VADİDEKİ ZAMBAK
(Roman)
HONORÉ DE BALZAC
1799-1850 yılları arasında yaşamış, realizm (gerçekçilik) akımının en etkili temsilcilerinden biri kabul edilen Fransız yazar Honoré de Balzac’ın başyapıtlarından Vadideki Zambak romanıyla hem yazarı hem de eserini tanıma yolculuğumuza devam ediyoruz.
Vadideki Zambak, gerçekleşmeyen bir aşkın insan hayatını nasıl şekillendirdiğini anlatan etkileyici bir romandır. Aşkın yalnızca kavuşmak olmadığını; bazen vazgeçmek, beklemek ve fedakârlık yapmak anlamına geldiğini son derece zarif bir şekilde ortaya koyar. Bu yönüyle aşkı en hüzünlü ve en ince biçimde anlatan romanlardan biri olarak değerlendirilebilir.
Romanın başkahramanı ve anlatıcısı Félix’tir. Çocukluğunda annesinden sevgi görmemiş, yalnız ve kırılgan bir karakterdir. Annesinin zoruyla katıldığı bir davette evli ve aristokrat bir kadın olan Henriette ile tanışır ve ona derin bir aşkla bağlanır.
Henriette ise Kont de Mortsauf ile mutsuz bir evlilik sürdürmektedir. Ruhsal olarak Félix’e yakınlık duysa da ahlaki değerleri ve toplumsal sorumlulukları nedeniyle duygularını bastırır. Roman boyunca Félix ile Henriette arasında yoğun fakat platonik bir aşk yaşanır.
Eserde tutku ile görev arasındaki çatışma, ideal aşk, fedakârlık, toplumsal baskı ve insan ruhunun karmaşıklığı son derece gerçekçi bir dille işlenmiştir.
Félix’in hayatına daha sonra giren İngiliz kadın Lady Dudley ise Henriette için hem fiziksel aşkın hem de kadınlık kimliğinin farkına varılmasını sağlayan güçlü bir rakip olarak karşımıza çıkar.
Anlatıcı, yaşananları mektup tekniğiyle aktarır. Romanın sonunda ise Félix’in hayatındaki üçüncü bir kadın devreye girer. Bu kadının Félix’e yazdığı mektupta Henriette ve Lady Dudley daha gerçekçi bir bakış açısıyla değerlendirilir. Üstelik bu değerlendirmeler, bir
Ateşi Yakalamak | İnceleme, spoiler içerir!Edebiyat & Roman
Serinin ikinci kitabı 
Ateşi Yakalamak ile birlikte bende giderek daha fazla yer edinen bir evren olmaya ilerliyor. İlk kitaptaki açlık oyunları galibinin (?) mıntıkaları zafer turuna çıkması; seyirciler, kameralar ve bolca rollenmeler ile biraz hareketsiz ilerledi. Kitapları üçer bölüme ayrılarak yazılmış bu kitabının ilk iki bölümü için bu böyle devam etti denilebilir. Bunun sebebi bir sistemin taşlarını devirmenin, karakterler arasında ve kendi içinde yaşanan duygusal savaşların bütün gidişatı nasıl etkileyebileceğine atfedilmiş bir zorluk olduğunu anlatmakla ilgiliydi bence.
İlk iki kısmın aksiyonsuzluğu içinde mıntıkalardaki otoritenin kendini hissettirmeye başlaması, Başkan Snow ile karşı karşıya gelen Katniss'in Peeta ile sürdürdükleri oyunu ne kadar sahici oynaması ve belki de bunun ömür boyu sürmesi gerektiğinin şaşkınlığını çok güzel hissettim. İlk kitapta da belirtmiştim, gerçekten hissettirilmesi gereken hissettiriliyor ama hala seri boyunca devam eden koyulaşmamış bir anlatım dili var ve sanırım böyle devam edecek.
Bu sene gerçekleşecek olan 75. Açlık Oyunları Çeyrek Asır Oyunları'na denk geliyor. Yani, her mıntıkadan bir erkek bir kadın olmak üzere gönderilen haraç sayısının iki katı kadar haraç arenaya alınıyor. Bu da oyunları daha meşakkatli, haraçları da daha yaşam savaşı verecekleri bir psikolojiye maruz hale getiriyor demektir. Ama bu Çeyrek Asır Oyunları'nda beklenmedik bir seçim yapılıyor. Ne olabilir?
Başkan Snow'un bu oyunları sunuş biçiminde dikkatimi çeken: "Aralarından en iyilerinin bile Capitol'e karşı gelemeyeceğini hatırlatmak için..." cümlesi oldu. Snow'un hitabet şekli ve politikaları bir baskın lider otoritesinin nasıl olması gerektiğini çok iyi anlatan siyasi bir figür olmuş.
Örneğin, her sene düzenlenen açlık oyunlarında haraçlar kurada
Ateşi Yakalamak ile birlikte bende giderek daha fazla yer edinen bir evren olmaya ilerliyor. İlk kitaptaki açlık oyunları galibinin (?) mıntıkaları zafer turuna çıkması; seyirciler, kameralar ve bolca rollenmeler ile biraz hareketsiz ilerledi. Kitapları üçer bölüme ayrılarak yazılmış bu kitabının ilk iki bölümü için bu böyle devam etti denilebilir. Bunun sebebi bir sistemin taşlarını devirmenin, karakterler arasında ve kendi içinde yaşanan duygusal savaşların bütün gidişatı nasıl etkileyebileceğine atfedilmiş bir zorluk olduğunu anlatmakla ilgiliydi bence.
İlk iki kısmın aksiyonsuzluğu içinde mıntıkalardaki otoritenin kendini hissettirmeye başlaması, Başkan Snow ile karşı karşıya gelen Katniss'in Peeta ile sürdürdükleri oyunu ne kadar sahici oynaması ve belki de bunun ömür boyu sürmesi gerektiğinin şaşkınlığını çok güzel hissettim. İlk kitapta da belirtmiştim, gerçekten hissettirilmesi gereken hissettiriliyor ama hala seri boyunca devam eden koyulaşmamış bir anlatım dili var ve sanırım böyle devam edecek.
Bu sene gerçekleşecek olan 75. Açlık Oyunları Çeyrek Asır Oyunları'na denk geliyor. Yani, her mıntıkadan bir erkek bir kadın olmak üzere gönderilen haraç sayısının iki katı kadar haraç arenaya alınıyor. Bu da oyunları daha meşakkatli, haraçları da daha yaşam savaşı verecekleri bir psikolojiye maruz hale getiriyor demektir. Ama bu Çeyrek Asır Oyunları'nda beklenmedik bir seçim yapılıyor. Ne olabilir?
Başkan Snow'un bu oyunları sunuş biçiminde dikkatimi çeken: "Aralarından en iyilerinin bile Capitol'e karşı gelemeyeceğini hatırlatmak için..." cümlesi oldu. Snow'un hitabet şekli ve politikaları bir baskın lider otoritesinin nasıl olması gerektiğini çok iyi anlatan siyasi bir figür olmuş.
Örneğin, her sene düzenlenen açlık oyunlarında haraçlar kuradaReklam
Puan vermedi·240 syf.·
2026 385. kitabı
Geçmişin her şeyden önce bugün gibi kımıldayan bir şey olduğunu, yaşanmış ne varsa hala yaşandığını, değiştiğini, sırasının değiştiğini, oynadığını, dönüştüğünü ve hakikatin her gün en az yüz kere kendisiyle çelişme haline düştüğünü asla unutmam.. 
Blaise Cendrars
Mary Karr şimdi de en iyi bildiği konuyla karşımıza çıkıyor: Anı yazma sanatı.
Hepimizin anıları var ama ne kadarını yazabiliyoruz? Yazmalı mıyız? Eğer yazacaksak, nereden başlamalıyız? Karr bir yandan bu sorulara cevap ararken bir yandan da edebiyat tarihinin unutulmaz isimlerinin eserlerinden
örnekler veriyor... 
Onlar Nasıl Yazdı
Ama dikkat! Karr kimi zaman eğlenceli bir dil kullanarak yıllara dayanan deneyimini okura sunarken diğer yandan “sahte anılara” da
dikkat çekiyor.
Hatırladıklarımızın ne kadarı gerçek?
Yoksa zaten hepimiz birer yazarız ve geçmişimizi
mi kurguluyoruz Onlar Nasıl Yazdı
Anılar mağaralarından dışarı uçuşan yarasalar gibi hafızamdan hızla gün yüzüne çıkıyorlardı...s:197
Blaise Cendrars
Mary Karr şimdi de en iyi bildiği konuyla karşımıza çıkıyor: Anı yazma sanatı.
Hepimizin anıları var ama ne kadarını yazabiliyoruz? Yazmalı mıyız? Eğer yazacaksak, nereden başlamalıyız? Karr bir yandan bu sorulara cevap ararken bir yandan da edebiyat tarihinin unutulmaz isimlerinin eserlerinden
örnekler veriyor... Onlar Nasıl Yazdı
Ama dikkat! Karr kimi zaman eğlenceli bir dil kullanarak yıllara dayanan deneyimini okura sunarken diğer yandan “sahte anılara” da
dikkat çekiyor.
Hatırladıklarımızın ne kadarı gerçek?
Yoksa zaten hepimiz birer yazarız ve geçmişimizi
mi kurguluyoruz Onlar Nasıl Yazdı
Anılar mağaralarından dışarı uçuşan yarasalar gibi hafızamdan hızla gün yüzüne çıkıyorlardı...s:197
SOTR - Azıcık spoiler içeriyor
Evett nihayet Açlık Oyunları serisinin yayımlanmış son kitabını da okumakla beraber seriyi bitirmiş bulunuyorum. Şu evrene dair "sonsuz ateş kadar" kitap gelse hepsini okurum sanırım.
Fazla uzun bir inceleme olmayacak. Diğer incelemelerimde olduğu gibi kitabı da anlatmayacağım. Sadece belli eleştirilerim var. Olumlu şeyler ile mi başlasak?
Açlık Oyunları evreninin en duygusal eseri olduğu aşikar bence. En çok kimin ölümüne üzüldüm sorusunun cevabı: Maysilee.
Ama en çok nerede ağladın sorusunun cevabı net bir şekilde=> Haymitch'in Lenora Dove öldükten sonra bunu bilmesine rağmen kapısına gidip "Nerede o?" diye haykırmasıdır.
Ana seriden çok sevilen bir karakterin, Haymitch'in, geçmişini okumak onu gerçekten anlamayı ve hayatını içselleştirmeyi sağlıyor. Neden alkolik, neden bu kadar yalnız, sahip olduğu hassasiyetler neyden kaynaklanıyor; hepsinin cevabını bu kitapta. Okuduğum süreç boyunca şunu da fark ettim, Haymitch kendimle en çok ilişkilendirebildiğim karakter de oldu. İç sesi, düşünceleri, 'hayta' denilebilecek argo lafları, olaylara karşı takındığı tavırlar ve yaşadığı ikilemler sanki distopya eserinden fırlamış gibi değil de sizin hayatınızdan biriymiş gibi hissettiriyor.
Gelelim kitap boyunca bana sinir krizi geçirten unsura: Çeviri.
Bunu eleştirirken sınırımı aşmayacağım sonuç olarak ortada bir iş bir emek var, ama kitaba başlar başlamaz çevirmenin diğer dört kitabınkinden farklı olduğunu anladım. Sanki hemen çevirelim de Türkçe olarak da yayımlansın demişcesine özensiz geldi bana. Kimi yerlerde anlam karışıklığına sebep olmuş kimi yerlerde ise ciddiyetsiz gözükmüş ve akıcılığı bozmuş. Üstelik tek bir yerde değil tüm kitapta durum bu.
Belki Haymitch'in diline, onun "hayta" karakterine uygun bir dil oluşturmaya çalışmışlardır dedim. Bir gün
Açlık Oyunları | İnceleme, spoiler içerir!Duygu ve Düşünce
Bu kitabı yorumlamaya konusundan detaylıca bahsederek başlamayacağım. Çünkü bir zamanımızın popüler film ve kitap serisiydi. Yıl içinde de son kitabı Hasatta Gündoğumu'nun filminin gelişiyle yeniden popüler olacak mı, göreceğiz. Filmini yarım yamalak izlemiş olsam da kitabıyla ilk tanışmam. Gerçekten küçük kusurlarını görmezden gelebileceğim-tabii ki yine de bahseceğim-kusursuz bir deneyim oldu 
Açlık Oyunları'nı okumak.
Baş karakterimiz Katniss'den başlamak yanlış olmaz. Her sene açlık oyunları için çekilen kurada her nasıl olduysa yaşından dolayı ilk kez adını yazdırmasına rağmen canından çok sevdiği kardeşi Prim'in, oyunun kız haracı seçilmesi ve Katnis'in onun yerine gönüllü olmasıyla başlıyor olaylar. Babasının ölümü ve annesinin kendini ruhsal olarak kaybedişi, Katniss'i kardeşine öyle bağlamış ki toplama, açlık, kıtlık ve oyunlarla ilgili evde Prim'i etkilememek için konuşmuyor. Evin ebeveyninin anne değil, çocuk olduğu bir karakteri okuyoruz. Bu konuda annesine bir hayli öfkeli olduğunu da duygusal durumundan anlayabiliyoruz.
"İnsanlar benimle alışveriş yaparlardı ama Prim'i gönülden severlerdi." diyor. 12. Mıntıka'nın ve Capitol'un gönlünü Katniss, Prim'e duyduğu bu sevgiyle çaldı.
Oyunlar ve diğer detaylara geçmeden önce gerçekten müthiş bir distopya kurgulaması olduğunu söylemeden geçemem. Distopya kurgulamaya çalışan biri olarak kendim için bir yandan ders niteliğinde okudum. Ancak kurgunun harika olmasına nazaran dilinin biraz basit kaldığını söylemeliyim. Bu seriden önce yazar 
Suzanne Collins, ortaokul çağındaki kitleye hitap eden başka bir seri yazmış. Ondan dolayı böyle bir evrene geçerken bir ton tutturamama yaşadığını düşünüyorum. Çünkü zaman zaman böyle bir distopyada en azından bir ton daha koyu bir anlatım görmek istediğimi fark ettim. Yine de hissettirmek
Açlık Oyunları'nı okumak.
Baş karakterimiz Katniss'den başlamak yanlış olmaz. Her sene açlık oyunları için çekilen kurada her nasıl olduysa yaşından dolayı ilk kez adını yazdırmasına rağmen canından çok sevdiği kardeşi Prim'in, oyunun kız haracı seçilmesi ve Katnis'in onun yerine gönüllü olmasıyla başlıyor olaylar. Babasının ölümü ve annesinin kendini ruhsal olarak kaybedişi, Katniss'i kardeşine öyle bağlamış ki toplama, açlık, kıtlık ve oyunlarla ilgili evde Prim'i etkilememek için konuşmuyor. Evin ebeveyninin anne değil, çocuk olduğu bir karakteri okuyoruz. Bu konuda annesine bir hayli öfkeli olduğunu da duygusal durumundan anlayabiliyoruz.
"İnsanlar benimle alışveriş yaparlardı ama Prim'i gönülden severlerdi." diyor. 12. Mıntıka'nın ve Capitol'un gönlünü Katniss, Prim'e duyduğu bu sevgiyle çaldı.
Oyunlar ve diğer detaylara geçmeden önce gerçekten müthiş bir distopya kurgulaması olduğunu söylemeden geçemem. Distopya kurgulamaya çalışan biri olarak kendim için bir yandan ders niteliğinde okudum. Ancak kurgunun harika olmasına nazaran dilinin biraz basit kaldığını söylemeliyim. Bu seriden önce yazar Suzanne Collins, ortaokul çağındaki kitleye hitap eden başka bir seri yazmış. Ondan dolayı böyle bir evrene geçerken bir ton tutturamama yaşadığını düşünüyorum. Çünkü zaman zaman böyle bir distopyada en azından bir ton daha koyu bir anlatım görmek istediğimi fark ettim. Yine de hissettirmekKuşların ve Yılanların Şarkısı Üzerine1000Kitap
Suzanne Collins'in ünlü Açlık Oyunları üçlemesinden yaklaşık 60 yıl öncesini ele alan bir kitap: Kuşların ve Yılanların Şarkısı.
Orijinal üçlemede yüzeysel tanıdığımız "kötü adam" Başkan Snow'un buğulu geçmişini aydınlatan yazar, olayları detaylıca ele almış. Öyküleme ön planda fakat tam yerinde kullanılan betimlemeler dönemin şartlarını daha iyi anlamamızı sağlıyor. Bu eser bize "kötü adam"ın tamamen kötü olmadığını, bir zamanlar onun da hayatını masum hayallerin üzerine kurmaya çalıştığını gösteriyor.
Hatta kitabın yarısından fazlasında Snow'u seveceksiniz.
Zamanla benliğine yerleşen, ezilmişliğin oluşturduğu güç hırsı ve karşılaştığı ihanetler onu da kendisine güvenenlere karşı ihanete sürükler.
Bu kitabın filmi de çok güzel fakat Snow'u daha iyi anlamak isteyenlere önce kitabı okumalarını tavsiye ederim. Suzanne Collins 
Kuşların ve Yılanların Şarkısı
Suzanne Collins Kuşların ve Yılanların ŞarkısıReklam
Reklam