İçimizdeki Şeytan "Sonra içimdeki bu melun şeytan... Her şeyi imkansızlığı nispetinde bana cazip gösteren, beni olmayacak şeylerin hasretiyle kavuran bu korkunç his..."
Ömer'in içinde şeytan falan yoktu. Şeytan bütün yaptıklarının bahanesiydi. Günah keçisi olarak şeytanı öne sürüyordu. Kararsızlığının ve ruhuna söz geçiremeyişinin suçunu şeytana atıyordu. Oysaki o korkunç his dediği şeytanın verdiği his değil tamamen kendisiydi. Bu romanda bir karakter olacaksanız Ömer olmayın. İçimizdeki Şeytan
Selim: Olric... İnsan neden en çok kendine yabancı kalır?
Olric: Efendim, insan kendine bakmayı bilmezse, başkalarının gözlerinde yaşar. Ve orası çok kalabalıktır...
Selim: Herkese yetmeye çalışırken kendimi unuttum belki de.
Olric: Siz kendinize yetişememişken, başkalarına nasıl yetişeceksiniz efendim?
Selim: Yoruldum, Olric. Tutan yok beni bu dünyada.
Olric: Tutunmak, bazen bırakmakla başlar, efendim...