Karanlık Madde-Blake Crouch1000Kitap
Peki hayat çizgimiz bazıları bildiğimiz hayattan biraz daha farklı, bazıları tamamen farklı sayısız hayat çizgisinden oluşuyorsa?
Jason Dessen bir akşam arkadaşı Ryan'ın yanına kutlama yapmak için evden çıkıyor. Dönüş yolunda ise normalde kullandığından daha farklı bir yolu kullanmayı tercih ediyor. O yol da ise karşısına maskeli bir adam çıkıyor. Ve Jason'i bir yere götürdükten sonra ona bazı şeyler yapıyor. En son ise maskeli adam Jason'a iki adet iğne yapıyor ve Jason bayılmadan önce duyduğu son söz hayatından memnun musun? sözü oluyor. Jason'ı evde bekleyen eşi Daniela ve oğlu Charlie ise endişelenmeye başlıyor. Jason uyandığı zaman kendisini sedyeye bağlı ve hiç bilmediği bir yerde uyanıyor. Uyandığı boyutta karısı Daniela ile hiç tanışmamış ve oğulları doğmamıştır. Kitabın devamında Jason'ın bulunduğu boyuttan kendi boyutuna geri dönmeye çalışırken yaşadığı olayları ve verdiği mücadeleleri okuyoruz. Kitabı ilk gördüğüm zaman beklentimin yüksek olduğu bir kitaptı. Kesinlikle beklentimi karşılayan bir kitap oldu. Öğleden sonra okumaya başladım ve elimden bırakamadım. Kurguya ve olay örgüsünü çok beğendim. Özellikle içerisinde çoklu boyutların yer alması,birbirinden farklı paralelliklerde evrenleri okumayı çok sevdim. Kitabı severek ve merak ederek okudum. Bilimkurgu ve gerilim türünde okumayı seviyorsanız kitabı önerebilirim. Özellikle bilimkurgu anlamında bence kurgusu iyi yazılmış. Jason'ın kendi boyutuna dönmek için verdiği mücadeleler ve hiç ailesinden vazgeçmemesi güzeldi. Sonu biraz daha farklı olabilirdi. Onun dışında ilgi çekici bir kitap olduğunu söyleyebilirim.
Kitaba puanım:9/10
Fizik katili karakterler derneği..
Acemice yazılmış, yazarın deneyimine yakışmayan bir kitap.
Öncelikle en temel sorundan başlayalım. Kitap ilk yarıya kadar “Ben ne okuyorum?” diye sordurtuyor çünkü bir türlü konuya giremiyoruz. Kitabın ana türü polisiye olmasına rağmen ilk yarı polisiyeye dair en belirgin özellik, karakterlerden birinin sevgilisinin “dedektif” olması. Sayfalar boyunca kâh İlahi Komedya tartışılıyor kâh biri sevgilisiyle tartışıyor lakin bir türlü polisiye kısmına gelemiyoruz.
Diğer beni çok rahatsız eden mevzu ise kitap farklı karakterlerin ağzından yazılmış ama karakterler o kadar tekdüze yazılmış ki iki ayrı insan oldukları anlaşılmıyor. İkisinde de aynı durağan ton baskın. Yani iki karakterin iç sesi de donuk, kafası karışık ve takıntılı.
Kitapta bariz hatalar var. Karakter yaratmak ve ona meziyetler yüklemek kolaydır ama iş o yetenekleri kullandırma sırasına gelince yazarın asıl mahareti ortaya çıkar ki bence en çok bu noktada sınıfta kalıyor. Çünkü sözde fizik bilen karakteri (Ansel) fizik bilmiyor. Karakterin fizik bildiğini ve zeki olduğunu göstermek için çırpınıyor yazar. Ansel her dostuna bir fizik yasası söylüyor ama biz okuyucu olarak onun anlatış biçiminden Ansel’in gram fizik bilmediğini anlıyoruz çünkü söylediği HER fizik cümlesinde mutlaka bir yanlış var :D Belli ki ne yazar ne editör zahmet edip lisesli sayısal öğrencisiyle bile muhabbet etmediği için bu en temel fizik yanlışlarını gözden kaçırmış.
Karakterlerin beynime kan sıçramasına sebep olan bazı cahillikleri:
1- “Her etkiye karşı eşit ve zıt tepki vardır…”
Böyle bir şey yok. Bir şey hem eşit hem zıt olamaz. Bu yüzden o cümlenin doğrusu “eşit BÜYÜKLÜKTE, zıt tepki”dir. Oradaki büyüklük ifadesi süs olsun diye yok, diğer türlü evrende var olamayacak ve Newton’ınkiyle alakasız, kafasına göre bir kanun yaratmış
Reklam
Ebu’l-Hasan Harakani’de Fakr Kavramı
Kur’an ve hadislerde geçen “Fakr” kavramının iki ayrı anlamda kullanıldığı gö-
rülmektedir. Bunlardan biri “suret fakirliği” de denilen “maddî fakirlik”, diğeri ise
“manevî fakirlik”tir.
1. Maddî Fakirlik veya Suret Fakirliği:
İhtiyaç duyulan mala ve eşyaya malik ve sahip olmamak demektir. Kur’an’daki:
“Ganimet malları, yurtlarından ve mallarından uzaklaştırılan fakir muhacirlerin-
dir” 5
, ayeti ve benzer ayetlerde anlatılan fakrdır. Bu anlamdaki fakirlik hadislerde
de: “Fakr, insanı nerede ise küfre düşürecekti.”6
“Fakirlik, iki cihanda yüzkarasıdır.”7
İfadeleriyle anlatılmakta ve bu manada gönle sıkıntı veren fakirliğin makbul olmadığı ifade buyrulmaktadır. Tasavvufa konu olan fakr ise bu tür fakirlik değil, manevi fakirliktir.
2- Manevî Fakirlik:
Kulun kendinde varlık görmemesi, herşeyi Hakk’a irca etmesi, şahsının, amelinin,
hal ve makamının Allah’ın lütfu olduğunu kabul etmesidir. Kur’an’daki: “Ey insanlar,
siz Allah’a karşı fakir; yani muhtaçsınız. Allah ise ganîdir; yani herşeyden müstağni-
dir.”8
ve “Allah ganîdir; siz fakirlersiniz; yani O’na muhtaçsınız.”9
ayetleri bu anlamda-
ki fakrı anlatmaktadır. Peygamber Efendimiz, “Fakr, benim medar-ı iftiharımdır.” 10
buyurmaktadır. Yine başka bir hadis-i şerifinde “Allah’ım beni fakir yaşat, fakir öldür
ve fakirlerle haşret!”11; Allah’ım beni sana karşı muhtaç (fakir) kılarak müstağni eyle,
kendinden başkasına muhtaç (fakîr) etme!12 buyurmuştur. Bu hadisler manevi fakr
anlamında kullanılmıştır.
Kulun Allah’a muhtaç olması demek olan fakirlik, elbette fakiri de zengini de
kapsar. Bu anlamıyla fakir ve fukara, malı olmayan anlamına değil, “sufî ve derviş”
manasına gelir. Bu yüzden eskiden şeyhler kendilerine “Hadimu’l-fukara” (Fakirlerin
hizmetkârı) derlerdi.
İlk sufîler “yoksulluk” anlamına gelen fakr ile
1915 Tehciri: Devleti’nin Zorunlu Göç Politikası Değerlendirmesi
Sevk ve iskân kararının geçici olduğunu,
Dünya Savaşı'nm bitiminden sonra, yani 18 Aralık 1918'de, Ermeniler için geri dönüş izninin verilmiş olması da ortaya koyuyor.
"Savaş ve olağanüstü siyasi zaruret dolayısıyla başka bölgelere nakilleri gerçekleştirilen Ermenilerin yerleştirilmeleri, yiyecek ve diğer ihtiyaçlarının temini hakkında talimatname.
Gizlidir
Madde 1- Nakli gereken halkın sevk edilmeleri, o bölgedeki devlet memurlarınca yerine getirilecektir.
Madde 2- Nakledilecek Ermeniler, bütün kıymetli taşınabilirlerini ve hayvanlarını birlikte götürebileceklerdir.
Madde 3- İskân bölgelerine sevk edilen Ermenilerin, yolculukları sırasında, can ve mallarının korunması, yiyeceklerinin ve rahatlarının sağlanması, yolları üzerinde bulunan vilâyet görevlilerine aittir. Bu konudaki herhangi bir gecikme ve ihmalden her kademedeki devlet görevlileri sorumludur.
Madde 4- İskân bölgelerine varan Ermeniler, durum ve şartlara göre, ya bireysel olarak mevcut köy ve kasabalara eklenecek evlere veya hükümet tarafından belirlenecek köylere yerleştirileceklerdir. Yeni kurulacak köylerin sağlığa zararlı olmayacak ve ziraat yapılabilecek yerlerde kurulmasına bilhassa dikkat edilecektir.
Madde 5- İskân bölgelerinde, şayet köy kurulması için boş veya boşaltılmış devlet arazisi bulunamazsa, devlete ait çiftlik ve köyler bunun için tahsis edilecektir.
Madde 6- Ermenilerin yerleştirilecekleri köyler ve kasabalar ile yeniden kurulacak köylerin sınırlarının, Bağdat demiryoluna yirmibeş kilometre uzakta bulunması şarttır.
Madde 7- İlâve suretiyle köy ve kasabalara yerleştirilen Ermeniler ile yeni kurulan köyde iskân edilenlerin nüfus kayıtlarına esas olacak şekilde, her bir ailenin ismi, tanındıkları lakapları, hangi sanata sahip oldukları, iskân bölgesine ne zaman geldikleri,
Ricky Ölmek İstiyor
Birçok şair/yazar intihara teşebbüs etmiş ve başarmışlardır. 
Anne Sexton 
Sylvia Plath 
Marina Tsvetayeva 
Gérard de Nerval 
Vladimir Mayakovski 
Sergey Yesenin 
Thomas Chatterton gibi gibi sıralayabiliriz. Bu incelemem kendi hayatımdan oluşan kesitlerden oluşuyor, ben de zaman zaman ölmeyi dimağımdan geçirmiştim fakat başarı olamamıştım. Hayata olan inancımı altüst oluşunu sinema şeridi gibi önümde geçti defalarca. Ben ki, yaşamın boyunca ölmeyi neden istedim, ölmeyi bu kadar meşrulaştırmamın nedeni neydi veya ölmek bir kurtuluş mudur diye kendime defalarca sormuşumdur velhasıl kelam sorunun arkasında durduğum vakit cevabını bulamamıştım. Kitap beni anlatıyor; depresyon, panik atak, ani öfke krizleri, paranoya gibi iz düşümler sirayet ediyordu. Hissikablelvuku doğurgan yapısı beni tinsel sonuçlara çağırı yapıyordu. Hayatımın olağan şekli, beni hayata olan yaşama sevincini alışı, ailem olan bildiklerim benden ümidi kesmeleri, inzivaya çekilmem, kitaplara olan düşkünlüğüm sayesinde biraz olsun ardı sıra gelmeksizin hayata tutunmaya başarmıştı. Ben istiyor muydum peki, böyle olmasını? Veya antrparantez ''farazi duyumunun içinde birikmiş tonlarca: Korku ve acılaşma!'' zaman içinde süregelen depresif kaygılar, odalara kapatmak kendimizi, kalabalıktan hoşlanmamak, kendi sesini duyabileceğin bir izbe yer behemehal çıldırışlarım, haykırmalarım... bir 
Anton Çehov'ın 
Vişne Bahçesi kitabında gibi haykırmalarım olağan sürece bağlıyordu beni. Nedendir bilinmez kendimde sürekli aşağılanma kompleksi içinde hayatımı yaşıyordum. Ajitasyon eylemimim defalarca bizatihi sürdü -içinden çıkılamaz bir hal almaya başladı- ki, durmadan uzlaşmam gereken birtakım esrarengiz şeyler yaşamama bağlıyorum bunları. Eduard, kitap okumayı severdi, müziği severdi, sanatı severdi, bir zaman ressam olmayı bile hedefliyordu kendinde. Ama ''insanlarla
Anne Sexton Sylvia Plath Marina Tsvetayeva Gérard de Nerval Vladimir Mayakovski Sergey Yesenin Thomas Chatterton gibi gibi sıralayabiliriz. Bu incelemem kendi hayatımdan oluşan kesitlerden oluşuyor, ben de zaman zaman ölmeyi dimağımdan geçirmiştim fakat başarı olamamıştım. Hayata olan inancımı altüst oluşunu sinema şeridi gibi önümde geçti defalarca. Ben ki, yaşamın boyunca ölmeyi neden istedim, ölmeyi bu kadar meşrulaştırmamın nedeni neydi veya ölmek bir kurtuluş mudur diye kendime defalarca sormuşumdur velhasıl kelam sorunun arkasında durduğum vakit cevabını bulamamıştım. Kitap beni anlatıyor; depresyon, panik atak, ani öfke krizleri, paranoya gibi iz düşümler sirayet ediyordu. Hissikablelvuku doğurgan yapısı beni tinsel sonuçlara çağırı yapıyordu. Hayatımın olağan şekli, beni hayata olan yaşama sevincini alışı, ailem olan bildiklerim benden ümidi kesmeleri, inzivaya çekilmem, kitaplara olan düşkünlüğüm sayesinde biraz olsun ardı sıra gelmeksizin hayata tutunmaya başarmıştı. Ben istiyor muydum peki, böyle olmasını? Veya antrparantez ''farazi duyumunun içinde birikmiş tonlarca: Korku ve acılaşma!'' zaman içinde süregelen depresif kaygılar, odalara kapatmak kendimizi, kalabalıktan hoşlanmamak, kendi sesini duyabileceğin bir izbe yer behemehal çıldırışlarım, haykırmalarım... bir Anton Çehov'ın Vişne Bahçesi kitabında gibi haykırmalarım olağan sürece bağlıyordu beni. Nedendir bilinmez kendimde sürekli aşağılanma kompleksi içinde hayatımı yaşıyordum. Ajitasyon eylemimim defalarca bizatihi sürdü -içinden çıkılamaz bir hal almaya başladı- ki, durmadan uzlaşmam gereken birtakım esrarengiz şeyler yaşamama bağlıyorum bunları. Eduard, kitap okumayı severdi, müziği severdi, sanatı severdi, bir zaman ressam olmayı bile hedefliyordu kendinde. Ama ''insanlarla
İşte! #1 : Her zaman sorunlarım olacak.
İşte! #2 : Benimle ilgisi yok.
İşte! #3 : Sorunlar, kılık değiştirmiş armağanlar olabilir.
İşte! #4 : Sadece otur. Hiçbir şey yapma.
İşte! #5 : Zor durum diye bir şey yoktur.
İşte! #6 : Başka çaren kalmadığında, DİKEY!
İşte! #7 : Yargılamamak gerçekte olup biteni görmeme yardımcı olur.
İşte! #8 : Kendime ne kadar iyi olursam, başkalarına da o kadar iyi olurum.
İşte! #9 : Basit bir özür mucizeler yaratır.
İşte! #10 : Ne kadar az konuşursam, o kadar çok öğrenirim.
İşte! #11 : İnsanlar aynı frekansta olduklarında uyum sağlarlar.
İşte! #12 Başarılı şefler Altın Kural’ı uygular ve doğru şeyi yaparlar.
İşte! #13 : Kanatlarımı açmak, uçmanın tek yoludur.
İşte! #14 : Az ver, çok al.
İşte! #15 : Unutmayın, hepimiz aynı asmayı paylaşıyoruz.
İşte! #16 : Birlikten kuvvet doğar.
İşte! #17 : Öykülerimiz bizi birbirimize bağlar.
İşte! #18 : Başarı, başkalarının içindeki devi uyandırmakla başlar.
İşte! #19 : Başarılı insanlar sorunları bulmakla kalmaz, onları giderirler.
İşte! #20 : Önemli olan hayatta başına neler geldiği değil, senin ne tepki verdiğindir.
İşte! #21 : Gerçek özgürlük, akışına bırakmakla gelir.
İşte! #22 : Cömert yürekler fark yaratırlar.
Kitap her madde ile ilgili yaşanmış bir öykü ve sonuç içeriyor..
Güzel düşünceler, fikirler ve öneriler var.. Pratiğe dökmek lazım...
Reklam
Reklam