Romanlaştırılarak yazılan tarihi kitapları çok seviyorum. Yazarın kalemi de güzelse tam manasıyla tadından yenmez. “Bilinmeze Doğru” da tadından yiyemediğim eserlerden biri oldu. Hem tarihi bilgiler öğrendim hem de harika bir kurgunun içinde kayboldum.
Bu eser acının, sürgünün ve savaşın kol gezdiği topraklardan Kırım’dan, Tatar Türkleri’nden bahseder. Sovyet askerleri tarafından zoraki sürgüne tutulan Türkler, hayvan vagonları içerisinde Orta Asya’ya gönderilir. Havasızlık, susuzluk, açlık ve hastalık yüzünden 200.000 Türk’ün neredeyse yarısı hayatını kaybeder. Hayatta kalanlar ise köle olarak çalıştırıldılar. Öz vatanlarına 1990 yılına kadar dönemediler.
Roman, Yulian ile Kadir’in inanç ve kültür zıtlığına rağmen aşkı seçmeleriyle başlar. Bu aşk onlara yıllarca çok pahalıya mal olacaktır. Yulian’ı ailesi reddeder ve savaş esnasında babası Vladamir ikiz çocuklarından birini aileden alır. Kadir ile Yulian yıllarca çocuklarının öldüğünü düşünür.
İkizler Vera ve Katherina ayrı konu olarak anlatılmıştır. Bir taraftan Vera’yı bir taraftan Katherina’yı okuyorsunuz. Bu iki ana karakter dışında Tatya, Mukadder, Turgut ve Emin’in de hayatına şahit oluyorsunuz. Yazar bu hayatların hepsini ustalıkla bir yerde birleştiriyor yani birbirlerine karıştırmanıza imkan yok. :)
Vera ile Emin evlenecek mi? Katherina, Vera’yı bulabilecek mi? Mukadder halanın mektuplarda ki aşkı kim? Okurken o kadar merak ettiğim soru vardı ki bu da okuma isteğimi arttırdı.
Yazarın kaleminde Emine Işınsu esintisini hissettim. Tavsiyedir. Okuyun, okuyun, okuyun…
Romanlaştırılarak yazılan tarihi kitapları çok seviyorum. Yazarın kalemi de güzelse tam manasıyla tadından yenmez. “Bilinmeze Doğru” da tadından yiyemediğim eserlerden biri oldu. Hem tarihi bilgiler öğrendim hem de harika bir kurgunun içinde kayboldum.
Bu eser acının, sürgünün ve savaşın kol gezdiği topraklardan Kırım’dan, Tatar Türkleri’nden bahseder. Sovyet askerleri tarafından zoraki sürgüne tutulan Türkler, hayvan vagonları içerisinde Orta Asya’ya gönderilir. Havasızlık, susuzluk, açlık ve hastalık yüzünden 200.000 Türk’ün neredeyse yarısı hayatını kaybeder. Hayatta kalanlar ise köle olarak çalıştırıldılar. Öz vatanlarına 1990 yılına kadar dönemediler.
Roman, Yulian ile Kadir’in inanç ve kültür zıtlığına rağmen aşkı seçmeleriyle başlar. Bu aşk onlara yıllarca çok pahalıya mal olacaktır. Yulian’ı ailesi reddeder ve savaş esnasında babası Vladamir ikiz çocuklarından birini aileden alır. Kadir ile Yulian yıllarca çocuklarının öldüğünü düşünür.
İkizler Vera ve Katherina ayrı konu olarak anlatılmıştır. Bir taraftan Vera’yı bir taraftan Katherina’yı okuyorsunuz. Bu iki ana karakter dışında Tatya, Mukadder, Turgut ve Emin’in de hayatına şahit oluyorsunuz. Yazar bu hayatların hepsini ustalıkla bir yerde birleştiriyor yani birbirlerine karıştırmanıza imkan yok. :)
Vera ile Emin evlenecek mi? Katherina, Vera’yı bulabilecek mi? Mukadder halanın mektuplarda ki aşkı kim? Okurken o kadar merak ettiğim soru vardı ki bu da okuma isteğimi arttırdı.
Yazarın kaleminde Emine Işınsu esintisini hissettim. Tavsiyedir. Okuyun, okuyun, okuyun…🙃
•Şimşek, Peyami Safa’nın diğer eserlerinde de olduğu gibi Doğu-Batı çelişkisi üzerine kuruludur. Fakat bu romanda çelişki oldukça soyut bir boyutta ele alınmıştır.
Yazar aslında Batılı, maddeci, bencil, özenti kesimin rezil hayatlarını bize sergiler. Batı özentisi olmanın bir aileyi nasıl faciaya süreklediğini anlatır.
•Henüz iki aylık evli olan Pervin, eşi Müfid’i bir türlü benimseyemez ve Müfid’in amcası Sacid ile yasak aşk yaşar. Bu yasak aşk pişmanlıklar ile son bulur.
•Doğu-Batı çatışması bir aşk çatışması ile temsil edilmiştir. Müfid-Pervin-Sacid üçgeni ve yazarı temsil eden Ali karakteri vardır. Yazar asıl vermek istediği mesajı Ali üzerinden bize ulaştırır. Ali’ye göre bir insanda Batı ve Doğu’dan özellikler olmalı fakat köklerinden asla kopulmamalıdır.
Müfid, Doğu’yu temsil etmesinden dolayı geleneklerine bağlı, saf, içine dönük ve dürüsttür. Sacid ise Batı’yı temsil etmesinden dolayı hırslı, bencil, çıkarcı ve yalancıdır. Pervin ikili arasında bir türlü karar veremediğinden sonunda cezalandırılır. Çünkü yazar, hiçbir romanında suçu cezasız bırakmaz.
Bu özellikler tipik Peyami Safa roman karakterleridir.
•Ben eseri çok sevdim. İsminin neden “Şimşek” olduğunu merak ediyordum. İsmin nereden geldiğini romanın sonlarına doğru var olan bir sahne ile öğrendim. İşte o sahne kitapta beni en çok yaralayan yer oldu. Müfid’e o kadar üzüldüm ki…
Tavsiyedir, kitapla kalın
