gedê bajêr
@2serhat1
Çağların kirli beyaz fırçasıyla karalanmış bir manzarayız.
germinal, zolanin pek de sosyalist olmadigi ortalarda bir yerlerde dusuncelere daldigi bi donemin urunudur, hatta sayi vermek gerekirse soldan saga ayaktaki 13. kitabidir. germinal kirmizi ve siyah renklerin hakim oldugu, amiyane tabir ve anlatimlara donemin ahlaki yaptirimlari sallanmadan yer verilen dogalci, gercekci sifatlariyla anilmis bir romandir. buna ragmen yine denebilir ki germinal sembolist bir romandir. kitabin isminin de hafiften suflesini yaptigi uzere bir hareketlenmenin, bir olusun izahi mavzu bahis olan olcekten daha buyuk bir capta irdelenmekte, kisiler ve yerler, tasvirler ve portreler reel kavram ve dusunurlerin gercekligine denk gelebilmektedir.
romanimizin kahramani ettienne zolanin "evrimsel bilimsel" metodu cercevesinde yedi kusak seceresi cikarilmis, onu arkasi sobe saklanmayan ebe bir karakterdir. neyi neden yapacagi neden yapmayacagi bilimsel olarak izah edilmeye acik, deneylerle ispati zolaya gore mumkun deterministik bir yapida seyreder.
romandaki kisilestirmeler ve dahi kisiler ampirik ruha kurban zolanin objektiflik kriterleri icinde kuru kuruya slogan iceriginden siyrilip, isci ve isverenin insaniyeti goz onunde bulundurularak incelendiginden olsa gerek roman klasik sifatini kazanmis, derslerde okutulur olmustur.
misal:isciler canlarini hice sayarak, okuzcesine payanda, destek cakmadan galerilere dalmakta, baslarina gelecek her turlu belaya, buyuk capli perisanliga kapi aralayabilecek kadar aymazliklara girisebilmekteyken, isci lideri konumunda olan kisi kendisinin ne dedigini bilmemekte, duygulara hitap eden soylemlerden otesini akil edememkte, bunu kaba guc ile bastirmaya calismakta, en basit cekirdek dusuncesine bile kari kiz husumetlerini karistirabilecek kadar iki basli bir cikista bulunmaktadir.
romanda acikca gorulebilir ki
tolstoy'un hayatin anlamini,olum ve yasam olgularinin tanimlarini ivan ilyic'in olum sureci uzerinden kendince acikladigi kitabi.
eser guzel mesajlar icerse de,okuru icerigi ve diliyle dusunsel olarak harekete gecirse de sikici geldi bana. uc gunde bitirdim kitabi ama uc dort sayfada bir kac sayfa kaldi diye kontrol ettim. ki normalde pek yaptigim bi sey degildir. okunmasa pek bi kayip olucagini dusunmuyorum.
bu arada kitabin zweig'in bir yuregin olumu oykusuyle benzesen yonleri var. bu kitabi begenenler ustune bi de o oykuyu okuyabilir.
tolstoy'un tırt öykülerinden mütevellit kitabı. son derece sığdır ve tolstoy efendiye zarre yakışmamıştır. insan sevgi ile yaşar, sevgi eşittir tanrıdır, haksızlığa boyun eğ, sesini çıkartma, sin, adalet nasılsa bir şekilde yerini bulur, hırs yapma, fakirlik iyidir, gurursuzluk erdemdir gibisinden mesajlar içermektedir bu öyküler. ama illa okuyucam diyen de sonra demesin vay ben bilmiyordum, vay ben duymadıydım, vay efendim bana demediydiniz diye. biz lafımızı dedik.
