Yakın bir zamanda yaşadığım benim için gayet tabii fakat insanlık adına -istisnalar harikalar- olağandışı bir olayı paylaşmak istiyorum.
Ortak misafir olduğumuz bir evde tatlı bir kızla tanıştım. Sohbet güzel ve akıcı ilerlerken onun kalkmasına yakın benden instagram hesabımı istedi.
"Kullanmıyorum" dedim.
Durdu. Ciddi olup olmadığımı sorgular bir şekilde iyice baktı. Evet dedim kullanmıyorum. :). Yaklaşık 3 dakika kendince şaşırdıktan sonra 10 dakika şaka yapıp yapmadığımı sorguladı. Çok aciz hissettiren bir çabanın içine girdim bir ara. Neden bu kadar inandırmaya çalıştıysam sanki. Nefes alıyorum yahu dedim en son. Nefes almadan yaşıyorum ben demişim gibi tepki verme yani.
Düşünüyorum da.. Bağımlıyız sanırım insanlıkça. Şu elimizde ki telefona, yalnızca kendi seçtiğimiz yanlarımızı gösterdiğimiz sosyal medya adı altında ki paralel dünyalarımıza. Ben, sen, o..
Bir şekilde bağımlıyız sanırım. Kimi çok, kimi az..