‘ Ölüme değin bitmez sıkıntı. Çünkü dinmez insan. Sürer. Yaşam sürdükçe sıkıntıda sürer. Sıkıntı yakındır hep. Uzak olan dağdır , ki dağ bile sıkılır bazen dağ olmaktan. Dağ bile sıkılır yalnızlığından. Herkesin sıkıntısı kendinedir. Kolay değildir sıkıntıyı paylaşmak. Çoğu zaman kimsenin umurunda değildir ötekinin derdi,sıkıntısı. ‘
Ondandır ki “ İki yüzlü bir dünyada yaşadıkça , tek yüzlü olmanın sıkıntısı , her zaman insanların yakasında.” der Vedat Günyol.