Jane Austen’ın ilk romanı olan Akıl ve Tutku ile kendimi bir kez daha 19. yüzyıl İngiltere’sinin içinde buldum.
Yine Austen’ın alışık olduğum üslubunu taşıyan, büyük olaylardan çok karakterlerin ilişkileri ve diyalogları üzerine kurulu bir romandı. İlk yarısı sakin ilerlese de ikinci yarıda olaylar biraz daha hareketleniyor.
Elinor’un aklı ve ölçülülüğü ile Marianne’in duyguları ve tutkuları arasındaki denge hikayenin merkezinde yer alıyor.
Bana iyi gelen, sakinliğiyle keyif veren bir okuma oldu. Kitap boyunca kendimi Elinor’a Marianne’den daha yakın hissederken buldum. Yine de Marianne’in duygularını daha açık yaşaması ve kendini daha kolay ifade edebilmesi de yer yer hak vermeme neden oldu. Belki de bu yüzden, kitabı bitirdiğimde aklımda kalan şey akıl ile duygunun birbirine üstünlüğünden çok, ikisi arasındaki denge oldu.
Kitabın ardından 1995 yapımı film uyarlamasını da izledim. Elbette bazı farklılıklar vardı ancak dönemin atmosferini ve karakterleri yansıtma konusunda oldukça başarılı buldum. Okurken hissettiğim ambiyansı filmde de görmek güzeldi. Kitabı okuyanlara filmini de mutlaka izlemelerini tavsiye ederim.
Puan vermedi·304 syf.··
Beğendi
·2026 27. kitabı
·5 günde okudu
·Okunma: 19 Haziran 2026 17:07
Ayşe Kulin, roman ve öyküleri yayımlanmadan önce uzun yıllar gazete ve dergilerde yazılar yazmıştır. Bu kitabın bir yüzünde 1991-1995 yılları arasında kaleme aldığı gerçek yaşam öyküleri ve 2005 yılının Nisan ayında gazetelerde yer alan bir haber bulunmaktadır. Diğer yüzünde ise bu gerçek hikâyelere küçük göndermeler yapan kurgu öyküler yer alır.
En son okuduğum kitap olan 
Gece Sesleri ile kıyasladığımda, Bir Varmış Bir Yokmuş alışık olduğumuz Ayşe Kulin kitaplarından farklı bir yapıya sahipti ve bu yönünü oldukça sevdim. Kitabın adı da içeriğiyle son derece uyumlu olmuş.
Bir yanda yaşanmış hayatlar, bir yanda hayal gücüyle şekillenen öyküler... Ancak kitap ilerledikçe bu iki dünyanın sanıldığı kadar ayrı olmadığını hissediyorsunuz. Sonunda ise insanı şu soruyla baş başa bırakıyor:
Dünyaya gelen her insan kendi hayatında bir gün "var" ve bir gün "yok" olacaksa, bu iki nokta arasındaki sürede ne kadar ve ne değerde var olabildik?
Gece Sesleri ile kıyasladığımda, Bir Varmış Bir Yokmuş alışık olduğumuz Ayşe Kulin kitaplarından farklı bir yapıya sahipti ve bu yönünü oldukça sevdim. Kitabın adı da içeriğiyle son derece uyumlu olmuş.
Bir yanda yaşanmış hayatlar, bir yanda hayal gücüyle şekillenen öyküler... Ancak kitap ilerledikçe bu iki dünyanın sanıldığı kadar ayrı olmadığını hissediyorsunuz. Sonunda ise insanı şu soruyla baş başa bırakıyor:
Dünyaya gelen her insan kendi hayatında bir gün "var" ve bir gün "yok" olacaksa, bu iki nokta arasındaki sürede ne kadar ve ne değerde var olabildik?
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sinan Akyüz’ün İncir Kuşları adlı eserini büyük bir ilgiyle okudum ve kitap beni derinden etkiledi. Roman, 1992-1995 yılları arasında Bosna’da yaşanan savaşın acı gerçeklerini etkileyici bir anlatımla gözler önüne seriyor.
Kitabı okurken savaşın en büyük mağdurlarının kadınlar olduğunu bir kez daha gördüm. Ancak tüm yaşadıkları acılara rağmen Bosnalı kadınların gösterdiği direnç, cesaret ve hayata tutunma gücü hayranlık uyandırıcıydı. Bu yönüyle eser, yalnızca savaşın yıkıcılığını değil, insan ruhunun gücünü de anlatıyor.
Romanın gerçek olaylardan esinlenerek yazılmış olması, anlatılanları daha da etkileyici ve sarsıcı kılıyor. Kitap boyunca, bir insanın kaderinin bazen bir gün, hatta birkaç saat içinde tamamen değişebileceğini düşündüm. Bu sorunun cevabını eser çok güçlü bir şekilde veriyor: Evet, insanın kaderi bir anda değişebilir.
Tarihî gerçekleri duygusal ve akıcı bir dille okuyucuya aktaran Sinan Akyüz’ü bu değerli eserinden dolayı tebrik ediyorum. Kalemine ve emeğine sağlık.
Hurmalı Kurabiye tadında hoş bir suriye romanı. 1995 ile 2013 yılları arasında geçen olaylar. Turistik seyehat için Suriyenin palmira şehrini ziyaret eden fransız kız ve annesi. Onlara antik şehri gezdiren suriyeli genç. İmkansız bir aşk.
Kitap Suriye de Zalim Beşşar Esadın halkına yaptığı zulümleri de gözler önüne seriyor. Sebebsizce bombalanan şehirleri anlatıyor. Kendi öz yurtlarında iki ateş arasında kalıp kaçmaya çalışan insanların yaşadıkları zorlukları gözler önüne seriyor.
Kitap ve konu çok iyi ama yazarımız çok gereksiz betimlemeler yaparak okuyucuyu bezdiriyor. Örneğin " Tarık, marketten ekmek su yoğurt ve sigara aldı. Su ve yoğurdu sol eline alıp sağ eli ile sigara paketini tutuyordu. Sağ eli ile sigara paketini açıp dişleri ile bir dal çekti. Paketi cebine koydu. Çakmağı çıkardı. Sol eli ile rüzgar söndürmesin diye siper yaparak sigarasını yaktı."
Bu şekil gereksiz betimleri okurken canımdan can gitti ama konu ilgilendiğim bir konu olduğu için. Beni bağladı. Kitabı öneririm ama eğer yukarda ki betimlemelere her sayfa tahammül edecek kadar sabrınız varsa :-)
Çoçuk ve savaş
Kitap; bir otobiyografi. 1992-1995 yılları arasında yaşanan Bosna-Hersek Savaşı'nı, o zaman daha 7 yaşında olan yazarın gözünden görüyorsunuz.
O dönem çocuk olan yazar, savaşın başlamasıyla çocukluğunun nasıl elinden alındığını yazıyor. Evleri bombalandığı ve oyuncakları diğer tüm eşyalarla beraber parçalandığı için oyun oynayacak oyuncağı kalmıyor. Zaten diğer tüm çocuklar gibi dışarı çıkıp oynayamıyor çünkü karşı dağdan keskin nişancılar insan avında 7-24. Okula giderken bile vurulmamak için zikzak yaparak koşuyor ya da araçların ve binaların arkasına gizlenerek gitmek zorunda kalıyor diğer tüm Boşnaklar gibi.
Amerika'dan, Avrupa'dan yardım diye 30 yıllık kokuşmuş, hayvaların bile yemediği konseverler ve böceklenmiş paketli erzaklar yemek zorunda kalıyorlar. Çünkü yaşıdıkları başkent Saraybosna tarihin en uzun kuşatması altında.
İnsani olmayan şartlarda geçen 4 yılı anlatıyor yazar. Kitabı okurken aklınıza Gazze geliyor. O tarihte Bosna-Hersek'te müslümanlar ne yaşadıysa şuan aynısını hatta daha fazlasını Gazze yaşıyor.
30 küsür yıl önce Bosna Hersek'te savaş yüzünden çocuklukları ellerinden alınan Boşnak çocukları nasıl mağdur edildiyse şimdi de Gazze'de çocukların çocuk olmasına müsade edilmiyor.
Uketsu’nun bu kitabı önceki iki kitabının tam bir mash-up ı olmuş diyebilirim.
Tuhaf Resimler'de 5 farklı resmin tek bir olaya bağlanmasını okumuştuk.
Tuhaf Ev’de ise bir ev planı üzerinden gizem çözülmüştü. Ancak kitabın sonunda abimiz ortaya bir şey atmış, sonu biraz ucu açık bitmiş ve bende ikinci kitap kesin bu olayı ele alır beklentisi yapmıştı. Öyle olmadı.
Bu kitapta 11 farklı dosya ve 10 yapı planı var en sonunda tek bir yere çıkıyor. Yine diğer kitaplarda olduğu gibi okurken aynı zamanda çözmeye çalışıyorsunuz ve bence yine tahmin edilebilir bir sonuçtu, yani düşündüğün şey oluyor ama farklı bir sebepten. Okurken tek bir yer hariç şaşırmadım, o yerde de şaşkınlıktan ziyade şok mu desem bilemedim; çarpıldım üzüldüm ilginç şeyler yaşadım. Tuhaf Ev'de olduğu gibi bu kitapta da yazar kitabın içindeydi. İlk kitabı Tuhaf Ev’den sonra kendisine çok fazla garip ev hikayesi anlatıldığını, bazılarını çözemediğini ama birbiriyle bağlantılı olduğunu düşündüğü bu 11 dosyayı bir araya getirdiğini söyleyerek anlatımı daha gerçekçi kılmış. Bir an dedim kız bu nedir??
Kitabı değil ama içinde geçen meselerden bahsetmek istiyorum yanii
DIIIIIIT BURADAN SONRASI SPOILER İÇERİYOR OLABİLİR
.
.
.
.
.
.
Kitap her ne kadar bir mimari gizem eseri olsa da, alttan alta Japonya’nın karanlık geçmişine eleştiri yapıyor. Hikayede çocuk fuhuşu ve tarikatlar gibi ağır temalar işleniyor. Kitapta çocuk fuhuşunun geçtiği yıllar gerçekten de Japonya'da bu konuda cezai yaptırımların olmadığı ve maalesef bu durumun yaşandığı bir döneme denk geliyor. Japonya bu konudaki yasal düzenlemeyi ve cezaları ancak 1999 yılında getirebilmişti. Yazarın bu tarihi gerçeği kurguya yedirmesi çok başarılı.
Tarikat meselesine gelirsek; lisedeyken özellikle Kore ve Asya merkezli tarikat belgesellerini çok
Tuhaf Resimler'de 5 farklı resmin tek bir olaya bağlanmasını okumuştuk.
Tuhaf Ev’de ise bir ev planı üzerinden gizem çözülmüştü. Ancak kitabın sonunda abimiz ortaya bir şey atmış, sonu biraz ucu açık bitmiş ve bende ikinci kitap kesin bu olayı ele alır beklentisi yapmıştı. Öyle olmadı.
Bu kitapta 11 farklı dosya ve 10 yapı planı var en sonunda tek bir yere çıkıyor. Yine diğer kitaplarda olduğu gibi okurken aynı zamanda çözmeye çalışıyorsunuz ve bence yine tahmin edilebilir bir sonuçtu, yani düşündüğün şey oluyor ama farklı bir sebepten. Okurken tek bir yer hariç şaşırmadım, o yerde de şaşkınlıktan ziyade şok mu desem bilemedim; çarpıldım üzüldüm ilginç şeyler yaşadım. Tuhaf Ev'de olduğu gibi bu kitapta da yazar kitabın içindeydi. İlk kitabı Tuhaf Ev’den sonra kendisine çok fazla garip ev hikayesi anlatıldığını, bazılarını çözemediğini ama birbiriyle bağlantılı olduğunu düşündüğü bu 11 dosyayı bir araya getirdiğini söyleyerek anlatımı daha gerçekçi kılmış. Bir an dedim kız bu nedir??
Kitabı değil ama içinde geçen meselerden bahsetmek istiyorum yanii
DIIIIIIT BURADAN SONRASI SPOILER İÇERİYOR OLABİLİR
.
.
.
.
.
.
Kitap her ne kadar bir mimari gizem eseri olsa da, alttan alta Japonya’nın karanlık geçmişine eleştiri yapıyor. Hikayede çocuk fuhuşu ve tarikatlar gibi ağır temalar işleniyor. Kitapta çocuk fuhuşunun geçtiği yıllar gerçekten de Japonya'da bu konuda cezai yaptırımların olmadığı ve maalesef bu durumun yaşandığı bir döneme denk geliyor. Japonya bu konudaki yasal düzenlemeyi ve cezaları ancak 1999 yılında getirebilmişti. Yazarın bu tarihi gerçeği kurguya yedirmesi çok başarılı.
Tarikat meselesine gelirsek; lisedeyken özellikle Kore ve Asya merkezli tarikat belgesellerini çok