“Nasıl ki kemikler, et parçaları, bağırsaklar ve kan damarlari derinin altında gömülü olduğu için insan görüntüsü çekilir bir hal alıyorsa, ruhun heyecanları ve tutkuları da aynı şekilde hiçliğe gömülüdür;hiçlik, ruhun derisidir.”
Babamın, sonradan daha iyi farkettiğin karakterinin eşsiz bir özetiydi bu cümle: 'Dur bakalım hele.' Hem kendi durur, hem de herkesi durdururdu bu cümleyle.