gedê bajêr
@2serhat1
Çağların kirli beyaz fırçasıyla karalanmış bir manzarayız.
"işte insan" nietzsche nin ölümünden sonra yayınlanan bir gaz çıkarma ayini eseri. almanların yemek yemeyi bilmediğini iddia ederek, "ben aslında polonyalıyım.." der gibi yapıp, yine kafa karıştıran antichrist in son eseri. gelecekteki felsefe gibi eskiyi yad edelim, mutlak söz sahibi olalım kavramını zorlarken, ben eser boyunca bu adamın babasını merak ettim, durdum. çünkü nietzsche ilk defa bu kadar çok babasının üzerine laf ediyor ve bunun doğurduğu sonuçları, tüm eserlerine bağlıyor.
eser de yer yer, "ben neden böyle güzel yazılar yazıyorum?" "ben neden akıllıyım?" gibi övünç kaynakları bulunsa da, yazarı tarafından bu kabul edilmemiş aksine ironinin gözü kulağı patlatılmıştır gibime geliyor. şayet bu adam aksini yapsaydı, yani osmanlı ordusundaki hilal taktiği misali, son eserinde "tanrı olmasaydı, onunla uğraşmazdım." gibi -geri çekildim kardeş- romantizmine çarpılıp kalsaydı, biz nietzsche nin büyüklüğünü, onun varlığına bağlar ve o öldükten sonra adından söz etmezdik. diğer hilal taktikçileri gibi..
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
friedrich nietzsche'nin son kitabı. aynı zaman da bilgeliğini harmanladığını ve bütün görüşlerinin tek bir çatı altında topladığını iddia ettiği kitabıdır. gerçekten, sindirilebilmesi zor bir kitaptır.
insanlık doğru yolu bulmamıştır kendi başına. yönetilişi hiç de tanrısal değildir. tersine, o yadsıyan, o bozucu içgüdüler onu baştan çıkarmış, hem de en kutsal değerleri arasında hüküm sürmüştür. gibi her noktası virgülüne kadar altı çizilecek müstesna eserdir. geleneğin bize yapmamız gerekenleri emretmediğini, bizim onlara uymamız halinde ahlaklı olacağımızı kendi kendimize beynimize kazıdığımızı, yine bu geleneklerin yarı tanrı olarak görüldüğünü ve insanların biat etme içgüdülerinin kendilerini bunlara uymaya ittiğini anlatır. ayrıca yine bu ahlak anlayışının atalarımızdan bize mirastan daha ziyade bir yükümlülük olarak kaldığını, en ahlaklı insanın toplumda geleneklere en bağlı insan olarak bilindiğini, her dönemin ahlak anlayışının farklı olduğuna değinir. ha bir de özgür insanın ahlak kurallarına göre değil, kendi kurallarına göre yaşayan bireyler olduğundan bahseder. okunasıdır, anlamak gerek, iyi kitaptır.
