Zeynep
@zynn0
124 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Şimdiye kadar okuduğum hikayelerden farklı bir hikayecilik rolü üstlenen bir yazar Mustafa Kutlu.
Aslında hikayeden de farklı bir tarzı var. Roman gibi ama değil hikaye desek o da tam değil. Kendisinin deyimiyle: "Roman ve hikaye arasında yazan biriyim."
Hiç şüphe yok ki Türk hikayeciliğine farklı bir soluk getirmiş.
Gerçek anlamda bu kitabını çok beğendim. Beklentimin üzerinde bir sürükleyiciliği ve çekiciliği olan bir kitaptı.
Okurken bazı yerlerinde dakikalarca kahkaha attığım bazı yerlerinde çok hüzünlendiğim anlar oldu. Merak ögesini kullanma açısından çok yetenekli.
Her sayfaya geçişimde bir sonraki sayfayı merak ediyordum.
Bu kitabı okurken anlattığı o hiç görmediğim yerlere, eskiye öyle bir özlem ve sempati duydum ki içimde bambaşka duygular uyandırdı. Taşra hayatının inceliklerini, insanların hâlet-i ruhiyelerini, dünya bakışlarını çok ayrıntıya girmeden ama üstün körü de sayılmayacak şekilde incelemiş okuyucuya göstermiş.
Zaman ve yer kavramı açısından biraz karışık, o yönden eksiklik olabilir fakat kitabın geneline bakıldığı zaman o eksiklik göze batmıyor.
Ve beni en çok şaşırtan kitabın sonu oldu. Yok artık dediğim, yazarlık budur işte dediğim o bölüm.
Beni fevkalade şaşkına çevirdi.
Son olarak, iyi ki okumuşum dediğim kitaplar arasında yer aldı diyebilirim.
Bir dahaki sefere diğer kitaplarını okumak için sabırsızlanıyorum. Şiddetle tavsiye ederim.
Herkese iyi okumalar.
Şair ne demiş:
Şeb-i yeldâyı müneccimle muvakkit ne bilir
Müptelâ-yı gama sor kim geceler kaç saat
Unutarak mı?
Elbette!.. Unutmak olmazsa insanoğlu nasıl yaşardı bunca acı ortasında.
Ya hatırlamak!..
Evet, o da var. Ömür böyle geçiyor işte; kâh unutup kâh hatırlayarak.
