Herbert Uelss - “Görünməz adam”
Siz heç görünməz olmaq istəmisiniz? Mən istəmişəm. Amma bu kitabdan sonra istəyimi bir daha nəzərdən keçirməyə qərar verdim. Çünki görünməzliyin insanın başına nələr gətirə biləcəyinə bu kitabda bir daha şahid oldum.
Kitabı sonuncu uşaq festivalından əldə etmişdim, üz qapağı və adı diqqətimi çəkmişdi. Kitab gözləntilərimi tam qarşılamadı amma pis kitab da deyildi.
Bir fizik alimi işıqla bağlı araşdırmalar edərkən təsadüfən görünməz olmağın yolunu kəşf edir və bunu öz üzərində yoxlayır. Lakin bu vəziyyət başına böyük bəlalar açır. Bir müddət sonra köhnə halına qayıtmaq istəyir. Kitab da bizə onun görünməzlikdən sonrakı həyatını və bu bəladan qurtulmaq üçün çəkdiyi əziyyətləri danışır. Kitab görünməz adamın Aypinq adlı qəsəbədəki mehmanxanada otaq tutması ilə başlayır. Məqsədi araşdırmalarını burada gizlicə davam etdirməkdir. Amma üz-gözünün sarğılarla bağlı olması, eynəyi və paltosu ilə dərhal diqqət çəkir. Görkəmi adama dəlini və ya polisdən qaçan birini xatırladır. Onun əslində kim olduğunu və niyə bu hala düşdüyünü isə ancaq oxuduqca öyrənirik.
Kiçik həcmli bu kitabı (128 səh.) sanki iki hissəyə bölmək olar. İlk 60-70 səhifəsi elə bil ancaq səs-küylü, hay-küylü qaçdı-tutdu səhnələrindən ibarətdir: Onu tutun, öldürün, o yıxıldı, bu durdu, o vurdu, bu qaçdı... Adam sağ qalmağa çalışır, qəsəbə camaatı isə onu tutmaq istəyir. İlk hissə ancaq belə keçdiyi üçün mənə bir az sıxıcı gəldi. Amma ikinci hissədə bu insanın niyə bu günə düşdüyü, indi nə etmək istədiyi kimi bütün sirlər aydınlaşır. Buna görə də kitabın ikinci hissəsi mənə daha maraqlı gəldi.
Kitab inandığı hər kəs tərəfindən aldadılan, avam kütlə tərəfindən qəddarcasına tənhalığa itələnən bir alimin həyatından bəhs edir. Bir tərəfdə çıxış yolu axtaran istedadlı alim, digər
Bir gurbetçi ailenin oğlunun annesini öldürmesiyle başlayan sürükleyici ve akıcı bir kitaptı. Kitabın başında soy ağacı olarak karakterleri vermesi çok iyi fikirmiş :) Doğduğun ev kaderindir diyor ya 
Gülseren Budayıcıoğlu gerçekten bunu her anlamda yaşatıyor kitap . Pembe ve Cemile’nin( ikiz kardeşler) yaşadıkları , aileleri , İskender’in pişmanlığı her olay güzel işlenmişti . 
Elif Şafak romanın hakkını vermiş . Zevkle okudum. Sonunu az buçuk tahmin ettim ama yine de beni şaşırttı .
Gülseren Budayıcıoğlu gerçekten bunu her anlamda yaşatıyor kitap . Pembe ve Cemile’nin( ikiz kardeşler) yaşadıkları , aileleri , İskender’in pişmanlığı her olay güzel işlenmişti . Elif Şafak romanın hakkını vermiş . Zevkle okudum. Sonunu az buçuk tahmin ettim ama yine de beni şaşırttı .
Reklam
“Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum.”
Bu cümle tek başına olağanüstü bir alıntı olsa da romantik değil, bedensel bir çağrışım taşıyor. Bu yüzden burada bir aşk hikâyesi değil; bir takıntı hikâyesi görüyorum… 
Masumiyet Müzesi 
Orhan Pamuk
Masumiyet Müzesi Orhan Pamuk
Köklerin fısıldadığı hikayeler
Kayıp Ağaçlar Adası kitabını okurken hatıraların, kayıpların ve suskunlukların gölgesinde büyüyen insanların ruhlarına dokunacaksınız Elif Şafak bu romanında bizi Kıbrıs’ın bölünmüş topraklarına götürürken aslında insanın kendi içindeki sınırları da gösteriyor. Bir tarafta savaşın, ayrılığın ve önyargıların açtığı yaralar; diğer tarafta sevginin tüm imkânsızlıklara rağmen filizlenme çabası var. Fakat kitabın en etkileyici yanı, bunları yalnızca insanlar üzerinden anlatmaması. Bir incir ağacını tanık, sırdaş ve anlatıcı yaparak doğanın da hafızası olduğunu fısıldıyor bize.
Geçmiş hiçbir zaman tamamen geride kalmıyormuş.Susturulan acılar, konuşulmayan hikâyeler ve saklanan sırlar, tıpkı toprağın altındaki kökler gibi yaşamaya devam ediyor. İnsan ne kadar uzaklaşırsa uzaklaşsın, bir gün dönüp kendi kökleriyle yüzleşmek zorunda kalıyor.
Elif Şafak ’ın dili her zamanki gibi şiirsel ve zarif. Cümleler bazen bir rüzgâr gibi hafifçe geçip gidiyor, bazen de kalbinize oturup uzun süre yerinden kıpırdamıyor. Özellikle aidiyet, kimlik, göç ve hatırlama üzerine kurduğu anlatı, kitabı sıradan bir aşk hikâyesinin çok ötesine taşıyor.
Kayıp Ağaçlar Adası bana insanların birbirinden önce hikâyelerini kaybettiğini düşündürdü. Çünkü bir toplumun, bir ailenin ya da bir insanın susturduğu her gerçek, başka bir kuşağın omzunda yük olmaya devam ediyor. Bu yüzden kitap yalnızca geçmişe bakmıyor; geleceğe de sessiz ama güçlü bir soru bırakıyor:
“Hatırlamadan iyileşmek mümkün mü?”
En sert fırtınalara rağmen ayakta kalan ağaçlar gibi, insan ruhunun da yeniden filizlenme gücü var.
Bazı hikâyeler insanların dilinde yaşar, bazıları ise ağaçların köklerinde. Kayıp Ağaçlar Adası köklerin taşıdığı sessiz hafızayı dinlemeyi öğreten unutulmaz bir roman.
Keyifli okumalar dilerim
Kayıp Ağaçlar Adası kitabını okurken hatıraların, kayıpların ve suskunlukların gölgesinde büyüyen insanların ruhlarına dokunacaksınız Elif Şafak bu romanında bizi Kıbrıs’ın bölünmüş topraklarına götürürken aslında insanın kendi içindeki sınırları da gösteriyor. Bir tarafta savaşın, ayrılığın ve önyargıların açtığı yaralar; diğer tarafta sevginin tüm imkânsızlıklara rağmen filizlenme çabası var. Fakat kitabın en etkileyici yanı, bunları yalnızca insanlar üzerinden anlatmaması. Bir incir ağacını tanık, sırdaş ve anlatıcı yaparak doğanın da hafızası olduğunu fısıldıyor bize.
Geçmiş hiçbir zaman tamamen geride kalmıyormuş.Susturulan acılar, konuşulmayan hikâyeler ve saklanan sırlar, tıpkı toprağın altındaki kökler gibi yaşamaya devam ediyor. İnsan ne kadar uzaklaşırsa uzaklaşsın, bir gün dönüp kendi kökleriyle yüzleşmek zorunda kalıyor.
Elif Şafak ’ın dili her zamanki gibi şiirsel ve zarif. Cümleler bazen bir rüzgâr gibi hafifçe geçip gidiyor, bazen de kalbinize oturup uzun süre yerinden kıpırdamıyor. Özellikle aidiyet, kimlik, göç ve hatırlama üzerine kurduğu anlatı, kitabı sıradan bir aşk hikâyesinin çok ötesine taşıyor.
Kayıp Ağaçlar Adası bana insanların birbirinden önce hikâyelerini kaybettiğini düşündürdü. Çünkü bir toplumun, bir ailenin ya da bir insanın susturduğu her gerçek, başka bir kuşağın omzunda yük olmaya devam ediyor. Bu yüzden kitap yalnızca geçmişe bakmıyor; geleceğe de sessiz ama güçlü bir soru bırakıyor:
“Hatırlamadan iyileşmek mümkün mü?”
En sert fırtınalara rağmen ayakta kalan ağaçlar gibi, insan ruhunun da yeniden filizlenme gücü var.
Bazı hikâyeler insanların dilinde yaşar, bazıları ise ağaçların köklerinde. Kayıp Ağaçlar Adası köklerin taşıdığı sessiz hafızayı dinlemeyi öğreten unutulmaz bir roman.
Keyifli okumalar dilerim
Puan vermedi·128 syf.·
2026 16. kitabı
Ruhumdan Yansıyanlar'ı okuyanlar, Nurullah Genç'in fotoğrafla olan ünsiyetini de hatırlayacaktır. Üsküdar Belediyesi Kültür Yayınları'ndan çıkan ve 128 sahifeden oluşan 
Görünenin Şiiri Fotoğraf, bu ilginin kitaplaşmış hâli gibi duruyor. Nurullah hoca , yıllar içerisinde çektiği fotoğrafların yanına daha önce kaleme aldığı şiirlerini yerleştirerek oldukça farklı ve güzel bir çalışma ortaya koymuş. Sayfaları çevirdikçe bazen gün batımının sessizliğine, bazen yorgun bir insanın yüzüne, bazen de çoğumuzun fark etmeden yanından geçip gittiği bir manzaraya rastlıyorsunuz ; ardından gelen şiir ise o kareye başka bir gözle bakmanızı sağlıyor.Fotoğrafın sustuğu yerde şiir konuşuyor, şiirin eksik bıraktığını da fotoğraf tamamlıyor. Bu yönüyle eser, yalnızca bir şiir kitabı yahut bir fotoğraf albümü değil;şairin kelimeleriyle kadrajının aynı sayfada buluştuğu samimi bir yolculuk olmuş. Şiirlerine çok âşina olduğumuz için, açıkçası pek alıntı paylaşmak istemedim. Hem matbû olarak yayımlanan hem de PDF hâlinde okuyucunun istifadesine sunulan bu güzel çalışmanın daha fazla okura ulaşmasını temenni ediyor, PDF bağlantısını da istifadeye vesile olması niyetiyle aşağıya bırakıyorum.
Kaynak: T.C. Üsküdar Belediyesi share.google/vR8NcqqJAG0ReAd6Z
Gülü Seven Dikenine Katlanır
Zambak çiçeği bildiğiniz gibi çok güzel kokan fakat korkuya yoğunlukla maruz kaldığınızda zehirliyen bir çiçek türüdür.
Mehmet Rauf ilk psikoloji roman türünü yazan bir yazrımız.Ben tesadüf olduğunu düşünmüyorum bu 30sayfalik uzun öyküyü yazmasında.Osmanlının kırılış döneminde halk yozlaşmış demiyorum,savaş içerisinde eşini,sevdiğini harbe gönderen ve erkek nüfusunun gittikçe azaldığı dönem kaleme alıyor. Evlerinin perde arkasında cinsel hayatları bu insanların nasıl ? Belki de bu Metin ilk lesbianlari konu alan bir metin bile olabilir. Biz Mehmet Rauf un hangi buhranda,ruh halinede kaleme aldığını bilemeyiz. Ama o dönemdeki çevresinde bulunduğu bir çağrı bence bu. Bakın böyle şeylerde oluyor.Ve sizlerde bunu yapıyorsunuz belkide demek istiyor. Metin pornografik bir uzun öykü. Meşhur ve yasaklı olduğunu bilipte okuyan okuyucular aaaa bu bildiğin porno demesi en büyük saçmalık.Bunu diyenler Orhan Pamuk un Masumiyet Müzesi ni okumamışlar . Ben büyük bir cesaret olarak görüyorum.
Mehmet Rauf ilk psikoloji roman türünü yazan bir yazrımız.Ben tesadüf olduğunu düşünmüyorum bu 30sayfalik uzun öyküyü yazmasında.Osmanlının kırılış döneminde halk yozlaşmış demiyorum,savaş içerisinde eşini,sevdiğini harbe gönderen ve erkek nüfusunun gittikçe azaldığı dönem kaleme alıyor. Evlerinin perde arkasında cinsel hayatları bu insanların nasıl ? Belki de bu Metin ilk lesbianlari konu alan bir metin bile olabilir. Biz Mehmet Rauf un hangi buhranda,ruh halinede kaleme aldığını bilemeyiz. Ama o dönemdeki çevresinde bulunduğu bir çağrı bence bu. Bakın böyle şeylerde oluyor.Ve sizlerde bunu yapıyorsunuz belkide demek istiyor. Metin pornografik bir uzun öykü. Meşhur ve yasaklı olduğunu bilipte okuyan okuyucular aaaa bu bildiğin porno demesi en büyük saçmalık.Bunu diyenler Orhan Pamuk un Masumiyet Müzesi ni okumamışlar . Ben büyük bir cesaret olarak görüyorum.Reklam
Reklam