Sone 29'dan
"Kendimden tiksinirken, tam o sırada, seni Düşünürüm: İçimdeki o karanlık katlar, Seher vakti yükselen bir tarla kuşu gibi, Yeryüzünden sıyrılıp gök kapısında şakır:"
29. Sone
Öyle bir servettir ki sevgini anmak bile, Sultanlarla yer değiş deselerde nafile.
Sayfa 29 - Iş Bankası Kültür Yayınları
1000Kitap
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
29. SONE Düşünce insanların ve kaderin gözünden Aforozlular gibi, yapayalnız ağlarım; İrkilir sağır gökler çığlıklarım yüzünden, Bahtıma lânet okur, yüreğimi dağlarım; Talihi yâver giden herkese gıpta eder, Şu denli güzel olsam, dostlarım olsa derim; Şunda sanata, bunda dehâya içim gider, Oysa solda sıfırdır yapmak istediklerim; Kendimden iğrenirken aklım sana doğrulup Gönlüm kara dünyayı gerilerde bırakır, Gün doğarken yükselen bir tarla kuşu olup Cennet kapılarında kutsal ezgiler şakır; Öyle bir servettir ki sevgini anmak bile, Sultanlarla yer değiş deseler de nafile. William Shakespeare ( 1564 - 1616 ) ( İngiltere )
Sone 29
Küçümseme görüyorum, gören gözlerde, Kendi halime ağlıyorum, kimsesizliğime Gök sağır ve boşuna benim yakarışlarım, Kendime bakıyorum ve lanetler yağdırıyorum kendime, Böylesine umut ve aynı zamanda delilik verdi diye, Birinin sanatını, birinin niyetini kıskanıyorum. Kendimi bile tiksindiriyor zevklerim; Yine de sen geliyorsun aklıma bütün bu aşağılanmanın arasında, Mutlulukla hatırlıyorum seni, Süzülen tarla kuşu misali, gittikçe yükseliyorum Şafak sökerken huysuz yeryüzünden, İlahiler söylüyorum hatta cennetin geçidinden; Senin güzel aşkındır bana hatırlatan bunca zenginliği Krallığa değişmem bana yaşattığın bu hisleri.
Sayfa 35·Kitabı okudu
29. Sone
"sen düşersin aklıma ve ruhum bir serçe olur gün ağarırken karanlık topraklardan yükselir kutsak göklerin kapısında ilahiler şakır"
Sen düşersin aklıma ve ruhum bir serçe olur gün ağarırken karanlık topraklardan yükselir kutsal göklerin kapısında ilahiler şakır.1 ''İşte bu sevinciydi, onun gençliğiydi,'' dedi Kosmas 1.''29.Sone'' Kazancakis Shakespeare alıntı.
Sayfa 207 - Can Yayınları·Kitabı okudu