Düşmek de Var , Kalkmak da ... Hayat dediğimiz bu uzun ve meşakkatli yolculukta , adımlarımızı atarken bazen ayağımızın takılması , dengemizi kaybedip düşmemiz ne kadar da doğal ... Tıpkı yürümeyi yeni öğrenen bir çocuğun defalarca yere kapaklanması gibi . O çocuk her düştüğünde ağlar , canı yanar belki ama bir süre sonra tekrar ayağa kalkma cesaretini gösterir . Çünkü içgüdüsel olarak bilir ki , yürümenin yolu düşmekten ve tekrar kalkmaktan geçer . İşte biz yetişkinler de hayat yolunda yürürken benzer süreçlerden geçeriz . Hatalar yaparız , yanlış kararlar alırız , günahlara bulaşırız , bazen de hiç beklemediğimiz yerden darbeler alır , gönül kırıklıkları yaşarız . Öyle anlar olur ki , düştüğümüz yerden kalkacak gücü kendimizde bulamayız . Yorgun düşeriz , umutsuzluğa kapılırız , " Artık bitti , bir daha asla eskisi gibi olamam " deriz . Ama dur ! Sakın pes etme ey güzel insan . Düşmek , yolun sonu demek değildir . Düşmek , sadece bir moladır belki de ; nefes almak , ders çıkarmak , daha güçlü kalkmak için bir fırsattır . Unutma , en sağlam ağaçlar en sert rüzgarlara maruz kalanlardır . En parlak yıldızlar , en karanlık gecelerde kendini gösterir . Senin de içindeki o potansiyel , belki de tam da bu zor zamanlarda ortaya çıkacak . Yeter ki sen , düştüğün yerden kalkma iradesini gösterebil . Yeter ki sen , rahmeti sonsuz olan Rabbine sığınmayı bil..
İçinde kayboldum desem yeridir ne kadar kıymetli bir anlamla yazılmış Diğer serileri okumak için sabırsızlanıyorum.