Kişi, hatası ile yüzleştirilirken o kişi ile hatalı davranışı birbirinden ayrı değerlendirilir. Yani insan hata yapabilir ama o, hatadan ibaret değildir.... hatalı kişiyi karşınıza almak yerine, hata ve hatayı yapan kişiyi birbirinden ayırıyorsunuz. Hatayı yapan kişinin kişiliğini yanınıza alıyor, yanlışı düzeltmeye çalışıyorsunuz.
Öfke haklı ya da haksız, anlamlı
ya da yararsız değildir. Öfke sadece vardır. "Öfkemde haklı mıyım?"
diye sormak, " Susamaya hakkım var mi ki? Ne de olsa daha beş dakika önce su içtim; demek ki susamaya hakkım yok. Zaten şu anda
su içemeyeceksem, susamamın ne anlamı var?" demeye benzer.