Biz, kenar mahallelerden birinde annemle yalnız oturuyorduk.
Ona bu fena haberi vermekte gecikmek için eve gitmek istemedim.
Felâketimizi başka biriyle taksim etmek saadettir, fakat annelerle değil, annelerle değil.
Annelere anlatılan kederler
taksim değil, zarbedilmiş olur: Çocuklarının felâketini iki kat şiddetle hisseden anneler,
bu ıstıraplarını çocuklarına fazlasıyla iade ederler; böylece keder anadan çocuğa ve çocuktan anaya her intikal edişinde büyüdükçe büyür.
Hayırlısını istemek hasrete düşürse de bizi ben yine hayırlı olanı istemekten vazgeçmeyeceğim ..
Bir gün bir araya gelişimizin en hayırlı şey olmasını dileyerek gideceğim ..
Kalbime sığdırdığım yere tutunarak senli yolculuklara çıkacağım.. 🐞💙