Saye
@1Sayee
"tek korkum; yarın ölebilirim, kendimi tanıyamadan..."
157 okur puanı
Temmuz 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
GERÇEK BİR KADININ öyküsüdür buAlıntı
"Dünyanın herhangi bir köşesinde herhangi bir kadın sıfır noktasında kıskıvrak bekliyor. Umutsuz, çaresiz, ölümle yaşam arasındaki sınırda."
3 saatte bitti. Her okuduğum cümlede tüylerim diken diken oldu. Boş boş kaldım öylece. Süslü cümleler yazamıycam. Ben bir kez daha kadın olmanın ne denli zor olduğunu öğrendim.. Tek diyeceğim budur..
Nevâl El-Seddavi 
Sıfır Noktasındaki Kadın
Nevâl El-Seddavi Sıfır Noktasındaki KadınReklam
Fareler ve İnsanlar/John SteinbeckAlıntı
Tarım işçisi olan George Milton ve Lennie Small'in hazin sonu...
George ortalama bir insan zekasına sahipken, arkadaşı Lennie saf kişiliğiyle bizi karşılıyor. Tarım işçisi olarak çalışan iki arkadaşın hayali bir toprak sahibi olmaktır. İkisinin dostluğu tatlı acı bir şekilde ilerlerken ister istemez hayallerine ortak oluyorsunuz.
Okurken düşüncelere dalmama neden olan bir hayaldi bu. Çünkü hâlâ böyle insanların varlığı sürüyor. Düşünsenize şu koca dünyada evsizsiniz, sürekli olarak yer değiştiriyorsunuz ve tek hayaliniz bir toprak parçası. Sonunda hayallerini gerçekleştirmelerini çok isterdim.
Lennie"nin koca cüssesi ve orantısız gücüne rağmen hayvanları sevmekten hiç vazgeçmeyişi bana çocukları hatırlattı. Çocuklarda öyledir. Hayvanları seveyim derken farkında olmadan hep zarar verirler. O yüzden Lennie ne kadar kızmak istesemde kızamadım...
-Slim, George'a, içini görüyormuş gibi derin derin baktı. "Artık birlikte, seyahat eden, can yoldaşlığı eden pek kimse kalmadı," dedi. " Nedendir bilmem. Belki de herkes birbirinden korkuyor bu dünyada."
+George, " Tanıdık biriyle dolaşmak çok daha iyidir," dedi. (s.38)
Kitabın en sevdiğim yönü George ve Lenie'nin arasındaki bağdı. Gerçekten saf çıkarsız bir dostluk... George'un ne olursa olsun Leine'i koruması, hayatını kısıtlanmasına rağmen yinede Lenie'i bırakmaması beni çok etkiledi. Herkesin birbirinden korktuğu bu dünyada onların dostluğu iyi geldi...
Kitabı okurken beni derinden üzen konuysa ırkçılık konusuydu. Bugüne kadar bu konuyla alâkalı çok film, dizi izledim ve çok fazla haber çıktı karşıma. Kitabı okurken de birebir gözümde canlandı sahneler. Karakterimiz olan Crooks' un hayatı beni derinden etkiledi... Bir daha nefret ettim ırkçılıktan....
Keşke kitap daha daha daha uzun olsaydı. Tadı damağımda kalan bir
Jack London / Martin EdenAlıntı
Eser denizci olan karakterimiz Martin"in bütün hayatını etkileyen, birtakım kararlar vermesini sağlayan, Ruth'a aşık olmasıyla başlıyor. Martin o dönemin tabiriyle halk tabakasındanken, Ruth ise burjuva sınıfındandır. Kendisini yeterince gelişmemiş olarak gören Martin, aşkı uğruna kendisini ilme va yazarlığa adıyor. Bu isteğine ulaşsada sonunda kendisini derin bir yalnızlık içinde buluyor.
"Yıldızlara varmak üzere yola çıkmış ama salgın hastalık saçan bir bataklığa inmişti."(s 410)
Hangimiz büyük umutlarla yola çıktığımız yerde, umut kırıklıkları içinde kalmadık ki. Kendimizi bir bataklık içinde bulurken sonunda debelenip çıkmadık ki. Aynısını Martin içinde söylemek isterdim ama sonu maalesef ki bizi çok hüzünlü bir şekilde bekliyor...
Kendi açımdan söylemem gerekirse..ne kadar hüzünlü olsa da Martin başarıya adım adım yaklaşırken azmine hayran kaldım gerçekten. Yazdıkları her reddedildiğinde onunla birlikte hüzünlendim. Çevresindeki herkes ona inanmazken,yanında olup ben sana inanıyorum demek istedim.( kitapla bütünleşmeyi seviyorum)
Kitabı bitirir bitirmez derin bir boşluk hissiyle başbaşa kaldığımı söylemem gerek. Çok sevdiğim bir arkadaşımı kaybetmiş gibi hissediyorum. Kendimi birebir Martinle bütünleşmiş gibi hissediyorum.
Şunuda söylemeden geçemiycem.. Ruth ve ailesine kocaman bir öfke var içimde . Martini içten içe aşağılamaları, kızlarına denk görmemeleri.. Ah günümüzde de böyle insanların varlığı beni dahada sinirlendiriyor.
Tavsiye:Eserin sonunda verilen notlar sayesinde kişiler ve kavramlar hakkında da derin bilgi sahibi oluyorsunuz. Yani kitabın içinde sayılarla belirtilmiş kelimeleri durup inceleyiniz lütfen..
Büyük beklentilerle okudum ve beklentimi kesinlikle karşıladı.
Hayatımdan yarı otobiyografik olan 
Martin Eden ' in geçmesi beni ziyadesiyle
Martin Eden ' in geçmesi beni ziyadesiyleAnna Karenina/TolstoyAlıntı
"Bütün mutlu aileler birbirine benzer, her mutsuz ailenin mutsuzluğu kendine göredir."
Daha ilk sayfada sizi karşılayan ve düşüncelere sevk eden o cümleyle başlamak istedim.
Okumaya korktuğum o kitaplardan biri bitti. Ama nasıl bitti gelinde bana sorun. İlk defa böyle kalın bir kitap okudum, ilk defa bu kadar uzun bir zaman diliminde bir kitabı bitirdim (19 gün) ve ilk defa Tolstoy okudum.
Ben bazı kitapların "okuma zamanlarının" olduğunu düşünürüm. Bu kitapta onlardan biriydi. Kitaplığımda olmasına rağmen beklettim. Ta ki bir arkadaşım bunun üzerine bir sohbet açana kadar. "Anna Karenina'yı okudun mu? " diye sordu. "Zamanı geldi." diye düşünüp okumaya başladım.
Yazar kitabında aldatan bir kadının Rus toplumu içerisindeki yerini, sosyal çarpıklıkları vurgulayarak ortaya koymuş.
Kitabı okumadan önce Anna karakterini kafamda çok farklı kurgulamıştım. Kendi ayakları üzerinde duran güçlü bir kadın olarak. Ama olayın gidişatı beni hayal kırıklığına uğrattı. Eşine sadık kalamayan bir eş var ortada. Bir yandanda boşanma çabaları içine giren bir koca ve dönemin şartlarının elverişsizliği. Ve sonra bir kabulleniş. Nerden baksan bir kapana sıkışmışlık.
Yazarın Anna'yı suçlu değilde acınmayı hak eden bir karakter olarak bize sunması bana 
Suç ve Ceza romanındaki baş karakter Raskolnikovu hatırlattı.
Her kitapta olduğu gibi bu kitaptada bir favori karakterim var.Sevgisine, basit yaşamına hayran kaldığım "Levin". Onun isteğine ulaşması kitapta beni rahatlatan tek şeydi.
Ara ara sıkılsamda dilini sevdim. Söylemeden geçemiycem kendimi bir TV dizisinde gibi hissettim.
Kitabı okurken bir yandanda 
Didem Madak 
Ah'lar Ağacı'nı okuyordum. Tesadüftür ki bir dize denk geldi sizede aktarmak istedim.
"Anna karenina' yı taklit ediyor zaman,
Atıyor kendini raylara.
Neden her aşk
Bir kadının
Suç ve Ceza romanındaki baş karakter Raskolnikovu hatırlattı.
Her kitapta olduğu gibi bu kitaptada bir favori karakterim var.Sevgisine, basit yaşamına hayran kaldığım "Levin". Onun isteğine ulaşması kitapta beni rahatlatan tek şeydi.
Ara ara sıkılsamda dilini sevdim. Söylemeden geçemiycem kendimi bir TV dizisinde gibi hissettim.
Kitabı okurken bir yandanda Didem Madak Ah'lar Ağacı'nı okuyordum. Tesadüftür ki bir dize denk geldi sizede aktarmak istedim.
"Anna karenina' yı taklit ediyor zaman,
Atıyor kendini raylara.
Neden her aşk
Bir kadınınSayamadım kaç ah döküldü dallarımdan...1000Kitap
Arkadaşımın instagram biyografisinde Ah! yazıyordu. Kısa ve net ama ben anlamamıştım. İyiki de anlamamış sormuşum diyorum şimdilerde . O gün tanıştım Didem Madak 'la o gün hayatıma girdi .
Kitabın adını en başta anlayamamak ama kitabın derinlerine indikçe anlamak. Çok anlamlı şimdi meyvesinden bir bir topladığım Ah'lar Ağacı ...
İçim buruk buruk okudum kitabı. Özellikle kadın yazarların yazdığı dizeleri okurken onları düşünür" Neler yaşadılarda bu denli derin derin yazdılar" diye aklımdan geçiririm hep. Yine öyle yaptım ve
her dizesinde kendimi buldum. O her vasiyetimdir dediğinde kendi ölümüm düştü aklıma. O her Ah! dediğinde bende içten içe Ah! dedim.
Bir zamanlar bir şeylerini kaybetmiş her insan kendinden bir parça bulur dizelerde. Derin yaralar açabilecek bir kitap. Kalbe dokunanından:))
"Ah'lar ağacından sen de biraz meyve topla." (s.32) diyor kendi deyimiyle. O her Ah! dediğinde meyveler birikti bir bir göğsümde. Ah dedim ahh!
Erken ayrılmış aramızdan. Kalemini geç keşfetmem hüzünlerimden biridir. Saygıyla anıyorum..
Sevdiğim birkaç alıntıyla bitirmek istiyorum sözlerimi
"Ya siz,
Nasıl bilirdiniz çocukluğunuzu ey cemaat?
Nasıldı
Öldürdüğünüz birinin cenaze namazını kılmak?"(s.23)
"Vasiyetimdir:
Bin ahımın hakkı toprağa kalsın.."(s.33)
"Sayamadım kaç ah döküldü dallarımdan.
Binlerce yeşil gözlü olan bir zeytin ağacı gibi,
Çok şey görmüşüm gibi,
Ve çok şey geçmiş gibi başımdan,
Ah.. dedim sonra
Ah!" (s.14)
Didem Madak 'la o gün hayatıma girdi .
Kitabın adını en başta anlayamamak ama kitabın derinlerine indikçe anlamak. Çok anlamlı şimdi meyvesinden bir bir topladığım Ah'lar Ağacı ...
İçim buruk buruk okudum kitabı. Özellikle kadın yazarların yazdığı dizeleri okurken onları düşünür" Neler yaşadılarda bu denli derin derin yazdılar" diye aklımdan geçiririm hep. Yine öyle yaptım ve
her dizesinde kendimi buldum. O her vasiyetimdir dediğinde kendi ölümüm düştü aklıma. O her Ah! dediğinde bende içten içe Ah! dedim.
Bir zamanlar bir şeylerini kaybetmiş her insan kendinden bir parça bulur dizelerde. Derin yaralar açabilecek bir kitap. Kalbe dokunanından:))
"Ah'lar ağacından sen de biraz meyve topla." (s.32) diyor kendi deyimiyle. O her Ah! dediğinde meyveler birikti bir bir göğsümde. Ah dedim ahh!
Erken ayrılmış aramızdan. Kalemini geç keşfetmem hüzünlerimden biridir. Saygıyla anıyorum..
Sevdiğim birkaç alıntıyla bitirmek istiyorum sözlerimi
"Ya siz,
Nasıl bilirdiniz çocukluğunuzu ey cemaat?
Nasıldı
Öldürdüğünüz birinin cenaze namazını kılmak?"(s.23)
"Vasiyetimdir:
Bin ahımın hakkı toprağa kalsın.."(s.33)
"Sayamadım kaç ah döküldü dallarımdan.
Binlerce yeşil gözlü olan bir zeytin ağacı gibi,
Çok şey görmüşüm gibi,
Ve çok şey geçmiş gibi başımdan,
Ah.. dedim sonra
Ah!" (s.14)Reklam