Zerrin Y.
@zrnycl
öğrenmek gayesi bakî öğretmen kişisi
(noktadan sonra gelen büyük harfleri sevmiyorum, evrendeki nokta oluşunu büyüklük sanan insanları da..)
Şu anda okuduğu kitap
yani tam 'harese' tanımana yakışır bir kitaptı...
böyle olmadı, yarım bırakılmış gibi hissediyorum.. "keşke devamı olsaydı" dedirten içsel tatlı bir sızı kaldı bende. devamı olsaydı sızıyı severek yine okurdum..
bu kitap kavuşamadığın sevgiliyi yitirmeyi de istememek gibi..
Reklam
Pek eleştri sevmem çünkü bunu yapmak için yazarların zihnine girmek, onları tanımak gerekir eleştrirken. Bu da hiçbir zaman %100 oranında mümkün olmayacaktır. Fazla uzatmayıp sadece nacizane sevdiğim ve sevmediğim noktaları aktaracağım. İlk olarak çok fazla içsel konuşmalar vr çelişkiler bir yerde sıkıyor "öf ya Müştak yeter eziklediğin kendini" dedirtiyor. Tarih anektodlarını severim ama bu kitapta çok fazlaca tarih yer alıyor ve bu da benim ilgimi çokça dağıttı. Müştak'ın ümitsiz ve saf kalbi beni kitaba bağlı tuttu ve açıkçası en sonda Nüzhet'in Müştak için yazdığı mektup ile beynimden vurulmuşa döndüm(tabi bu kişisel yaşantılardan ötürü)
Çok değerli betinlemeler var.
Yazarın kar taneleri yerine "kar zerreleri" kullanması da belki küçük bir detay ama benim çok hoşuma gitti. Keyifli okumalar
•örneğin sen öğleden sonra dörtte geleceksen, ben saat üçte mutlu olmaya başlarım. mutluluğum her dakika artar. saat dörtte artık sevinçten ve meraktan deli gibi olurum. ne kadar mutlu olduğumu görmüş olursun. ama herhangi bir zamanda gelirsen yüreğim saat kaçta senin için çarpacağını bilemez. insanın belli alışkanlıkları olmalı…
•ama gözler kör.
"Evden çıktıktan sonra bir şey unuttuğunu fark ederek duraklayan, fakat unuttuğunun ne olduğunu bir türlü bulamayarak hafızasını ve ceplerini araştıran, nihayet, ümidini kesince, aklı geride, ileri gitmek istemeyen adımlarla yoluna devam eden bir insan gibi üzüntülüydüm."
