Shakespeare okumaya devam ettiğim için çok mutluyum..Soneler aslında bana bir şeyler öğretiyor mu bilmiyorum,ama benim maneviyatıma çok iyi geldiğini hissettim.Bu eseri çeviren Talat Halman da kitabın başında verdiği bilgilerle ve kendi düşünceleriyle kitabı daha da okunası yapmış.
İnsanlar tarafından en çok bilinen ve belki de en çok sevilen sone 18.sone olmasına rağmen benim en beğendiğim soneler 29. ve 30. sonelerdi,yazılanlardaki sitem ve üzüntüyü gerçekten hissettim.
Orijinal dilini anlamak biraz zor,hatta İngilizcemi bile sorguladım diyebilirim,ama sesli bir şekilde kendi kendime okumak çok güzel geldi,sadece eğlenmek için bile okunabilir,zaten akıp gidiyor.
Petrarchan ve French sonelere göre daha çok beğendim açıkçası Shakespearean sonelerini,onun yapısı ve kafiye düzeni daha güzel.
Şarap Ol, İçmenin Tadı Acı GeliyorsaŞiir
Rainer Maria Rilke Modern Alman şiirinin önemli temsilcilerinden biridir. İlk bölümde 26, ikinci bölümde 29 sone olan Orpheus'a Soneler kitabı iki bölüm ve toplam 55 soneden oluşuyor.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Puan vermedi·158 syf.·
2021 4. kitabı
Bütün dünyanın sahne olduğunu ileri süren William Shakespeare, çok yönlü İngiliz yazar, şair, oyun yazarı ve oyuncu. Soneler adlı şiir topluluğu dil bakımından İngiliz edebiyatında sıkı bir yere sahip, bu konuya hâkim olamayacağımdan fazla yorum yapmam doğru değil. Zamanın ruhunu iyi yansıttığı gerçeği sonelerde fazlasıyla hissediliyor. Sonelerle gönlünün kilidini açtığı betimleniyor. Sevgi, aşk, kıskançlık, karamsarlık lirik sesinde hayat buluyor. Tabi bu detayı daha iyi yakalamama sebep sone 126’ya dek sarışın bir erkeğe atfedilmiş olmasıdır. Talat Sait Halman’ın önsözüyle; sarışın gencin soyluluğu, aslında manevi bir temizlik, arınmış bir ruhun boyutu. Böyle bir güzelliğe duyulan sevgi, cinsel ihtiyaçların çirkinliğinden uzak kalır. Soyut bir sevgidir o. Sarışın gençte dış güzellik gerçek bir gönül zenginliğinin, yaşama dürüstlüğünün ve manevi değerlerin belirtisidir. Güzellik, bu anlamda erdemdir. Sonelerdeki bu estetik anlayışında (gerçekten böyle bir anlayış varsa) bir dinsel nitelik bulmak mümkün. Güzellik bir erdemse ona gönül vermek ve tapmak, onun üstün ahlakına ermeye çalışmak gerekir. Güzelliğin böylesiyle vuslat olmayacağı için, seven gönül ona erişememekten doğan çileye katlanmalıdır. Seven ve bu çileyi çeken gönül arınır, bedenden koparak gerçek temizliğe ulaşır. *
141. sonesinde bu durumu:
…
Çektiğim illetlerdir varlığımın kazancı;
Bana günah işletip verdiği ödül: sancı.
Bu nedenledir ki sonelerin derinliği kendi içlerinde aranmalıdır.
İlk sonelerinde sürekli olarak sevdiği kişiye kendinden bir parça bırakmasını öğütlediğini görüyoruz. Bu şekilde ecelin mutlak fatih olamayacağını da belirtiyor. Şekspir, kendini o kadar aşmış bir karakter ki üremeden ölmenin varlığa aykırılığını, insanın değerinin bununla ölçüleceğini de ekliyor dizelerine. Yakıcı
Die Sonnette an OrpheusEdebiyat
Puan vermedi·88 syf.·
2020 42. kitabı
Rilke'nin, Duino Ağıtları'nın tamamlanması için yaptığı hazırlıklar, Soneler'in yazılmasına da neden olur.
Rilke 1921 yılında, dokuz yıl gibi uzun bir aradan sonra Duino Ağıtları'nı bitirebilmek için, kendisine dostlarının hazırladığı şatoya çekilir. Ancak 1922 yılının Şubat ayında ilk olarak ortaya çıkan dizeler çok farklı bir tonda yazılmıştır ve yeni bir eserin doğuşunu müjdeler.
Paris döneminde yazılan Neue Gedichte adlı kitabında çok kullandığı sone formu geri gelmiştir. Bu kez çok daha serbest bir yorumlamayla da olsa 26 sone bir çırpıda ortaya çıkar. Bu soneler Orpheus'a Soneler'in ilk bölümünü oluşturacaktır. Ağıtlar'dan hemen sonra da Orpheus'a Soneler'in ikinci bölümünü oluşturacak olan 29 sone daha yazılır.
Rilke Orpheus'a Soneler'i, kısa süre tanıdığı, çok genç yaşta ölen güzel bir dansçı genç kıza ithaf eder. Onu bir anlamda Orpheus 'un genç yaşta ölen karısı Eurydike ile özdeşleştirir.
Rilke burada "ölüm"e karşı "sanat"ı bir kalkan gibi kullanır.
Antik dünyanın bir kahramanı olan Orpheus ilk kez, Neue Gedichte adlı kitabındaki "Orpheus Eurydike Hermes" şiirinde karşımıza çıkar. Bu şiirde
Orpheus efsanedeki kişiliğine uygun olarak gösterilmiştir; Tanrılar'ın kıskançlığı yüzünden çok sevdiği karısı Eurydike'yi genç yaşta kaybeden Orpheus, onu geri alabilmek için Hades'e iner.
Kahramanımız şarkılarının olağanüstü gücü dışında insan kimliğindedir, merak gibi insani zaaflar taşır ve ölümü yenmesi mümkün değildir. Zaten şiirdeki asıl kahraman, şiir boyunca kendisinden uzun uzun söz edilen, ölümün kişileşmiş hali olarak görülen, yeryüzünden ve sevdiği adamdan bütünüyle kopmuş olan Eurydike' dir.
Nietzsche'nin "Üstüninsan"ı, Rilke'de "Orpheus" olur ya da Nietzsche'nin öldü dediği Tanrı, Rilke' de "Orpheus" kimliğinde geri döner.
Bütün dünyanın sahne olduğunu ileri süren William Shakespeare, çok yönlü İngiliz yazar, şair, oyun yazarı ve oyuncu. Soneler adlı şiir topluluğu dil bakımından İngiliz edebiyatında sıkı bir yere sahip, bu konuya hâkim olamayacağımdan fazla yorum yapmam doğru değil. Zamanın ruhunu iyi yansıttığı gerçeği sonelerde fazlasıyla hissediliyor. Sonelerle gönlünün kilidini açtığı betimleniyor. Sevgi, aşk, kıskançlık, karamsarlık lirik sesinde hayat buluyor. Tabi bu detayı daha iyi yakalamama sebep sone 126’ya dek sarışın bir erkeğe atfedilmiş olmasıdır. Talat Sait Halman’ın önsözüyle; sarışın gencin soyluluğu, aslında manevi bir temizlik, arınmış bir ruhun boyutu. Böyle bir güzelliğe duyulan sevgi, cinsel ihtiyaçların çirkinliğinden uzak kalır. Soyut bir sevgidir o. Sarışın gençte dış güzellik gerçek bir gönül zenginliğinin, yaşama dürüstlüğünün ve manevi değerlerin belirtisidir. Güzellik, bu anlamda erdemdir. Sonelerdeki bu estetik anlayışında (gerçekten böyle bir anlayış varsa) bir dinsel nitelik bulmak mümkün. Güzellik bir erdemse ona gönül vermek ve tapmak, onun üstün ahlakına ermeye çalışmak gerekir. Güzelliğin böylesiyle vuslat olmayacağı için, seven gönül ona erişememekten doğan çileye katlanmalıdır. Seven ve bu çileyi çeken gönül arınır, bedenden koparak gerçek temizliğe ulaşır. *
141. sonesinde bu durumu:
…
Çektiğim illetlerdir varlığımın kazancı;
Bana günah işletip verdiği ödül: sancı.
Bu nedenledir ki sonelerin derinliği kendi içlerinde aranmalıdır.
İlk sonelerinde sürekli olarak sevdiği kişiye kendinden bir parça bırakmasını öğütlediğini görüyoruz. Bu şekilde ecelin mutlak fatih olamayacağını da belirtiyor. Şekspir, kendini o kadar aşmış bir karakter ki üremeden ölmenin varlığa aykırılığını, insanın değerinin bununla ölçüleceğini de ekliyor dizelerine.