Akşam erken iner mahpusâneye.
İner, yedi kol demiri,
Yedi kapıya.
Karşıda, duvar dibinde,
Üç dal gece sefâsı, Üç kök hercai menekşe...
Birden, ağlamaklı olur bahçe.
Ben sadece babamın biraz daha güncellenmiş, muhtemelen daha az kazık yediğim için hayata ve insanlara biraz daha iyi tarafından bakabilen bir sürümü gibiydim.
-Candaş Tolga Işık