Asya
@1Kitap1Leyla
O kadar acı bir Temmuz yaşıyorum ki... Bu acı Temmuz babamı aldı benden kollarımdayken, kurtaramadım onu...
Bu kara Temmuz, tüm karalığını ve karanlığı yaşattı...
Bu kara Temmuz bana hazır değilim, yapamam dediğim her şeyi yaptırdı.
Günlerdir içime atıyordum tüm hüznü, yer kalmadı artık. Kusura bakmayın.
Asya
Başınız sağ olsun, Allah sabır versin 🙏🏻
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
20 yaşında ben,
35 yaşımda ben,
40 yaşımda ben ve
bugünkü ben dördümüz.
Birden 20 yaşımı, 35 yaşımın karşısına oturttum.
40 yaşımın karşısına da, ben geçtim.
yirmi yaşım, otuz beş yaşımı tutucu buldu.
Kırk yaşım ikisinin de salak olduğunu söyledi.
Yatıştırayım dedim.
"Sen karışma moruk" dediler. Büyük hır çıktı.
Komşular alttan üstten duvarlara vurdular.
Yirmi yaşım kırk yaşıma bardak attı.
Evin de içine ettiler.
Bende kabahat.
Ne çağırıyorsun tanımadığın adamları evine ...
Can Yücel
Can YücelAsya
😂Benim alıntı çok yersiz kaldı bu durumda
Puan vermedi·68 syf.·
16 saatte okudu
·2024 143. kitabı
Pınar isimli okura yanıt verildi
Asya
Evet, kısa ve keyifli bir kitaptı, iyi okumalar dilerim 😊🌺
Büyülü gerçekçiliğin dünya çapında en başarılı kalemlerinden biri Latife Tekin. Buram buram Anadolu’nun ciniyle, büyüsüyle, gelenekleri ve itikatlarıyla donanmış bu romanı, iddia ediyorum ki, bence bu büyülü sözlerin en büyük üstadı olan Marquez’e bile parmak ısırtır.
Nerelerden geldiği, kardeşlerini nerelerde kaybettiği bir sır, acı bir sır olan güçlü kadın Atiye’nin ve kendisinin tamı tamına aynı ama ters sureti gibi sınırlarına sığamayıp taşan yetenekli kızı Dirmit’in omuzlarında yükseliyor bu destansı hikaye. Şık kasabalı fistanları ile Anadolu’nun küçük bir köyüne gelin giden, vardığı toprakların kültürünü oranın ahalisinden bile daha iyi benimseyen; zehir gibi zekası ile birbirine benzemez bir dolu çocuğu, gelinleri, çoğunlukla inşaat peşinde gurbette olan varla yok arası bir kocayı, cahillikten kırılan bir koca köyü sırtlayan Atiye. İşte o, kitaba adını veren, “ölüyorum ben!“ diye vasiyetler yağdıran ama bir türlü ölemeyen… Erkeği kadından üstün sayan toplumu, dirayeti ve çalışkanlığının yanında, eline su dökülemez nice numaralar ile kandıran… Kadının gücünün hakkını veren Atiye.
Dirmit ise akıl; o düşünür. Annesine göre hep; lüzumlu, lüzumsuz düşünür. Kitapları okudukça saçmalıklarını daha iyi anladığı bunca batıl inanç, adet, gelenek arasında düşünür, düşünür. Bir yanda sevgi ile bağlı olduğu ailesinin yapıp söyledikleri, diğer yanda kendi gözleri ile okuyup öğrendikleri arasında, iki derede bir arada kalır, düşünür. Bizlerden parçalar taşır; geçmişini bırakamaz, geleceğe içi rahat akamaz, o da düşünür.
Romanı iki bölümde ele almak gerek: Köyde geçen ilk bölüm, müthiş fantastik ögeleri, cıvıldayan kuşları, şırıldayan suları, dile gelen doğasıyla bir masal gibi. Ailenin geçim derdiyle şehre göçtüğü ve gecekonduların ortasında kendine yeni bir yaşam kurduğu
Asya
Elinize sağlık 🌿🌺Tiyatrosunu da tavsiye ederim.İyi okumalar
