Zeynep yavuz
@zyavuuz
Kitabı özetlemek gerekirse yine kitaptan alıntılarla
“Belki yalnızca kendimi kandırıyor, kendime değersiz olmadığımı kanıtlamak için başka bir girişimde bulunuyordum.”
ve
“Yalnız ve biraz çaresiz. Bir şeylere dahil olmak istiyor.” alıntılarıyla özetlenebilir.
Tüm kitap ana karakter Rachel’ın alıntılarda bahsedilen duyguları üzerine yazılmış.
Detaylandırılsa daha az sıkıcı olacağını düşündüğüm kısımlar kaba taslak yazılmıştı. Aynı şeyleri okurken çok sıkıldım.
Olayın çözümlendiği son sayfalar bile aşırı sıkıcıydı, ters köşe yoktu ve tüm karakterler aşırı problematikti. Rachel’ın arkadaşı Cathy hariç. Onun da olay örgüsüne hiç katkısı yoktu zaten, herhangi biriydi. Bir sürü gereksiz, olaya hiçbir katkısı olmayan karakter vardı, ismini aldığı tren gibi. Filmini izlemeyi düşünüyordum ama onu da izlemem.
Kitap okumaya geri dönmeye çalışanlar için kötü bir tercih
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Yazarın ilk 
56 Gün kitabını okumuştum. İyi ki öyle yapmışım çünkü ilk bu kitabı okusaydım 56 Gün’ü okumazdım. (Onu da pek beğendim sayılmaz ama..)
Konusu çok güzel tamamen kurgu olmasına rağmen Golden State katili Joseph James DeAngelo’nun 2018’de yakalanmasının ardından ilham alınarak yazılmış bir kitap.
Ama maalesef ki aşırı durağan ve ters köşelerin sıfır olduğu bir hikaye. Üstelik bi tık uzun bir kitap. Evet böyle bir beklenti sunmuyor ki en başından itibaren zaten katil belli ölenler belli. İnsan yine de kurgu olan bir suç kitabından ters köşe bekliyor yani.
Ama yine de hakkını yememek lazım sonlara doğru ufak bir gerilim yaratmadı değil.
56 Gün kitabını okumuştum. İyi ki öyle yapmışım çünkü ilk bu kitabı okusaydım 56 Gün’ü okumazdım. (Onu da pek beğendim sayılmaz ama..)
Konusu çok güzel tamamen kurgu olmasına rağmen Golden State katili Joseph James DeAngelo’nun 2018’de yakalanmasının ardından ilham alınarak yazılmış bir kitap.
Ama maalesef ki aşırı durağan ve ters köşelerin sıfır olduğu bir hikaye. Üstelik bi tık uzun bir kitap. Evet böyle bir beklenti sunmuyor ki en başından itibaren zaten katil belli ölenler belli. İnsan yine de kurgu olan bir suç kitabından ters köşe bekliyor yani.
Ama yine de hakkını yememek lazım sonlara doğru ufak bir gerilim yaratmadı değil.
Karantina döneminde yazılmış bir hikaye. Açıkçası o kadar heyecanlıydım ki bu kitabı okumak için bende hayal kırıklığı yarattı maalesef.
Konusu güzel ve merak uyandırıcı fakat yazar bunu aktaramamış. Sürekli bir flashback hakim kitaba. 18 gün önce, 50 gün önce vs.. Bunun sebebi de aynı olayı iki karakter açısından da yazmış olması. Gerek var mıydı, bence yoktu. Kitabın en başındaki o market sahnesini 3 veya 4 kere tekrarlamış. Bir şey kaçırmıyım diye okudum ama gerçekten aynı sahneleri yazmış.
370 sayfalık bir konu asla değil. Gereksiz uzatmasaydı muhtemelen 150 sayfalık falan bir kitap olurdu. Hee, vasat bir kitap mı, değil. En azından sonu belli ve insanı kitaptan soğutan karakterleri yok.
Aksiyon, ters köşe unsurları vardı fakat yetersizdi. Her şeyi unutsam bile tekrar okumayacağım bir kitap
Leonid Andreyev ile tanıştığım kitap. Kendisi yazarlık hayatından önce oldukça yoksulluk çekmiş ve defalarca intihara kalkışmış. Çocukluk yaşlarından beri yazarlıktan ziyade resime ilgisi olmuş hatta resim yaparak kardeşlerini okutmuş bir yazar. Edebiyata yoğunlaşması 1898 yılında olmuş ve bununla beraber 
Maksim Gorki’nin dikkatini çekmiştir. Gorki, Andreyev’e mektup yollamış, görüşmüşler ve deyim yerindeyse ‘Artık dostuz’ seviyesine hemen gelmişler. Andreyev, Gorki’nin görüşlerine her ne kadar karşı olsa da, Andreyev’in en büyük destekçisi Gorki olmuştur.
Yazar öylesine dikkat çekmiş ki, 
Lev Tolstoy’un eşi Kontes Tolstoy tarafından hikayelerin yayınlandığı dergiye “Rus toplumu, bu yapıtlara ilgi göstermek yerine böyle bir isyankarlığa karşı ayağa kalkmalı.” diye mektup yazmıştır.
48 yaşında Finlandiya’da hayatını kaybetmiştir. Ölümünden iki ay sonra yapılan cenaze töreninde Gorki, Andreyev’in anılarını okumuş ve bu anılar Rus Biyografya sanatının en parlak örneklerinden biri olmuştur.
Canı sıkılan bir şeytan..
Gösteriş meraklısı, egoist şeytanımız cehennemdeki yaratıkların övgüsünden ve yalakalığından sıkılmış biraz da dünyada övgüleri toplayayım demiş.
Öyle bir şeytan ki bu ‘ben’ değil ‘Ben’ olarak ifade ediyor kendisini.
İnsancıklarımız şeytana pabucunu tersten giydirmiş şeytan da ağlayarak günlüğüne yazmış.
Açıkçası kitabın başı ve sonu hariç beni kitaba çeken bir şey olmadı. Sonu gerçekten güzeldi.
Fazlasıyla duygu aktarımı, betimlemesi olan bir kitap. Ben sanırım bu tür pek sevmediğim için kitap da bana fazla ilgi çekici gelmedi.
Maksim Gorki’nin dikkatini çekmiştir. Gorki, Andreyev’e mektup yollamış, görüşmüşler ve deyim yerindeyse ‘Artık dostuz’ seviyesine hemen gelmişler. Andreyev, Gorki’nin görüşlerine her ne kadar karşı olsa da, Andreyev’in en büyük destekçisi Gorki olmuştur.
Yazar öylesine dikkat çekmiş ki, Lev Tolstoy’un eşi Kontes Tolstoy tarafından hikayelerin yayınlandığı dergiye “Rus toplumu, bu yapıtlara ilgi göstermek yerine böyle bir isyankarlığa karşı ayağa kalkmalı.” diye mektup yazmıştır.
48 yaşında Finlandiya’da hayatını kaybetmiştir. Ölümünden iki ay sonra yapılan cenaze töreninde Gorki, Andreyev’in anılarını okumuş ve bu anılar Rus Biyografya sanatının en parlak örneklerinden biri olmuştur.
Canı sıkılan bir şeytan..
Gösteriş meraklısı, egoist şeytanımız cehennemdeki yaratıkların övgüsünden ve yalakalığından sıkılmış biraz da dünyada övgüleri toplayayım demiş.
Öyle bir şeytan ki bu ‘ben’ değil ‘Ben’ olarak ifade ediyor kendisini.
İnsancıklarımız şeytana pabucunu tersten giydirmiş şeytan da ağlayarak günlüğüne yazmış.
Açıkçası kitabın başı ve sonu hariç beni kitaba çeken bir şey olmadı. Sonu gerçekten güzeldi.
Fazlasıyla duygu aktarımı, betimlemesi olan bir kitap. Ben sanırım bu tür pek sevmediğim için kitap da bana fazla ilgi çekici gelmedi.
Nevâl El-Seddavi yarı Türk kökenli Mısırlı feminist yazar ayrıca bir doktor. Araştırdığımda gördüğüm kadın sünnetini engellemek amacıyla çok çalışmış, kendisi de kadın sünneti olmuş. Önüne engeller çıkmış, tutuklu kalmış, defalarca görevlerinden alınmış. 89 yaşında ise vefat etmiş. Hayatını büyük ölçüde kadınlara adamış, sorunlarını gözlemlemiş ve dünyaya yaymaya çalışmış biri.
Dünyanın acı gerçekleri konu alınmış. Çoğu zaman görmezden gelsek ya da artık alışmış olsak bile -maalesef- yaşadığımız hayat böyle bir yer. Bu dünya üzerinde Firdevs gibi ne çok kadınlar var ismini bildiğimiz ya da bilmediğimiz.
Kısacık ama bir o kadar da yüreğe dokunan, insanların çoğu zaman konuşmaya çekindiği bir hikaye.
Gencecik bir kız çocuğu.. daha kendi bedenini tanıyamamışken; amcası, diğer çocuklar, onu sünnet eden akrabaları sahiplenmiş bedenini.
Kendi deyimiyle tıpkı bir tahta parçası, çıkarıp atılmış bir çorap ya da ayakkabı gibi cansız, ölü bir beden..
Hiç evi olmamış, bir yere ait hissetmemiş, yediği lokmaları hep sayılmış ama ilk defa ona ait olan sadece 1 kuruş mutlu etmiş onu.
Firdevs’in son ana kadar karşılaştığı tüm o insan müsveddelerine rağmen hâlâ aşka inanması, hâlâ bir şeyler hissedebilmek için çabalayışı..
Elinde ortaokul diploması ordan oraya kaçan, iş arayan ama en sonunda, üstün sayılan erkeklerin, Firdevs’in kadınlığından faydalanan ‘kadınlar’ın pençelerine düşmüş, sevildim sanıp aldatılan bir kadının, Firdevs’in hikayesi bu.