4/10
2026 14. kitabı
Merhabalar,
Bu sefer kitapla alakalı bir inceleme ve değerlendirme yapmaktan ziyade ilk defa Virginia Wolf okuyacaklara minik bilgilendirme ve uyarılarda bulunmak istedim.
1-Öncelikle, yazar bilinç akış tekniği ile yazıyor ve 210 sayfalık bu kitapta sadece 1 günde yaşananlardan bahsediyor. Süreç şöyle, en basit örnekle anlatıyorum, mesela yolda yürürken aklımıza bir şeyler geliyor ya, kendimizi düşünüyoruz, kafamızdan geçenler oluyor, yolda birisini görünce fikirlerimiz ona kayıyor, bilinç akışı bu. Aslında kafamızdan geçenlerin bir anlatısı. Günlük hayatımız süregelirken.. Yazar bu tekniği kullandığı ve insan kafasındaki fikirler sürekli değiştiği için, oluşturulan karakterlerin fikirleri sürekli bir devinim halinde ve anlatı bir karakterin bilincinden diğer karakterin bilincine hızlı bir şekilde geçebiliyor.
2-Dolayısıyla kitabı okurken sakin kafayla ve çok acele etmeden okumanızı tavsiye ediyorum.
3-Dili güzel, yer yer bir delinin kafasındaymış gibi hissettiğiniz ve bağlayamadığınız olaylar oluyor ama sakince okursanız farklı bir deneyim olacaktır diye düşünüyorum.
4-Son olarak karakter sayısı çok fazla. Bu karakterlerden, Clarissa Dalloway, Richard Dalloway, Peter Walsh, Sally Seuton, Hugh Whitbread, Miss Killman, Septimus Warren Smith, Lucrezia/Rezia Warren Smith ve William Bradshaw baskın olanlar. Bunlara dikkat ederseniz, okumanızda kopuşlar en aza indirgenmiş olur.
İyi okumalar diliyorum.
Sevgiyle kalın.
Tekrar Tekrar Okunabilecek Kitaplar
Yaşamak- Yu Hua
Jaguar Kitap/ Mart 2022/ 210 Sayfa
Yaşamak
Kitabın böyle biteceği kimin aklına gelirdi ki?
Bütün ömrünü en üzücü anılarına kadar hatırlamanın yorgunluğu ve acı mutluluğu. Ana karakter olan Fugui'nin yaşadıklarını bir gezgine anlattığı bu kitap insanı beklemediği yerlerden yaralıyor. Kitap boyunca Fugui ile beraber hem üzülüp hem mutlu oluyorsunuz. Fugui'nin gençlik yıllarında yaptığı hataların onu beklemediği bir hayata itmesiyle yorucu günleri de başlıyor. Ömrünün kalan kısmını bu hataların ağırlığı altında yaşayan Fugui kendi hikayesini anlatmayı seven bir insana dönüşüyor.
Yazar yaşam öyküsünü karakterin kendi ağzından bizlere derinlemesine anlatmaktadır. Yazarın bazı kalıplarda tekrar düşmesi kitabın ilerleyen yerlerinde biraz can sıkıcı olsa da genel anlatımı bozmamaktadır.
Kitabın uzun bir süre Çin’de yasaklanması yazarın siyasi dönemlere yaptığı göndermelerdir. Yazar o dönem halkının hikayelerini de Fugui’nin anılarına dahil etmiştir. Fugui’nin bu siyasi değişimlerde köylüleriyle beraber yaşadığı zorlukları da anlatmıştır.
Kitap genel olarak okunmaya değer. İnsanların önemli siyasi değişimlerde nasıl bir hayat sürdüğünü okumayı sevenler için de ilgi çekici olduğunu düşünüyorum. Sosyal hayatın gözler önüne serildiği bu kitap komünizme olan bakışınıza da yön verecektir.
İyi okumalar dilerim.
Reklam
Puan vermedi·264 syf.·
2026 410. kitabı
. insanların maskenin ardındaki gerçek sizi görmesinden ve yargılayacaklarından korktuğunuz için kendinizi sosyal ilişkilerden bütünüyle geri çekersiniz. Kendinizi zayıf yönlerinizle tanımlamaya başlarsınız. Benliğinizin gerçekten kusurlu olduğunu düşünür ve insanların gerçek sizi gördüklerinde sizi hoyratça reddedexeğini varsaymaya başlarsınız." 
Richard C. Schwartz
kendimizi anlama ve kendimizle ilişki kurma konusunda devrim niteliğinde bir paradigma öğretiyor; bizi içsel uyuma getiren, özşefkati artıran ve ruhsal uyanışın kapılarını açan bir yöntem.
İçsel Aile Sistemleri (IFS) terapisi ve insan olarak her birimizin acı ve hayal kırıklığıyla mücadele edebilmek adına aşırı rollere bürünmeye zorlanmış kıymetli parçalar içerdiği anlayışı, travma terapisi alanında yaşanan en büyük gelişmelerden biridir..
"Sıklıkla görürüz ki, bir duygu ya da düşünceden ne kadar çok kurtulmaya çabalarsak, o duygu ya da düşünce aynı oranda güçlenir." S:28
Bu parçaların hayatta kalmamızda oynadıkları rolleri anlamak ve kök travmalarının yükünden kurtulmayı başarmak kişiyi içsel uyuma ve özşefkate götürür. Varlığımızın tüm parçalarını kucaklama anlayışı gerçek manada bir devrimdir ve özkabule, özliderliğe uzanan yolun önünü alabildiğine açar. IFS, etkili ve sonuçları/etkisi kalıcı olacak travma terapilerinin mihenk
taşlarından biridir. 
Bozuk Parçan Yok
İlişkilerimizdeki engellerin çoğu, bir başkasının davranışının içsel sistemlerimizde yaratacağı karmaşadan korkmamızdır. S:210
Richard C. Schwartz
kendimizi anlama ve kendimizle ilişki kurma konusunda devrim niteliğinde bir paradigma öğretiyor; bizi içsel uyuma getiren, özşefkati artıran ve ruhsal uyanışın kapılarını açan bir yöntem.
İçsel Aile Sistemleri (IFS) terapisi ve insan olarak her birimizin acı ve hayal kırıklığıyla mücadele edebilmek adına aşırı rollere bürünmeye zorlanmış kıymetli parçalar içerdiği anlayışı, travma terapisi alanında yaşanan en büyük gelişmelerden biridir..
"Sıklıkla görürüz ki, bir duygu ya da düşünceden ne kadar çok kurtulmaya çabalarsak, o duygu ya da düşünce aynı oranda güçlenir." S:28
Bu parçaların hayatta kalmamızda oynadıkları rolleri anlamak ve kök travmalarının yükünden kurtulmayı başarmak kişiyi içsel uyuma ve özşefkate götürür. Varlığımızın tüm parçalarını kucaklama anlayışı gerçek manada bir devrimdir ve özkabule, özliderliğe uzanan yolun önünü alabildiğine açar. IFS, etkili ve sonuçları/etkisi kalıcı olacak travma terapilerinin mihenk
taşlarından biridir. Bozuk Parçan Yok
İlişkilerimizdeki engellerin çoğu, bir başkasının davranışının içsel sistemlerimizde yaratacağı karmaşadan korkmamızdır. S:210
Kısacık bir zamanda, içinde kendimi bulacağım bir yolculuk hikayesi arıyorum diyorsanız bu kitaba şans vermelisiniz. Kahramanın hayatı ve geçmişe yaptığı yolculuğu, kitabın sayfalarından çok daha derin. Bu da kitabı değerli kılan diğer özelliklerden biri, çünkü 100 sayfalık bir kitapta bir insanın hayatı ve duygularının derinliği çok anlamlı işlenmiş…
(Spoiler : Kitabın genel teması, kimliğini arayan bir adamın, bir zamanlar kaçtığı yerde kendisini bulmasıyla başlıyor.) 
Murathan Mungan 
Çador
Murathan Mungan Çador
Zihnimizde ki gölge....·212 syf.·1000Kitap
9/10
2026 2. kitabı
"Bu hikâye, gerçek olamayacak kadar gerçek bir hikâye."(syf 204)
"Çünkü bazı insanlar hayatın anlamını bulamaz, sadece onu aramakla ömür tüketirlerdi."(syf 204)
Diyor yazarımız...
Bende bir okur olarak diyorum ki; Bu hikâye benim hiķâyem,bu hikâye senin hikayen, bu hikâye bizim hikâyemiz aslında... Ve bu hikâye gerçek !
Bu hikaye benim hikâyem çünkü, çünkü ben dokuzum...
Derin sezgilerimle, güçlü şefkat duygumla ve yüksek empati yeteneğimle hayatında var olduğum insanlara adeta "şifacı" ve "bilge" ruhumla yaklaşıyorum ve bunun ne anlama geldiğini biliyorum. Hayatımı şekillendirmek için verdiğim bu savaşta,kaldığım her "Araf"da dünya da olan savaşımı kazanmak için mücadele ediyorum...
"Dünyada aynı kitabı okumuş iki insan yoktur" der 
Edmund Wilson Haklı da...
Ama bu kitap için; Bu kitabı benimle aynı duygularla okumuş ya da aynı duyguları hissedecek, aynı hissiyatı taşıyacak bir insan daha bu dünyada asla olmayacak.Bel ki yazarın kendisi bile bunu anlamayacak....
Kitabı okurken içindeki herhangi bir ayrıntıyı kaçırmamak adına verdiğim savaşta dışındaki ayrıntıları fark edemediğimi kitap bitiminde anladım.(bakalım siz fark edecek misiniz?)
Ercan en başta hayatı hızlı ama, çok hızlı yaşarken ve ben onun peşine yetişmeye çalışırken bir çok detayı kaçırdığımı kitabın tamamını okuduğumda anladım.
Ercan kitap boyunca bir yerlere ait olmaya çalışırken, onunla birlikte ben de hiçbir yere ait olamadım, hiçbir karaktere...Bu benim, beni anlatıyor diyemedim.Çünkü okuduğum her karakterde, okuduğum her sayfada kendi iç dünyama dönmek zorunda kaldım.Kendi iç savaşımla, kitabı okurken bir çok var olan detay gözümden kaçıverdi.
"En mutlu zamanların,anların geçer gider, anılarla kalırsın, baş başa."(syf 36)
Kitabı elime alır almaz 2 Mayıs 2024'e gittim ben de önce...Kimse bilmez
Edmund Wilson Haklı da...
Ama bu kitap için; Bu kitabı benimle aynı duygularla okumuş ya da aynı duyguları hissedecek, aynı hissiyatı taşıyacak bir insan daha bu dünyada asla olmayacak.Bel ki yazarın kendisi bile bunu anlamayacak....
Kitabı okurken içindeki herhangi bir ayrıntıyı kaçırmamak adına verdiğim savaşta dışındaki ayrıntıları fark edemediğimi kitap bitiminde anladım.(bakalım siz fark edecek misiniz?)
Ercan en başta hayatı hızlı ama, çok hızlı yaşarken ve ben onun peşine yetişmeye çalışırken bir çok detayı kaçırdığımı kitabın tamamını okuduğumda anladım.
Ercan kitap boyunca bir yerlere ait olmaya çalışırken, onunla birlikte ben de hiçbir yere ait olamadım, hiçbir karaktere...Bu benim, beni anlatıyor diyemedim.Çünkü okuduğum her karakterde, okuduğum her sayfada kendi iç dünyama dönmek zorunda kaldım.Kendi iç savaşımla, kitabı okurken bir çok var olan detay gözümden kaçıverdi.
"En mutlu zamanların,anların geçer gider, anılarla kalırsın, baş başa."(syf 36)
Kitabı elime alır almaz 2 Mayıs 2024'e gittim ben de önce...Kimse bilmez
Puan vermedi·70 syf.·
Beğendi
·2026 56. kitabı
İnsan bazen yorgun düştüğünde, nefes almak için kelimelere sığınmak ister. Murathan Mungan ’ın kalemi ise tam da bunu sundu. Sade ama şiirsel anlatımıyla hiç yormadan alıp götürdü beni. Bir Garip Orhan Veli’de, Mungan’ın sesiyle Orhan Veli’nin dizeleri arasında kaybolup, bir tiyatro sahnesinde şiir dinletisine çıkmış gibi bir yolculuğa kapıldım.
Usta yazar, Orhan Veli’nin tam 99 şiirini bir araya getirerek sahnede benzersiz bir kolaj kurar. Öyle bir kolaj ki, fonda Kâzım’ım türküsü çalarken bir anda şairin adımlarını duyar, onun dünyasına karışırsın. Şiirlerle birlikte gündelik hayatın küçük ayrıntılarından İstanbul’un sokaklarına, aşklardan yalnızlıklara kadar uzanan bir yolculuğa çıkılır. Bu yolculuk, kimi zaman hüzünle kimi zaman sevinçle örülmüş bir yaşam panoramasına dönüşüyor.
Oyunun en güçlü yanı, Mungan’ın anlatıcı sesiyle sahneyi bir tablo gibi kurmasıdır. Işık, müzik ve dekor ayrıntılarıyla okuru içine çeken bir atmosfer yaratıyor. Her ayrıntı, zihinde bir sahne resmi gibi belirir. Sanki bir tiyatro salonunda oturuyormuşsun, sahnenin ortasında Orhan Veli’yi görüyormuşsun gibi bir duyguya kapılıyorsun.
Bu eser, şiirle tiyatronun buluştuğu noktada hem Orhan Veli’nin dünyasına hem de Murathan Mungan’ın sahneye taşıdığı şiirsel evrene davet ediyor. Yormayan, aksine dinlendiren bir anlatım; yalınlığın içindeki büyü, samimiyetin içindeki derinlik…
Eğer bir anlığına soluklanmak ya da zamanı yavaşlatmak isterseniz, Bir Garip Orhan Veli’nin kapağını aralayın. Ruhunuza iyi gelecek bir yolculuğa çıkacağınızdan emin olabilirsiniz.
Murathan Mungan ’ın kalemi ise tam da bunu sundu. Sade ama şiirsel anlatımıyla hiç yormadan alıp götürdü beni. Bir Garip Orhan Veli’de, Mungan’ın sesiyle Orhan Veli’nin dizeleri arasında kaybolup, bir tiyatro sahnesinde şiir dinletisine çıkmış gibi bir yolculuğa kapıldım.
Usta yazar, Orhan Veli’nin tam 99 şiirini bir araya getirerek sahnede benzersiz bir kolaj kurar. Öyle bir kolaj ki, fonda Kâzım’ım türküsü çalarken bir anda şairin adımlarını duyar, onun dünyasına karışırsın. Şiirlerle birlikte gündelik hayatın küçük ayrıntılarından İstanbul’un sokaklarına, aşklardan yalnızlıklara kadar uzanan bir yolculuğa çıkılır. Bu yolculuk, kimi zaman hüzünle kimi zaman sevinçle örülmüş bir yaşam panoramasına dönüşüyor.
Oyunun en güçlü yanı, Mungan’ın anlatıcı sesiyle sahneyi bir tablo gibi kurmasıdır. Işık, müzik ve dekor ayrıntılarıyla okuru içine çeken bir atmosfer yaratıyor. Her ayrıntı, zihinde bir sahne resmi gibi belirir. Sanki bir tiyatro salonunda oturuyormuşsun, sahnenin ortasında Orhan Veli’yi görüyormuşsun gibi bir duyguya kapılıyorsun.
Bu eser, şiirle tiyatronun buluştuğu noktada hem Orhan Veli’nin dünyasına hem de Murathan Mungan’ın sahneye taşıdığı şiirsel evrene davet ediyor. Yormayan, aksine dinlendiren bir anlatım; yalınlığın içindeki büyü, samimiyetin içindeki derinlik…
Eğer bir anlığına soluklanmak ya da zamanı yavaşlatmak isterseniz, Bir Garip Orhan Veli’nin kapağını aralayın. Ruhunuza iyi gelecek bir yolculuğa çıkacağınızdan emin olabilirsiniz.
Reklam
Reklam