E.
@000E
142 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
Marcel Proust &Mithat Cemal Kuntay·576 syf.·
10/10
2025 15. kitabı
Başlığa bakınca ne alaka diyebilirsiniz ancak Üç İstanbul’u okurken daha 90. Sayfaya gelmiştim ki bir benzerlik kurmadan edemedim. Marcel Proust; Kayıp Zamanın İzinde serisinde yemek masalarında, kabul günlerde uzun uzun Paris Aristokratik kesim eleştirileri yapar ve bu kesimin kokuşmuş hallerini bize ironik şekilde anlatır. Fark ettim ki Kuntay da Hidayet’ in iftar davetinde( sonuçta onlardaki kabul günleri biraz da bizim kültürümüzdeki iftarı karşılar) Osmanlı dönemi aydın ve bürokratik kesimin kokuşmuşluğunu gayet ironik şekilde bir yemek masası etrafında anlatıyor. Bu benzerlikler çok hoşuma gidiyor. Belki başkaları da fark etmiştir ama yazmaktan kendimi alamadım.
Reklam
Puan vermedi·272 syf.·
2022 18. kitabı
Gelin bir korku hikayesi yazalım niyetiyle gayet anlık girişilen yazı yazma sürecinin sonunda yaratıcı - kul ilişkisi romanı çıkmış ortaya. Korku edebiyatının bu konuyla ne alakası var derseniz, din zaten korku üzerine kurulu değil midir biraz da? Buna cevabınız hayır da olsa, sürükleyici ve ürpertici bir roman olmasının yanında Frankenstein, yaratma kavramı üzerine kurulu felsefesi olan bir roman. Kolay okunmasının yanında kolay sindirilmiyor. Kış ayları ve özellikle sisli, kapalı havalarda ürperme etkisi daha da artacak türden bir roman. İyi okumalar, herkes biraz Frankenstein’ dır!
9/10
2022 13. kitabı
Ağır okumalardan yorulduğunuz, zihninizin biraz olsun rahatlamasını istediğiniz bir dönemdeyseniz özellikle de okuma konusunda odaklanma sorunu yaşıyorsanız hemen bu kitaba başlayabilirsiniz. Macera, mizah, aşk, tarih, yolculuk, ilişkiler gibi konuların harmanlandığı akıcı, sade, sürükleyici bir roman okudum. Yazarın okuduğum ilk kitabı tavsiye ederim. Son olarak bu kitap bitirdiğimde ona sarılma isteği yarattı bende, sıcacık bir his bıraktı kendinden.
9/10
2021 23. kitabı
Bambaşka bir Peyami Safa okudum. ( Fatih Harbiye , Dokuzuncu Hariciye Koğuşu, Yalnızız romanlarına göre)
En sonda söyleneceği en başta söyleyeyim Peyami Safa romanlarında ‘sofa’ kelimesi çok sık geçiyor hatta bazen kurgunun başlıca mekanı sofa oluyor . Özellikle bu kitapta birinci bölümde olayların yaşandığı mistik havanın olduğu yer de sofa , ikinci bölümde yine bir ev yine bir sofa tarifi . Bilmiyorum tesadüf mü belki bir çalışmanın içinde bu duruma değinilmiştir . Bunun dışında Yalnızız romanında çok dikkatimi çeken yangın, yanmak ile ilgili durumlar bu kitabında da var.
Kitapta benlik kavramı ciddi bir tavırla işlenmiş. Neden ciddi diyorum ? Çünkü bir karakter Fer-İD üzerinden benlik ve benlik değişimi tüm kitap boyunca önümüze bir yemek gibi sunuluyor. İştahımız kabartılıyor. Başlangıç bölümündeki Eda Hanım ve ailesi yaşadıkları çok kendine özgüydü . Eşinin unutkanlık huyunun anlatımı çok hoşuma gitti, Zehra’ nın tramvaları ve tepkileri çok iyi işlenmiş . FeriD gerçekten bir İD gibi davranıyor herkese karşı. Tabi ikinci bölümde her şey inanılmaz bir şekilde değişiyor ve mistik Peyami Safa gün yüzüne çıkıyor burada artık onum bir fikir savunuculuğu içinde olduğunu görüyoruz. Sonuç olarak farklı bir deneyim Peyami Safa okumak insanın özlediği bir okuma oluyor. Herkese tavsiye ederim.
Reklam