gedê bajêr
@2serhat1
Çağların kirli beyaz fırçasıyla karalanmış bir manzarayız.
Reklam
aralara yazarın bizzat karışmalarının verdiği rahatsızlık dışında okuması akıcı bir roman. yazar baş karaktere karşı okuyucuda* hem tiksinme, hem hayran olma, hem acıma, hem takdir etme gibi birbirine tezat hisleri uyandırtmıştır ki bu açıdan kesinlikle kafa karıştırıcı ve belki de takdire şayan. kitap biteli kaç gün oldu hala c.yi sevip sevmediğime, karşıma böyle biri çıksa ona nasıl bakacağıma/değerlendireceğime karar vermiş değilim*. garip bi şekilde bu kitaba olan bakışımı da etkilemekte. hayata dair başta c. olmak üzere karakterlerin yorumları farklı ve hoş. örneğin gülerin üç oda, bir mutfak, iki çocuk isteği ve c.nin buna yorumu, kumda yatma rahatlığı ve ağaç dalı kompleksi.
türk romancılığının yabana atılmayacak bir başka eseri kısacası.
eger bir otel kisilik sahibi olabiliyorsa, anayurt oteli kisilik sahibidir. hem kitapta, hem de filmde, kasvetsizliginin icinde sakladigi soylulugu ve tinin yalin(iz)ligini los isiklariyla aydinlatmasiyla ve bitmeyen gucsuzluguyule vazgecmislik kisisidir bu otel. eylemsizligin baskaldirisidir.
zebercet uzerinden somutlarsak: kisinin hapsedildigi kimlige karsi cikmak icin tek sansinin kisa da olsa uzun da olsa once kimliksizlikten gectiginin altini cizer. bu kimliksizlik donemini atlatamaz zebercet. daha da kotusu, gercekten sahip ol(a)madigi bir kimligi reddedemeyecegi icin boslukta kalir. boynunda, tavandan asili bir iple.
novella gibi türk edebiyatında çok da üstünde durulmayan bir türün çok iyi bir örneği.
kitaptaki karakterler ve diyalogların gerçekçiliği korkutur insanı çünkü o adamların öyle ya da böyle bursa cezaevindeki gerçek insanlardan esinlenildiğini bilirsiniz
sahip olduğu herşeyi, aşık olduğu kadın uğruna kaybedebilen bir adamın hikayesi. hapishane dostluklarının, ne kadar da pamuk ipliğine bağlı olduğunu anlatan gerçek bir dram. kim bilir; belki de mutluluk, uzun yıllar aradan sonra yenen etli kuru fasulyedir gerçekten...
türk edebiyatı, konu edindiği sosyal olgular ve olguları yaşayan insan kalabalığı ile bir hayli acıklı bir edebiyattır. aklımıza gelebilecek her türlü yazar sosyal gerçekleri yazmayı denemiş; bu gerçekleri yaşamayıp da yaşamış gibi yazanlar göze batmış, bazıları da başarı kazanmıştır. oysa bir de sokakların tozlarına bulanmış yazarlar vardır.
avare yıllar, hayatın gerçeklerinin arasından, dişlilerin arasından sıyrılan bir yazar olan orhan kemal'in romanıdır. türkiye'yi anlamak için bu üçleme mutlak okunmalıdır.
Reklam