gedê bajêr
@2serhat1
Çağların kirli beyaz fırçasıyla karalanmış bir manzarayız.
cekirdek arkadas grubu icinde bulasici hastalik misali yayilan, herkesin okudugu az sayida romandan birisi..
dipdiri, dosdogru, hulyali ve yer yer kivrimli, girdapli bir tasra guzellemesi..
postmodern kurgunun gozden kacmis olacagina inanmadigim, israrla kasit aradigim, ustaca, dahiyane bir ornegi..
dans etmeyen, aksine kimi zaman zeybek, kimi zaman misket oynayan bir dil..
alisilmadik uslup denemelerine ragmen akiciligindan, keyifliliginden bir sey yitirmeyen, tek oturumda sular seller gibi hatmedilen bir roman..
ve tum bunlara ragmen, su 'sozluk ovasi entel yuvasi' mekanda bile kimsenin gonul indirip iki satir yazmadigi, bilerek ya da bilmeyerek es gecilen, yazari medyatik olmadigindan belki ya da tasrada yasadigidan, asil onemlisi kendini satmadigindan kimselerin haberdar olmadigi nefis bir eser..
bu laf-i guzafi buraya kadar okuduysan ey kari, ahdim olsun, gidesin de alip okuyasin bu muhtesem eseri, tum toptas kulliyatini kovalayacaksin zaten bir sure sonra..
reha mesajini vermis, edebiyat baronlarinin haddini bildirmisti.. kendisini bekleyen bir sonraki maceraya dogru surerken bisikletini elinde domates filesiyle hasan ali toptas'i gordu.. bilgece gulumsedi hasan ali, karsilik verdi reha.. ici huzur doluydu, basti pedala, yol aldi batan gunesin gobegine..
Reklam
aralara yazarın bizzat karışmalarının verdiği rahatsızlık dışında okuması akıcı bir roman. yazar baş karaktere karşı okuyucuda* hem tiksinme, hem hayran olma, hem acıma, hem takdir etme gibi birbirine tezat hisleri uyandırtmıştır ki bu açıdan kesinlikle kafa karıştırıcı ve belki de takdire şayan. kitap biteli kaç gün oldu hala c.yi sevip sevmediğime, karşıma böyle biri çıksa ona nasıl bakacağıma/değerlendireceğime karar vermiş değilim*. garip bi şekilde bu kitaba olan bakışımı da etkilemekte. hayata dair başta c. olmak üzere karakterlerin yorumları farklı ve hoş. örneğin gülerin üç oda, bir mutfak, iki çocuk isteği ve c.nin buna yorumu, kumda yatma rahatlığı ve ağaç dalı kompleksi.
türk romancılığının yabana atılmayacak bir başka eseri kısacası.
eger bir otel kisilik sahibi olabiliyorsa, anayurt oteli kisilik sahibidir. hem kitapta, hem de filmde, kasvetsizliginin icinde sakladigi soylulugu ve tinin yalin(iz)ligini los isiklariyla aydinlatmasiyla ve bitmeyen gucsuzluguyule vazgecmislik kisisidir bu otel. eylemsizligin baskaldirisidir.
zebercet uzerinden somutlarsak: kisinin hapsedildigi kimlige karsi cikmak icin tek sansinin kisa da olsa uzun da olsa once kimliksizlikten gectiginin altini cizer. bu kimliksizlik donemini atlatamaz zebercet. daha da kotusu, gercekten sahip ol(a)madigi bir kimligi reddedemeyecegi icin boslukta kalir. boynunda, tavandan asili bir iple.
