"Saklamak değil, paylaşmak olsun özün.
Eleştirmek değil, çözümü göstermek olsun sözün.
Yıkmakta değil, yapmakta olsun gözün.
Saldırmak değil, sarılmaktır çözüm."
Herkesin birbirini sevdiği ama sevdiğini hissettirmediği bir çağ bu.
Herkes birbirini çok seviyor ama davranışa yansıtmıyor.
Hissettirmedikçe ve hissetmedikçe ne önemi var ki sevmenin? Ya da sevdiğini söylemenin? Bu noktada Turgut Uyar'ın şu sözüne katılmadan edemiyorum:
"Gizlenen, gösterilmeyen, hissettirilmeyen sevginin zerre değeri, kıymeti yok gözümde. Bu duvarda beni çok seviyor olabilir, bilemem..."