Herkese Merhaba
Bugün sizlere 
Júlia Peró kaleminden 
Karınca Kokusu kitabının yorumu ile geldim
Haziran ayının sıradaki kitabı 2026 yılı basımlı 177 sayfalık bir kitap🩷
Eğer hazırsanız, sizi bir apartman dairesinin dört duvarı arasına, o tekinsiz dünyaya götürmek istiyorum.
•Romanın merkezinde demans hastası, yaşlı bir kadın olan Olvido var. İspanyolca’da Olvido ne anlama geliyor biliyor musunuz? Unutuş ya da unutulma.
•Olvido için yaşlılık süslü bir emeklilik dönemi değil; bedenin taşımakta zorlandığı ağır bir hastalık. Annesinin ölümünden sonra dış dünyaya kapılarını tamamen kapatmış. Tüm dünyası; çocuk gibi boyama kitaplarıyla uğraşmak, huysuz kedisiyle didişmek ve temizliğe gelen genç kızın yolunu gözlemekten ibaret...
•Eskiden her şeyi bilen o entelektüel kadının, şimdi bir çiçeği boyarken çizgileri taşırmamak için debelenişini izlemek içimi sızlattı. Üstelik zihninde sürekli dönüp duran, geçmişten bir kızın hayali var. Belleği döküldükçe gerçekle sanrı birbirine karışıyor.
"Annesinin bedeninde yaşayan görünmez karıncaları avuçlayıp yüzüme, göğsüme, kollarıma yaymıştım."
•Evi basan, komşuların fısıldaşmalarına sebep olan o çürük ve rutubet kokusu aslında fiziksel değil. O koku; yalnızlığın, terk edilmişliğin ve annesinden devrolan o kaçınılmaz yaşlılık mirasının kokusu... Karıncalar evi ve hafızasını kemirirken, Olvido aslında annesinin kaderini sırtlanıyor.
"Doğdun ve artık yaşamak için çok geç."
•Zamanın, derisini sürte sürte onu nasıl bitap düşürdüğünü anlattığı o bölümden bu sarsıcı cümle hafızama kazındı.
•İspanyol şair Júlia Peró’nun bu ilk romanına, duru anlatımına ve muhteşem çevirisine tek kelimeyle bayıldım. Kitap akıp gidiyor ama bıraktığı tortu çok ağır.
Yazarımızın kalemine sağlık🩷
Okumayı ihmal etmeyin
im t u b i s ʚĭɞ
Júlia Peró kaleminden Karınca Kokusu kitabının yorumu ile geldim
Haziran ayının sıradaki kitabı 2026 yılı basımlı 177 sayfalık bir kitap🩷
Eğer hazırsanız, sizi bir apartman dairesinin dört duvarı arasına, o tekinsiz dünyaya götürmek istiyorum.
•Romanın merkezinde demans hastası, yaşlı bir kadın olan Olvido var. İspanyolca’da Olvido ne anlama geliyor biliyor musunuz? Unutuş ya da unutulma.
•Olvido için yaşlılık süslü bir emeklilik dönemi değil; bedenin taşımakta zorlandığı ağır bir hastalık. Annesinin ölümünden sonra dış dünyaya kapılarını tamamen kapatmış. Tüm dünyası; çocuk gibi boyama kitaplarıyla uğraşmak, huysuz kedisiyle didişmek ve temizliğe gelen genç kızın yolunu gözlemekten ibaret...
•Eskiden her şeyi bilen o entelektüel kadının, şimdi bir çiçeği boyarken çizgileri taşırmamak için debelenişini izlemek içimi sızlattı. Üstelik zihninde sürekli dönüp duran, geçmişten bir kızın hayali var. Belleği döküldükçe gerçekle sanrı birbirine karışıyor.
"Annesinin bedeninde yaşayan görünmez karıncaları avuçlayıp yüzüme, göğsüme, kollarıma yaymıştım."
•Evi basan, komşuların fısıldaşmalarına sebep olan o çürük ve rutubet kokusu aslında fiziksel değil. O koku; yalnızlığın, terk edilmişliğin ve annesinden devrolan o kaçınılmaz yaşlılık mirasının kokusu... Karıncalar evi ve hafızasını kemirirken, Olvido aslında annesinin kaderini sırtlanıyor.
"Doğdun ve artık yaşamak için çok geç."
•Zamanın, derisini sürte sürte onu nasıl bitap düşürdüğünü anlattığı o bölümden bu sarsıcı cümle hafızama kazındı.
•İspanyol şair Júlia Peró’nun bu ilk romanına, duru anlatımına ve muhteşem çevirisine tek kelimeyle bayıldım. Kitap akıp gidiyor ama bıraktığı tortu çok ağır.
Yazarımızın kalemine sağlık🩷
Okumayı ihmal etmeyin
im t u b i s ʚĭɞ
VADİDEKİ ZAMBAK
(Roman)
HONORÉ DE BALZAC
1799-1850 yılları arasında yaşamış, realizm (gerçekçilik) akımının en etkili temsilcilerinden biri kabul edilen Fransız yazar Honoré de Balzac’ın başyapıtlarından Vadideki Zambak romanıyla hem yazarı hem de eserini tanıma yolculuğumuza devam ediyoruz.
Vadideki Zambak, gerçekleşmeyen bir aşkın insan hayatını nasıl şekillendirdiğini anlatan etkileyici bir romandır. Aşkın yalnızca kavuşmak olmadığını; bazen vazgeçmek, beklemek ve fedakârlık yapmak anlamına geldiğini son derece zarif bir şekilde ortaya koyar. Bu yönüyle aşkı en hüzünlü ve en ince biçimde anlatan romanlardan biri olarak değerlendirilebilir.
Romanın başkahramanı ve anlatıcısı Félix’tir. Çocukluğunda annesinden sevgi görmemiş, yalnız ve kırılgan bir karakterdir. Annesinin zoruyla katıldığı bir davette evli ve aristokrat bir kadın olan Henriette ile tanışır ve ona derin bir aşkla bağlanır.
Henriette ise Kont de Mortsauf ile mutsuz bir evlilik sürdürmektedir. Ruhsal olarak Félix’e yakınlık duysa da ahlaki değerleri ve toplumsal sorumlulukları nedeniyle duygularını bastırır. Roman boyunca Félix ile Henriette arasında yoğun fakat platonik bir aşk yaşanır.
Eserde tutku ile görev arasındaki çatışma, ideal aşk, fedakârlık, toplumsal baskı ve insan ruhunun karmaşıklığı son derece gerçekçi bir dille işlenmiştir.
Félix’in hayatına daha sonra giren İngiliz kadın Lady Dudley ise Henriette için hem fiziksel aşkın hem de kadınlık kimliğinin farkına varılmasını sağlayan güçlü bir rakip olarak karşımıza çıkar.
Anlatıcı, yaşananları mektup tekniğiyle aktarır. Romanın sonunda ise Félix’in hayatındaki üçüncü bir kadın devreye girer. Bu kadının Félix’e yazdığı mektupta Henriette ve Lady Dudley daha gerçekçi bir bakış açısıyla değerlendirilir. Üstelik bu değerlendirmeler, bir
Reklam
İyilik kavramının kapsamı nedir, biri hakkında "imansız ama iyi biri" denilebilir mi, Kur'an'a göre iyinin tanımı nedir gibi sorulara Fatma hocanın ilmi ve fikri mesaileri neticesinde aradığı cevaplara dair denemeler okuyoruz. Ahlakın temellendirilmesi, evrensel ahlak, evrimsel ahlak, iyi kötü tanımları okumaktan mest olduğum konular. Ama bu kitapta tam olarak akademik ya da felsefi bir ahlak tartışması yapılmıyor. Bakara suresi 177. ayetin merkeze alındığı bir bağlamda yazar iyi kimsenin vasıflarından, aşkın bir Yaratıcı olmadan ahlaki pratiğin nasıl boşa düştüğünden bahsediyor. Canım hocamın yazıları bana hep Kur'anda geçen "akleden kalp" tabirini hatırlatır. Meseleleri sağduyuyla ele alış biçimi insanın tutarlılık arayan yönünü nasıl tatmin ediyorsa, hissi olarak açtığı pencereler de öyle burnunun direğini sızlatıyor. Hele ki kitabın içinde ciğerimi deliveren bir yazı dizisi var ki...(Bir ölümün hatırlattığı ölüler-Vermeme hikayeleri). Fatma hocanın her yazdığının okunması, her söylediğinin dinlenmesi gönülden tavsiyedir.
Bambaşka Kahraman Tazeoğlu'nun Bambaşka adlı eseri, klasik bir roman yapısından çok; aşk, ayrılık, özlem ve insan ilişkileri üzerine yazılmış kısa hikâyeler, denemeler ve duygu yüklü metinlerden oluşan bir kitaptır. Eserde farklı karakterlerin yaşamlarından kesitler sunulurken, okuyucunun duygusal dünyasına hitap eden anlatımlar ön plana çıkar. Kitabın temel temaları sevgi, fedakârlık, kayıp, yalnızlık ve kavuşamamaktır.
Etkileyen hikayelerden biri;
Azra ve Arda'nın hikâyesi, bireyin duygusal ihtiyaçları ile toplumsal ve yaşam koşulları arasındaki çatışmayı yansıtmaktadır. Kahraman Tazeoğlu, karakterlerin iç dünyalarını yoğun duygusal betimlemelerle aktararak okuyucuda empati oluşturmayı amaçlamıştır. Hikâye, romantik aşkın idealize edilmiş yönlerini ele alırken aynı zamanda aşkın her zaman mutlu sonla sonuçlanmadığını da göstermektedir. Bu yönüyle eser, modern Türk edebiyatındaki duygusal ve psikolojik aşk anlatılarının örneklerinden biri olarak değerlendirilebilir.
Azra, duygularını yoğun yaşayan, sevdiği kişiye bağlı ve fedakâr bir karakterdir. Yaşadığı iç çatışmalar, okuyucunun onunla empati kurmasını sağlar. Aşkı uğruna birçok zorlukla mücadele etmesine rağmen bazı durumlarda çaresizlik hisseder.
Arda ise sevdiği kadını kaybetmemek isteyen, ancak hayatın gerçekleri karşısında zaman zaman geri çekilmek zorunda kalan bir karakter olarak karşımıza çıkar. Onun yaşadığı pişmanlıklar ve özlemler hikâyenin duygusal yönünü güçlendirir.
"Hangisi daha zor? Bir cennetteki mutsuz olmak mı, bir cehennemdeki mutlu olmak mı?" Bambaşka
Puan vermedi
Cümleler konuşur gibi yazılmış bir kitap olduğundan, akıcı olmadığını düşünüyorum. Kitapta da belirtildiği gibi Bakara Suresi 177. ayet üzerine detaylı açıklamalar ve yorumlar mevcut, bir süre tekrar ediyormuş hissi veriyor ancak tam olarak tekrar ettiği söylenemez bence. Hikâye bölümünü içerik olarak güzel ancak anlatım olarak eksik buldum. Genel olarak bakınca bolca imkanımızın olduğu ancak insanın bu imkanların peşinden gitmediği için iyi ve ahlaklı olamadığı anlamını çıkarabiliriz. İyi olmak için beklemenin çözüm olmadığını, bazen sırf Allah emrettiği için iyi olabilmeyi ve Allah’ın ayette belirttiği gibi temel ve en anlamlı iyilikleri yapabilmenin önemi vurgulanmış.
Yazar Bakara suresi 177. ayetten yola çıkarak ayette yapılan iyilik tanımını parça parça inceleme gayreti göstermiştir. Bir nevi ilgili ayetin geniş bir yorumunu yapmış oluyor.
Yazar önce iyilik kavramının tanımını ve müslüman biri için oturması gereken mantığı izah ettikten sonra iyilerin özellliklerini yine ayetten yola çıkarak her kavram için ayrı bir bölüm ayırmak suretiyle inceliyor.
Kitabın isminden yola çıkarak daha dolu ve başka minvalde bir içerik bekliyordum. Aynı zamanda kitabın konusu ile ilişkili olan kısımları kitabın ancak yarısını kapsadığını söylemek gerekir. Yazar diğer kalan kısımda "derkenar" denilen başlıklar altında muhtelif konulardaki görüşlerini, anılarını yazmış.
Yazarın vaiz olmasından kaynaklı olsa gerek kitap sanki karşınızda biri sizinle konuşuyormuş gibi bir dille, sohbet havasında yazılmış.
Velhasıl kelam; doğru beklenti ile okunduğunda verim alınabilecek bir kitaptır.
Reklam
Reklam