Bu senin mi yoksa sokak kedisi mi?”
“İkimiz de sokak canlısıyız, sokakta kimse birbirinin sahibi değildir, herkes özgürdür. Senin o dediğin mülkiyetçiliktir ve bu, kapitalizmin yutturduğu bir barbarlıktır.”
Hayallerin ne kadar kırılgan olabileceğini sade ama çok sert bir dille anlatan bir kitap. Büyük olaylar, büyük laflar yok; tam tersine, günlük hayatın içinden gelen küçük anlar insanın içine oturuyor.George ve Lennie’nin ilişkisi kitabın kalbi. Birinin aklıyla, diğerinin saf kalbiyle ayakta durmaya çalıştığı bir dostluk bu. Okurken sürekli şu hissi veriyor: dünya zaten zor, ama bazı insanlar için çok daha acımasız. Herkesin bir yere tutunma çabası var; kimisi hayallere, kimisi yalnızlığına, kimisi gücüne.
Steinbeck, “kötü” karakterler yaratmıyor; daha çok şartların insanı ne hale getirdiğini gösteriyor. Bu yüzden hikâye gerçek, rahatsız edici ve unutulması zor. Kısa olmasına rağmen etkisi büyük, bitince insanın içinde sessiz bir boşluk bırakıyor..