"Biz hep yanlış zamanlarda doğru insanları bekledik ya da doğru zamanlarda yanlış kalplerde misafir olduk. Sonunda elimizde kalan tek şey, hiç açılmayacak kapıların eşiğinde tükettiğimiz umutlarımız oldu."
"Aslında yatak büyülü bir mabetti insanlar için. Bir bireyin dünyaya gelmesinde yapılan çalışmalar genellikle burada olur. Doğumdan ölüm döşeğine, kutsal bir döngü... En bilinmez sırlar burada bırakılır birer birer, damla damla gözyaşlarıyla. Belki günlüktür yatak. Senin hikayeni tutan. Seni en çıplak, en savunmasız, en yaralı halinle gören. Belki de mükemmel bir psikologdur hiç bıkmadan dinleyen. Ve üzerine mis gibi bir uyku sunan."
"Zamanların en iyisiydi, zamanların en kötüsüydü; hem akıl çağıydı, hem aptallık; hem inanç devriydi, hem de kuşku; aydınlık mevsimiydi, karanlık mevsimiydi; hem umut baharı, hem de umutsuzluk kışıydı; önümüzde her şey vardı, önümüzde hiçbir şey yoktu; hepimiz doğruca cennete de gidiyorduk, cehenneme de..."
Mən ki, öz şeirimə bükdüm qəmi misra-misra,
Qəm də şeirmlə gəzir aləmi, misra -misra.
Dərdimi bildi təbibim, mənə bir şeir oxudu,
Sanki çəkdi yarama məlhəmi misra-misra.
Qələmimlə yığıram düzmək üçün ağ kağıza,
Gül yanaqlarda donan şəbnəmi, misra-misra.
En səmadan mələyim ki, səni vəsf etmək ilə,
Dağıdan qəlbə dolan matəmi , misra -misra.