zumo
@zum4ut
sobilliyim
insanlari, ulkemi dusunurum
alinti ya da inceleme atarim
Eserde ilk andan itibaren irite edici bir erkek karakter kurgusuyla tanışıyoruz, kendisini adeta ilahlaştırmış olan bu kişi ülkeye girdiğinde ilgi görseydi ciddi anlamda hem kitabı bırakırdım hem de yazara ithaf edilen “feminist” ithamını sorgulardım ancak hem mantıklı hem de insanın içini rahatlatan şekilde Terry adlı karakterin ilgi görmemesi, aksine kovulması en hoşuma giden olgu sayılabilir. Eser hakkında beğendiğim ilk nokta toplum ve birey konusunda eğitim almış bir erkek ağzından yazılmış oluşuydu. Bu ağız bize dönem şartlarındaki en eşitlik yanlısı ve sosyal bilime sahip insanın dahi kadınlara dair düşüncesini gösterir nitelikte olmakla birlikte yazarın Van karakteriyle özdeşleşmesini de sağlamıştır mutlaka. Devamında ise Terry karakterinin günümüze şekil dahi değiştirmeden geldiği gerçeğiyle yüzleştim. İlk başladığım gün Terry’nin beklentilerinin tersi çıkması arzusu ile ne kadar hızlı okuduğumu tarif dahi edemem, neyse ki uzun sürmedi. Esere dair en üzücü durum, 100 yıllık bir geçmişi olmasına rağmen günümüzden hissettirmesi, o derece bir his ki telefonların olmayışını sorgulamıştım. Tarotla çok az dahi ilgilenen insanlara hitaben es geçmek istemediğim bir nokta var. Kadınlar Ülkesi’ndeki tüm kadınlarda “Tılsım Kraliçesi” özellikleri görüyorum, hepsi bilmedikleri üç karşı cinsin ateş açmasına rağmen son derece merhametli davrandılar, devamında Terry’nin yaptığı onca kötü davranış yine de onların merhametini azaltmadı. Ancak değinilmesini beklediğim ve hiç dokunulmamış bir nokta var: Ülkeye gelen diğer erkeklere gerçekte ne oldu? Kadınlat gerçekten onları katletti mi? Maalesef cevabı yok. Bilinçli olup olmadığını dönemin bilimsel gelişmişliği açısından kestiremediğim bir nokta var ki o da eril düzende köpekler, eril hayvanlar, dişil düzende kediler, dişil
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
lise birinci sinifta edebiyat hocamiz sayesinde tanistigim bi yazar kendisi sonrasinda siyasi gorusleri sebebiyle ozel olarak da takip etmeye basladim kendisini. okumalar sirasinda siyasi gorusleri umursamam genelde ancak ozel takipte umursamak durumunda hissediyorum yazarlik gorusler olmadan surdurulebilecek bi meslek degil. sanatci hangi goruste olursa olsun bi goruse sahip olmali. her ne kadar polis perspektifinden yazilmis olsa da devlet hakkinda goruslerini ve aciklari cekincesiz ifade edisi kitaplara daha da kapilmami sagliyor. polisiye seven biri degilim ancak 3 gunde mesgalemin arasinda bu kitabi bitirmis olmak yazara olan hayranligimi arttiriyor. azize’nin askinin masumiyeti sonuna kadar cok guzeldi ancak sadri… sadri bambaska ama belirtildigi gibi en masum ve azize’yi en cok seven kisiydi. askin gercekten bu on kisilik olum serisine sebep olmasi ama masumiyeti en derinlerinde barindirmasi bambaska bir durum. kitap hakkinda soylemek istedigim cok sey var ama buraya yazmaya usendigimi soylemeye bile erindim. standartlarimi yukselten ahmet umit her eserini okudugumda standartlarimi daha da yukseltiyo desem yeridir.
sobilli olmanin tum nimetlerinden faydalanarak okudugum bu kitaptan 4 gun gec bahsetmenin ayibini icimde hissetmekteyim. badiounun komunist kisiliginin etkilerini cokca gormekte oldugumuz bir eser oldugunu basta soylemek zorundayim. bir ihtilal istegi ama ayni zamanda ihtilal esnasinda esitlik arayisi sezilmekte. normal bir felsefe okumasinin ziddi olarak hicbir sekilde anlam karmasasi veya uyku hali yasamadim. tabii ki bunda konferansta konusulanlarin bir diktesi olmasinin da etkisi vardir. gencligin su anda maruz kaldigi toplu degisim hali ve bu durumun tum toplumu nasil etkiledigi en net bu sekilde anlatilabilirdi. konular arasi baglanti asla ne ara buraya geldik sorusu yaratmiyor. ayrica sobilli olmanin en buyuk nimeti olan konuk cagirma ile kitabi en genis sekliyle tartisip ufkumuz genislettigimizi unutmamak lazim. murat samil sen hocamizin soylesisi olmasa muhtemelen bu kadar mukemmel bir algi olusturamazdim.
az once pyalstigim kutadgu bilig incelemesinden kaynakli olarak mantikut ya da mantikal tayr hakkinda da ufak bi inceleme yapmam gerektigini dusundum. kitap yaraticinin vahdeti vucud kavramjni ele alip aslinda ilahi sevgiye ulasma yolundaki engel ya da daha dogru ifade etmek gerekirse bahanelere karsi verilecek cevaplari iceriyor ancak bunun sayfalara dagilimi ve anlasilirlihi cok baska bir seviyede. yonetici ya da peygamber kesiminden oykuler ile konularin anlasilirligi artiyor ve inanilmaz bir deger katiyoe. sahsen bu hikayeleri sadece ilahi ask yolculuk esnasjndaki engellere karsi ceavp olarak degil hayatin her alanindaki bahanelere karsi cevap olarak kabul ettim ve sairin de bu yanini dusunerek kaleme aldigini dusunmekteyim.
her turk ve turk olmanin yani sira tum siyasetci ve siyasetci olmak isteyen kisilerin okumasi gereken bir kitap. 13. yüzyilda yazilmis olmasina ragmen hala daha etkisi devam eden yonetim ve liderlik esaslarina sahip. anlatiminin guzelligine deginmeme bile gerek olmadigini dusunuyorum, oykuleyici anlatimi ve diyaloglar ile surukleyici bir anlatimi var. mesnevilere karsi sahsen kendim de halkin buyuk cogunlugu gibi arap edebiyatiyla isim olmaz diye dusunen biriydim ancak art arda okudugum kutadgu bilig ve mantikut tayr bu dusuncelerimden tam anlamiyla kurtulmami sagladi ve divan edebiyatinin sarayda olsa dahi kulturumuzde sahip oldugu onemi daha iyi bir sekilde anlamami sagladi.
