve hayal dünyasıyla tanıdığımız Zezé; bu kitapta biraz daha büyümüş, hayatın gerçekleriyle daha fazla karşılaşan bir çocuk olarak karşımıza çıkıyor. Ancak içindeki o hassas, sorgulayan ve sevgi arayan taraf hâlâ onunla birlikte. Zezé’nin en büyük mücadelesi aslında dış dünyayla değil; kendisini anlayacak, ona gerçekten değer verecek bir yer bulma çabasıyla ilgili.
Yazar, Zezé üzerinden çocukların dünyasını çok güçlü bir şekilde anlatıyor. Çocukların yaşadığı duyguların küçümsenmemesi gerektiğini, onların da en az yetişkinler kadar derin kırılmalar yaşayabileceğini gösteriyor. Zezé’nin hayal gücü, yaşadığı zorluklara karşı bir kaçış değil; hayata tutunma biçimi oluyor.
Kitapta beni etkileyen en güçlü noktalardan biri de Zezé’nin sadece “acı çeken bir çocuk” olarak değil, zamanla kendini tanımaya çalışan, hatalarından öğrenen ve büyüyen bir karakter olarak işlenmesi. Onun değişimini okumak, bir çocuğun dünyayı nasıl anlamlandırmaya çalıştığını görmek açısından çok değerli.
José Mauro de Vasconcelos, sade bir anlatımla büyük duygular bırakmayı başaran